หลักการตัดสิน ความถูกต้อง

บทความโดย...ชายน้อย

บางสิ่ง ถูกใจ...แต่อาจไม่ถูกต้อง
บางสิ่ง ถูกต้อง...แต่อาจไม่ถูกใจ
การตัดสินใจจึงขึ้นอยู่กับว่า...
ผู้ตัดสินใจอยู่ในสถานการณ์เช่นไร ??

ถ้าถือเอาความถูกใจตัดสินปัญหา
...บางสิ่งอาจจะไม่ถูกต้อง ตามหลักเกณฑ์

ถ้าถือเอาความถูกต้อง...
ตามหลักแห่งความเป็นจริง
ก็จะเป็นสิ่งที่จริงแท้...แน่นอน
เป็นสัจธรรมที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

แต่ถ้าการตัดสินใจ...
โดยยึดหลัก "ความถูกใจของตนเองเป็นสำคัญ"
บางครั้งอาจจะถูกหรือผิดก็ได้...
เพราะการตัดสินใจนั้น...
ขึ้นอยู่กับอารมณ์และความรู้สึกของตนเอง....
และการคิดการตัดสินใจนั้น ก็ปราศจากเหตุผล

ลองสังเกตดูว่า...
จิตใจและอารมณ์ของผู้ตัดสินใจนั้นเป็นเช่นไร ??

ถ้ามีอารมณ์โกรธ - เกลียด...
การตัดสินใจนั้น...ก็อาจผิดพลาดได้ง่าย...
ถ้ามีจิตใจสงบนิ่ง - เยือกเย็น เป็นธรรม...
การตัดสินใจนั้น...ก็จะมีเหตุผลมากยิ่งขึ้น...

บางคนเลือกที่จะกระทำสิ่งที่ไม่ถูกใจ...
เพราะเห็นว่า...เป็นสิ่งที่ถูกต้องดีงาม
บางคนเลือกที่จะกระทำสิ่งที่ถูกใจ...
เพราะเห็นว่า...เป็นสิ่งที่ตรงกับใจของตนเอง

การเลือกและตัดสินใจ...
กระทำบางสิ่งบางอย่าง หรือสิ่งใดๆ ก็ตาม...
สิ่งที่ต้องคำนึงถึง...ก็คือ...
ความจริงแท้ แน่นอน
และความถูกต้อง...ดีงาม...
ที่อยู่บนพื้นฐานจิตใจที่ถูกต้อง...มากกว่า..ความถูกใจ...

ดังนั้น..การกระทำสิ่งใดๆ ก็ตาม...
อย่าใช้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล...

อย่าใช้ความถูกใจอยู่เหนือความดีงาม..ความถูกต้อง...
อย่าด่วนตัดสินใจอะไรง่ายๆ

แต่จงใช้สติปัญญาพิจารณาถึงเหตุผล..
อย่างถ่องแท้และเข้าใจ...

ระหว่าง "ความถูกต้อง" และ "ความถูกใจ" ถูกกั้นด้วยเส้นบาง ๆ
เพียงเท่านั้น แต่ใครจะเลือกทางใด ขึ้นอยู่กับว่า คนๆ นั้น
สามารถดึง "สติ" และงัดเอา "เหตุผล" มาชั่งใจพิจารณาได้มากเพียงใด
หากเรามี "สติ" เอาชนะ "อารมณ์" ที่ไม่มี "เหตุผล" ของตัวเองได้
ในที่สุดเราก็จะพบคำตอบว่า อะไรคือสิ่งที่ถูกต้องที่สุด

ขอขอบคุณข้อมูลจาก
ธรรมะไทย

"บางสิ่ง ถูกใจ...แต่อาจไม่ถูกต้อง
บางสิ่ง ถูกต้อง...แต่อาจไม่ถูกใจ"


แล้วสิ่งที่ถูกต้อง ทางโลก กับทางธรรม บางสิ่งก็ไม่เหมือนกัน

คนทุกวันนี้ที่ชีวิตยังวุ่นวายเพราะ
เลือกตัดสินทำสิ่งต่างๆเพราะความถูกใจ
มากกว่าความถูกต้องอ่ะจิ

สาธุกับบทความดีๆ ที่มีให้กันตลอดจ้า

มีปริพาชกผู้หนึ่งชื่อว่า ทีฆนขอัคคิเวสนโคตร ผู้เป็นหลานของพระสารีบุตร
ได้เข้าไปเฝ้าพระบรมศาสดา..
กล่าววาจาปราศรัยแล้ว..ยืนอยู่ในที่อันสมควรส่วนข้างหนึ่ง..

