[SIZE="5"]ขอความเห็นหน่อยนะคะ
ที่บ้านมีแม่บ้านเป็นพม่า มีหน้าที่ก็ทำความสะอาดบ้าน
เราไปทำงานทุกวัน ออกเช้ากลับเย็น
ปัญหาก็คือ เราว่าเค้าชอบมาใช้ของของเรา
คนเก่าที่ออกไปแล้วก็เอาตุ้มหูเราไป
ก่อนจะออก เราขอดูของก็เจอ
โดยอ้างว่า หนูนึกว่าพี่ทิ้งแล้ว อะไรแบบนี้
แต่ที่หยิบไปแล้วก็ไม่รู้เท่าไหร่

คนปัจจุบันนี่ก็มีแววอ่ะค่ะ
วันนี้กลับมาบ้าน เจอครีมทาหน้า หกออกมาจากกระปุก
ถามเค้าก็บอกว่าไม่รู้
ปัดแก้มแดง(เอาบลัชออนมาจากไหน?)
หรือบางทีมาใช้ห้องน้ำเรา ทิ้งทิชชู่ไว้เป็นหลักฐาน
หรือเปิดเข้าห้องมาก็เจอกำลังใช้กรรไกรตัดเล็บของเราอยู่
เค้าแบบนึกว่าใช้ด้วยกันได้(แต่คือเราว่ามันเป็นของส่วนตัวนะ เราไม่ใช้ร่วมกะคนอื่นอ่ะ)

รู้สึกไม่ชอบเลย มีคนมาแอบใช้ของของเรา
แต่ก็ไม่ได้เห็นจะจะซะทีเพราะไปทำงาน
เพื่อนๆ มีวิธีไหนเวิร์คๆ มั่งป่าวคะ ช่วยหน่อย

เหมือนกันๆๆๆเรย ขอระบายหน่อย
แต่ของเราเป็นพวกแก้วน้ำ จานชาม ช้อนส้อม
ที่บ้านเราก็แบ่งเป็นสัดส่วนดีนะ
ของพวกแม่บ้านก็มีให้แบบไม่ขี้เหร่เรย
แบบมีแยกพวกของใช้แบบนี้ไว้ให้พร้อมเลย


จิงๆไม่ได้รังเกียจนะ
แต่แบบเคยเห็นเค้าเอาแก้วมาดื่มน้ำแล้วเก็บเหมือนเดิม - -''
แล้วลองสังเกตดูจะเป็นแบบนี้ตลอดกะแก้วน้ำ

อีกเรื่องคือห้องน้ำ เหมือนแบบกวาดๆถูๆอยู่แล้วปวดขึ้นมา
ขี้เกียจเดินไปส่วนของแม่บ้าน เข้าส่วนของตัวบ้านซะงั้น
ถ้าเกิดมีแขกขึ้นมาจะเข้าห้องน้ำแล้วป๊ะกันนี่ เหอๆๆๆ

เราว่าต้องบอกเค้าไปเลยว่า ห้ามมาใช้นะ มันเป็นของ ๆ เราน่ะ บอกแบบดุ ๆ เพราะคนแบบพม่าเค้าจะไม่กล้าถ้าเราดุหน่อย อันนี้เอาจากประสบการณ์จากแม่บ้านตัวเองด้วยแหละ มีแม่บ้านต่างชาติเหมือนกัน แต่ถ้าปล่อยไปนะ ใครจะไม่เข้าใจไงคิดว่าคงทำได้นะ จะลามปามพวกนี้ เราคิดว่าคงเป็นเพราะเค้าไม่เข้าใจเรื่องมารยาทไง ไม่ได้ว่าเค้านะ แต่วิเคราะห์เอง อย่างเราๆ จะเข้าใจว่าไรควรทำ ไม่ควรทำ ควรพูดไม่ควรพูด แต่เค้าจะไม่เข้าใจน่ะ ดังนั้นต้องบอกเลยจ้า