จึงทูลแสดงความเห็นของตนว่า...

"พระโคดม..ข้าพเจ้ามีความเห็นว่า..สิ่งทั้งปวงไม่ควรแก่ข้าพเจ้า..ข้าพเจ้าไม่ชอบใจหมด"

พระบรมศาสดาตรัสตอบว่า..

"ดูก่อนอัคคิเวสนะ..ถ้าเป็นเช่นนั้น..ความเห็นอย่างนั้น..ก็ต้องไม่ควรแก่ท่าน...ท่านต้องไม่ชอบใจความเห็นอย่างนั้น"

..ครั้นตรัสดังนี้แล้ว...จึงทรงแสดงทิฐิของสมณพราหมณ์ 3 จำพวกว่า...

สมณพราหมณ์พวกหนึ่ง..มีทิฐิว่า..สิ่งทั้งปวงควรแก่เรา...เราชอบใจหมด...

พวกหนึ่ง..มีทิฐิว่า..สิ่งทั้งปวงไม่ควรแก่เรา...เราไม่ชอบใจหมด...

และอีกพวกหนึ่ง..มีทิฐิว่า..บางสิ่งควรแก่เรา..เราชอบใจ..บางสิ่งไม่ควรแก่เรา..เราไม่ชอบใจ..

พระบรมศาสดายังทรงชี้ให้เห็นเป็นโทษ..อุบายเครื่องละทิฐินั้น ๆ...และอุบายเครื่องไม่ถือมั่นต่อไป..

แล้วทรงแสดงพระธรรมเทศนาที่ชื่อว่า..."เวทนาปริคคหสูตร"
(สูตรคือการกำหนดถือเอาเวทนาเป็นอารมณ์)..โดยตรัสว่า..

"ดูก่อนอัคคิเวสนะ....เวทนามีอยู่ 3 ประการคือ..

สุขเวทนา 1

ทุกขเวทนา 1

อทุกขมสุขเวทนา 1

ในคราวใด..บุคคลได้รับสุขเวทนา..คือ..
มีความรู้สึกเป็นสุข..ในคราวนั้นก็ไม่ได้รับเวทนาอีก 2 ประการ...

ในคราวใด..บุคคลได้รับทุกขเวทนา..คือ..มีความรู้สึกเป็นทุกข์...

หรือ อทุกขมสุขเวทนา..คือ..มีความรู้สึกเฉย ๆ ไม่ทุกข์ไม่สุข..ในคราวนั้น..ก็ไม่ได้รับเวทนาอีก 2 ประการ..

เวทนาทั้ง 3 ประการนี้..ล้วนแต่ไม่เที่ยง..ล้วนแต่มีเหตุปัจจัยปรุงแต่ง
..มีแต่ความสิ้นไป..เสื่อมไป..คลายไป..ดับไป..เป็นธรรมดา..

"ดูก่อนอัคคิเวสนะ..เมื่อพระอริยสาวก..ผู้ได้สดับคำสอนของพระอริยะ
เห็นอยู่..เบื่อหน่ายเวทนาทั้ง 3 นี้...

เมื่อเบื่อหน่าย..ก็คลาย..

เมื่อคลาย..ก็หลุดพ้น..

เมื่อหลุดพ้น..ก็รู้ว่า..หลุดพ้นจากกิเลสแล้ว..

รู้ว่าสิ้นความเกิดแล้ว..สำเร็จพรหมจรรย์แล้ว..

ได้กระทำสิ่งที่ควรกระทำเสร็จแล้ว..ไม่มีสิ่งอื่น..
ที่จะต้องกระทำเพื่อความเป็นอย่างนี้อีกแล้ว...

ผู้มีจิตหลุดพ้นจากกิเลสทั้งหลายแล้วอย่างนี้..
ย่อมไม่โต้เถียงกับใคร..

คำใดเขากล่าวกันในโลก..ก็กล่าวตามคำนั้น"..

เมื่อทีฆนขปริพาชกส่งใจไปตามที่พระบรมศาสดาทรงแสดง..
ก็ได้ดวงตาเห็นธรรมหรือได้เป็น..พระโสดาบัน..

ทิ้งความเห็นเดิมได้เด็ดขาด..
หมดสิ้นความสงสัยในพระพุทธศาสนา..
แล้วกราบทูลแสดงตนเป็นอุบาสก...