ก็ก่อนจะให้เค้าทำงานเราก็ต้องสอนเค้าก่อนอะฮะ
ว่าแต่ละส่วนแต่ละอย่างทำไรมั่งห้ามทำไรมั่ง
ของส่วนตัวของเจ้านายห้ามแตะห้ามใช้นะ บอกเค้าดีๆ
หรือถ้ายังไม่ไว้ใจ ห้องส่วนตัวเรา ให้เค้าทำความสะอาดเวลาที่เราอยู่
นอกนั้น lock อย่างเดียว
อยากให้พูดคุยกับเค้าดีๆนะฮะ เพราะถ้าพูดไม่ดีเดี๋ยวเค้าโกรธแล้วจะทำไรไม่ดีใส่เราบ้างไม่รู้

เหมือนของเราเลยค่ะ ไม่ใช่เฉพาะพม่าหรอก แม่บ้านไทยหรือลาวก็เหมือนกันแหละ ว่าแต่ใครจะแนบเนียนกว่ากัน
เราก็บอกเค้านะ แต่ก็ต้องพูดแบบเนียน ๆ หน่อย แต่บางทีก็อาจต้องดุบ้าง สำหรับบางคนที่พูดไม่รู้เรื่องนะ ก็คงต้องระวังตัวเองด้วยค่ะ

ของบีเป็นแม่บ้านคนไทยเนี่ยะแหละค่ะ ไว้ใจ มาก แต่ดันแอบเอาเสื้อผ้าเรากลับต่างจังหวัดซะนี่ ตัวแสบจิงๆ
ตอนเค้าจะกลับบีบอกเค้าว่าจะไม่อยู่น่ะไปเดินเล่นที่ห้าง แต่บีแอบกลับมาเร็ว เค้ากำลังแต่งตัว เลย เสื้อผ้าเรานี่หว่า
กางเกงตัวนี้ที่เราหาอยู่ ว่ามันหายไป เค้ายังมีหน้ามาช่วยหาด้วยน่ะเนี่ยะ แสบจิงๆ

เราก้เคยเจอ
เค้าเอาเสื้อผ้าเราออกไปใส่อะ แม่บ้านอีกคนมาฟ้องเราอีกที

ทั้งไทย ทั้งพม่าเลยค่ะ เจอมากับตัว

แต่เราว่า คนพม่าจะว่าง่ายกว่าน่ะค่ะ

อันนี้จากบ้านแฟนอ่าค่ะ ถ้าเราดุ เค้าก็จะฟังน่ะ

แต่เราต้องเข้มหน่อยน่ะค่ะ

เค้าจะได้เกรงเรา พอจะทำอะไร ก็จะนึกกลัวเราขึ้นมาเอง


แต่คนไทยนี่ ร้ายยยมาก

แบบ เพราะพูดภาษาเดียวกันหรือไงไม่รู้

ไม่ค่อยจะฟัง

ว่าอะไรก็ทำหูทวนลม ที่ดีๆก็มีน่ะค่ะ

แต่เราเจอคนนี้แบบสุดๆอ่ะ เอาของเราไปเยอะมาก

โดยเฉพาะ ของกระจุกกระจิก


มีครั้ง หนึ่ง จับได้ว่า แอบจิก ผ้าพันคอเรา

เราก็ถามเลยว่า ทำไมเอาของเรามา

แม่บ้านหญิงไทยตอบว่า ไม่ได้ขโมยน่ะ อันนี้ หนูซื้อมาเอง

ป้าดดดดดดดดด


แม่บ้านหญิงไทย ใช้ผ้าพันคอ kloset อยากจะบ้า

สงสัย เงินเดือนที่ให้จะดีเกินไป

แม่เรา เลยให้เค้า ไปทำงานอื่นดีกว่า


เพราะบ้านรับไม่ได้จริงๆ กับพฤติกรรมของเค้าคนนี้



ปล. จ้างใครก็ดูดีๆน่ะค่ะ คนสมัยนี้ ดูกันยากจิงๆ

ขอส่วนดีนะครับ

ส่วนมากที่บ้านมีแต่ ชาวดอย อะครับยังไม่เคยมีปัญหาเรื่องขโมย(เพราะจับได้ทุกครั้ง)

กว่าจะทำบ้านได้ก็ต้องเทรนโดยป้าแม่บ้านอะครับเป็นเดือนเลยนะครับ

ถ้าเทรนไม่ผ่านก็ต้องทำงานข้างล่างต่อไป

แล้วเวลาทำงานบ้านต่างๆๆก็จะมีป้าแม่บ้านคอยดูแลอีกที่ครับผม

ก่อนกลับบ้านก็จะมีการตรวจอย่างละเอียดอะครับ

แต่ที่บ้านชอบพาพวกเขาไปเที่ยวกันอะครับ ดูตื่นเต้นเชียวร์พาไปกิน MK ร้องไห้เลยอะครับ

เห็นด้วยกับน้องนิคคับ
ค่อยๆฝึกเค้าไป

อีกเรื่องการพาเค้าไปเปิดหูเปิดตา
หรือให้เค้าได้ร่วมกิจกรรมอื่นๆกันเราบ้าง
น่าจะเป็นการสร้างความสัมพันธ์อันดี
ระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง
ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับการวางตัว
ให้เค้ารู้จักหน้าที่ของเค้า และรู้จักเกร็งใจ
สรุป
ต้องมีทั้งพระเดช และพระคุณคับผม

[SIZE="3"][SIZE="2"]เจ้าเด็กพม่าคงเห็นนายแต่งหน้า แต่งตัวสวยทุกวันคงอยากแต่งบ้าง

เอางี้สิ คสอ อันไหนเราเบื่อแล้ว
บรัชออน อันนี้ใช้ไม่หมดซะทีก็ยกให้ไปเลย
ที่ตัดเล็บที่ไม่มีใช่ไหม เอาชั้นซื้อให้
เจออะไรกุ๊กกิ๊ก แต่เราไม่ชอบก็ยกให้

แล้วต่อไปอย่ามาใช้ของชั้นอีก
คนไทยเขาถือ รู้ไม๊
อธิบายของพวกนี้มันของใช้ส่วนตัว
เหมือนกุงเกงใน น่ะ ใช้ได้ด้วยกันซะที่ไหน
ต้องพูดแบบจริงจังนะ
แต่อย่าแบ่งชนชั้นมากไป
แค่ให้เข้าใจว่าแม้ใครมาใช้เราก็ไม่ชอบ

แล้วลองสังเกตดูว่า เธอเชื่อฟังไหม
กระปุกครีม วางตรงนี้
ลิปสติกหมุนไว้ประมาณนี้
ปิดฝาท่าไหน แอบใช้ปากกา permanent ขีดเล็ก ๆ ไว้ก็ได้
ถ้ายังไม่เชื่ออีก สงสัยต้อง lock ตู้ lock ห้อง ไม่ก็เชิญออก :(
จริง จริง ไม่อยากให้ออก นะ
เด็กพวกนี้น่าสงสาร
แต่ต่อไปไม่รู้จะก้าวหน้าขึ้นรึเปล่านะสิ

[SIZE="4"]เรื่องเครื่องสำอางนี่
เราซื้อโลชั่น johnson's ให้แชมพู ให้กระเป๋า
เพราะคิดว่าเค้าจะได้ไม่มาใช้ของเรา
แต่มันก็ไม่ได้ผลอ่ะค่ะ
แล้วแม่เราก็พูดดีๆ กับเค้าหลายครั้งแล้ว
เพราะกลัวลาออก ไม่มีคนทำงาน
แต่เหมือนฟังกันไม่ค่อยรู้เรื่องรึเปล่าก็ไม่รู้
บางคนที่มีอายุหน่อยก็ไม่ค่อยยุ่งของของเรา
แต่พวกเด็กๆ นี่มีปัญหาตลอด
คงเป็นที่นิสัยแต่ละคนมากกว่า
เดี๋ยวจะลองใช้วิธีทำสัญลักษณ์ไว้ที่ของ
ถ้าจับได้คราวนี้ คงต้องให้ออก เฮ้อ...