ครั้งนั้น..พระสารีบุตรนั่งถวายงานพัดอยู่ใกล้ ๆ ณ เบื้องพระปฤษฏางค์
ของพระบรมศาสดา..ได้ฟังพระธรรมเทศนาที่ตรัสกับทีฆนขอัคคิเวสนะนั้น..

จึงพิจารณาตามพระธรรมเทศนาไป..
จิตก็หลุดพ้นจากอาสวกิเลส..ไม่มีอุปาทาน..
คือหมดความยึดมั่นถือมั่น..ถึงที่สุดแห่งสาวกบารมีญาณ..

ฟัง กด http://www.fungdham.com/download/read/wasin/poosalalok/04.mp3

อย่าตัดสินความผิดของคนๆ นั้น
เพียงแค่ คำตอบ ของเรา

[INDENT]

..

เงินสิบบาท

ถ้ามีเงินอยู่ 10 บาท ซื้อของ 3 บาท จะได้รับเงินทอนเท่าไร?

ครูคนหนึ่งตั้งคำถามกับเด็กว่า 'ถ้ามีเงินอยู่10 บาท ซื้อของ 3 บาท จะได้รับเงินทอนเท่าไร' เด็กส่วนใหญ่ตอบว่า '7 บาท' แต่มีเด็ก 2คนที่ตอบไม่เหมือนกับคนอื่น
คนหนึ่งตอบว่า '2 บาท'
อีกคนหนึ่งตอบว่า 'ไม่ต้องทอน'

ครูถามเด็กคนแรกว่าทำไมถึงได้เงินทอน2 บาท คำตอบที่ได้ก็คือภาพในใจของเขาสำหรับเงิน10 บาท คือ เหรียญห้า 2 เหรียญ เมื่อซื้อของราคา3 บาท เขาก็ให้เหรียญห้า 1 เหรียญ ดังนั้น จึงได้เงินทอน 2 บาท

ถามเด็กคนที่สองว่าทำไมไม่เหลือเงินทอนเลย
คำตอบก็คือเด็กคนนี้คิดว่าในกระเป๋ามีเหรียญบาท10 เหรียญ เมื่อซื้อของราคา 3 บาท เขาก็ส่งเหรียญบาทให้3 เหรียญ เพราะฉะนั้น คนขายจึงไม่ต้องทอนเงินให้เขา

โชคดีที่เป็นการถาม-ตอบในห้องเรียน ลองนึกดูสิครับว่าถ้าโจทย์นี้เป็นข้อสอบที่มีคำตอบเป็น ก-ข-ค-ง เด็ก 2 คนนี้ก็คงไม่ได้คะแนนจากคำตอบที่ผิดเพี้ยนจากคนส่วนใหญ่
การสร้างโจทย์ที่ 'เสมือนจริง' จินตนาการของ'ครู' อาจถูกจำกัดเพียงแค่ 'ตัวเลข' แต่สำหรับเด็ก จินตนาการของเขาไร้กรอบ 10 บาท จึงสามารถเปลี่ยนเป็นเหรียญสิบ เหรียญห้า หรือเหรียญบาท

เมืองไทยมีเหรียญ 2 บาท เราจึงได้คำตอบเพิ่มอีก1 คำตอบ คือ ได้เงินทอน 1 บาท

โลกในห้องเรียนกับโลกของความเป็นจริงนั้นแตกต่างกัน โลกในห้องเรียน ทุกคำถามส่วนใหญ่มีเพียง1 คำตอบ แต่โลกของความเป็นจริง ทุกคำถามอาจมีคำตอบที่ถูกต้องได้เกิน1 คำตอบ

[SIZE=7]

[SIZE=7]'อย่าตัดสินความผิดของคนๆ นั้น เพียงแค่ คำตอบ ของเรา'


[/INDENT]

ขอขอบคุณที่มากจาก : FW-mail ที่เพื่อนๆส่งมาให้อ่านด้วยค่ะ
http://www.agalico.com/board/showthread.php?t=25451

ชอบเรื่องตังค์ทอนจังเลยค่ะ

ไม่ถูก ไม่ได้แปลว่าผิด
ไม่ผิด ไม่ได้แปลว่าถูก

ในโลกนี้ ไม่ได้มีแค่ถูก กับผิด ค่ะ ถ้าคิดได้อย่างนี้กันเยอะๆ ความขัดแย้งก็น่าจะลดลงได้เยอะค่ะ

.

ชอบด้วยคนค่ะ

แฮะ แฮะ ไม่รู้เป้นไงนะ..ถ้าถูกใจเมื่อไหร่..มันกลายเป็นถูกต้องทู๊กที..เฮ้อ