1.ก็ควรจะบอกกฎกติกากันบ่อยๆๆเนื่องจากคงพูดกันไม่เข้าใจ
2.เก็บของที่เป็นของใช้ส่วนตัว....และของที่คิดว่ามีค่าไว้ในตู้หรือเก็บให้มิดชิด
(ป้องกันความอยากรู้อยากเห็น)
3.ตรวจสอบสิ่งของและจดจำว่าเราวางของไว้แบบไหน...เวลากลับมาก็ให้เช็คเลย
4.ถ้าคิดว่าแก้นิสัยไม่ได้...ขนาดของส่วนตัวยังใช้...ก็ให้จัดการ..หาแม่บ้านคนใหม่มาแทน
5.เพราะถ้ายังคงจ้างทำงานต่อไป...น่าจะเกิดอันตรายเช่นเขารู้ว่าเราไม่อยู่บ้าน
ออกเวลาไหน-กลับเวลาไหน...เขาอาจจะ...ยกพวก...มาบ้านคุณก็เป็นได้

1. ห้องนอนเราไม่ให้เค้าทำล็อคไว้เลย เราทำความสะอาดเอง เพราะไม่ไว้ใจค่ะ
2. จ้างมาทำแค่อาทิตย์ละ 1 วัน โดยเราอยู่ดูแลด้วย
3. อย่าเคี่ยวกับเค้ามากเกินไป ถ้าเค้าทำดี มีอะไรพอให้ได้ ก็ให้เค้าไปใช้ค่ะ
.
.
.

ที่บ้านเราคนงานก็เป็นพม่าค่ะ เราก็เซ็งมาก
เริ่มแรก คุณเธอชอบมาใช้หวีร่วมกับเรา
บอกตรงๆ ไม่ใช่เราถือตัวหรอกนะคะ
แต่ถ้าผมเค้ามีเหา แล้วผมเราจะเป็นยังไง
เราเลยต้องหวีไปเก็บในตู้เสื้อผ้า กรรมจริงๆ
ต่อมา กางเกงเราหายค่ะ แถมคุณเธอเลือกยี่ห้อซะด้วย
พวกกางเกงยีนส์แฟชั่นเรามีตั้งเยอะ ไม่หายค่ะ
เธอได้ Bossini ไป แถมเป็นตัวที่เราอุตส่าห์ไปหาซื้อมาจากฮ่องกงซะด้วย
คิดแล้วยังอยากจะร้องไห้อยู่เลย เพราะเป็นตัวที่เราชอบมาก
พอบอกแม่โดนด่าซ้ำอีก
คือ แม่เราเป็นคนที่ไม่เข้าข้างเราเลยจริงๆค่ะเค้าคงกลัวเราเหลิง
ยังค่ะยังไม่พอ ต่อด้วยเข็มขัด
เข็มขัดธรรมดาหล่อนก็ไม่เอาหล่อนขโมย Levi's ไป
ยังค่ะยังไม่หมด ต่อมาหล่อนก็เริ่มลามมาที่เครื่องสำอาง
และไม่เว้นแม้กระทั่งของกิน ซึ่งบอกตามตรงขนมบางห่อมันแพงนะคะ
แบบว่าบางครั้งอยากกินมากๆก็จะตัดใจซื้อมาที ก็พวกขนมนำเข้าอ่ะค่ะ
แล้วคิดดูเราพอห้องมาเจอถุงขนมเปิดอยู่
ในสภาพที่เหลือขนมไว้ให้เราด้วย 3-4 ชิ้น
โหเศร้ามาก เซ็งมาก เราทนไม่ไหว เลยไล่ออกไปเลย
คือมันหลายครั้งแล้วอ่ะค่ะ ไม่ใช่เราใจร้ายนะ
แต่เราว่าบางทีการอดทนกับใครหรืออะไรมากเกินไปก็ใช่ว่าจะดีนะคะ
เพราะกับคนบางคน ถึงเราอดทนกับเค้าแค่ไหนเค้าก็เปลี่ยนไม่ได้หรอกค่ะ
คิดแล้วยังเซ็งอยู่เลย เพราะก่อนออก she ยังเอา Levi's ไปอีก 2 ตัว
โอ๊ย เซ็งๆๆๆๆๆๆๆๆ มากๆๆๆๆๆๆ ค่ะ

ปัญหาโลกแตกคะ แม่บ้าน ของเหวยพม่าเหมือนกัน
ข้างบนเราทำเองไม่ให้เค้าขึ้นเลยคะ ออกข้างนอกต้องล็อคทุกครั้ง
ของที่เราวางไว้ บอกว่าไม่ต้องจัดไม่ต้องปัดฝุ่นทุกสิ่งอย่างห้ามจับ
ทำแต่พื้นอย่างเดียว (เราวางตำแหน่งไว้แล้ว ถ้ามีคนมาจับ มาจัดรุ้ทันที เข้าขั้นโรคจิตแล้วคะ)
ตุ้เย็นก็แยกกันคะ ในบ้านกับหลังบ้าน พาเค้าไปเที่ยวกะเราบ้างบางครั้ง ซื้อขนมมาฝากบ้าง
เสื้อที่เราใส่ไม่ได้ หรือไม่ชอบก้ให้เค้าไป เมื่อก่อนใจดี ตอนนี้ขอเล่นบทโหดบ้าง
บอกอะไรไม่ค่อยเชื่อ ไม่ค่อยทำ นินทาเจ้านายเก่ง มีมาตราการใหม่คะ
ว่าไม่เชื่อ บอกไม่ทำ หักตังลูกเดียว ก็ดีขึ้นบ้าง ไม่หักเยอะนะคะ เอาแค่ขู่ๆก็พอ
ครั้งละ50 ถ้าหลายๆครั้งก็หัก100นึงคะ ไม่บ่นไม่ว่าเค้า พุดกันดีๆ ไม่เชื่อก็หักตังคะ

[SIZE="4"]แม่บ้านยังไม่เคยเจอ แต่ผมเคยเจอเพื่อนที่เป็นรูมเมทกันนี่แหละ ใช้ครีมแทบทั้งหน้า สบู่ แชมพู ยาสีฟันไม่เคยมีของตัวเอง ( มันมีแต่แปรง ) แล้วของกินก็ไม่คยมีกินของที่ใส่ไว้ในตู้อย่างสบายใจเฉิบ ซึ่งผมเป็นคนซื้อ เวลาดูทีวี จะเปลี่ยนช่องก็แย่งรีโมทไปถือเลย ไม่เคยทำความสะอาดใดๆ ทั้งนั้น และที่สำคัญ พวกเศษตังค์เหรียญที่วางไว้ในกระปุกเล็กๆ ก็หยิบไปเลยตอนเช้า ( ทุกเช้า ) :-(

มันจะเรียกว่าเพื่อนได้ไม๊เนี่ย

ห้องส่วนตัว เราลีอคตลอดค่ะ จะเปิดให้เข้าไปทำความสะอาดเท่านั้น และเราต้องอยู่ในห้องด้วย ไม่เคยให้เข้าไปโดยลำพังค่ะ

ส่วนอื่นๆ เช่น ห้องน้ำ จาน ชาม ก็สอนเค้าแต่แรกที่เข้ามาเลยค่ะว่า ห้ามหยิบฉวยโดยพลการ แบ่งแยกชัดเจน ถ้าปล่อยให้เคยตัว แล้วจะเคืองกันเปล่าๆค่ะ

เราเข้มงวดมากค่ะ สอนเองตั้งแต่แรก จาน-ชาม-ช้อน-แก้วน้ำ แยกให้ต่างหาก
ห้ามเข้าห้องน้ำ ห้องนอนเราตอนเราไม่อยู่เด็ดขาด ล็อคห้องและบ้านเลยค่ะ
จะทำความสะอาดทีเราก็เฝ้า ของมีค่า หรือเครื่องสำอางค์ เราเก็บเอง เช็ดโตะเครื่องแป้งเอง
ให้เด็ก กวาดบ้าน ถูบ้านดูดฝุ่น ล้างห้องน้ำ เช็ดกระจก รดน้ำต้นไม้ ฯ งานหนักๆนะคะ
ถ้าเด็กไม่เชื่อฟัง เราจะดุและไม่ให้ทานขนมพิเศษค่ะ

อ่านเรื่องของเพื่อนๆ แล้ว เราช่างโชคดีจริงๆ ที่ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้เลยอะค่ะ
แถมแม่บ้านเราทำความสะอาดได้สุดยอดมาก สะอาดสุดๆๆ ^^
ถ้าเจอแบบนี้ ก็คงต้องดุเค้าอะค่ะ แล้วก็ต้องเก็บของดีๆ อันไหนล๊อกได้ก็ล๊อกไปเลยค่ะ