วันหยุดยาว พี่ได้มีโอกาสไปเที่ยวประเทศเวียตนามกลาง และเหนือมาค่ะ ชมภาพกันหน่อยนะคะ ถ่ายภาพจากกล้องเล็กค่ะ ส่วนมากจะถ่ายวีดีโอ
ออกที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองสะหวันนะเขต บรรยากาศยามเช้ากลางสะพานมิตรภาพไทย-ลาวค่ะ แวะทานอาหารกลางวันที่เมืองพิณ ประเทศลาว



ถึงเมืองหน้าด่านลาวบ่าว เมืองนี้ของปลอดภาษีจากจีนเยอะมาก ๆ



ถนนเลียบอ่าวตังเกี๋ยะ เพื่อเข้าชมหลุมหลบภัยของชาวเวียตนามครั้งสงคราม




รูปปั้นภาพจำลองการใช้ชีวิตของคนเวียตนามสมัยนั้น







หนึ่งในสิบหกคนที่คลอดในหลุมนี้ และยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งพิการ ทางหูค่ะ



หลังจากนั้น เดินทางต่อเข้าเมืองเว้ รับประทานอาหาร อาหารส่วนมากจะประกอบด้วยแป้ง ปลา และผักค่ะ เสร็จภาระกิจ เข้าในห้องพัก

เช้าวันต่อมารีบเดินทางไปเมืองดานัง เพื่อขึ้นเครื่องสายการบินเวียตนามสู่กรุงฮานอย ระหว่างทางลอดอุโมงค์ที่ยาวที่สุดในเอเซีย ถ้าความจำของพี่ไม่ผิดน่าจะประมาณ หกกิโลเมตรกว่า ๆ



ถึงกรุงฮานอย เดินทางไปเมืองฮาลองเบ ชมหมู่เกาะที่ได้รับยกย่องให้เป็นมรดกโลก

ขออนุญาตเจ้าของกระทู้และเจ้าของกรุ๊ปครับ ทดสอบระบบการเชื่อมต่อกระทู้ระหว่าง Social Group และ Main Forum ครับ

ขอบคุณครับ

ปล. กระทู้นี้ พี่ wawe น่าจะนำไปลงในห้องรีวิวด้วยนะครับ ดูน่าอ่านเชี่ยวครับ
ไว้จะแวะมาอ่านใหม่อีกรอบครับ ตอนนี้ขอตัวทำงานก่อนนะครับ ขอบคุณมากครับ (แล้วจะแวะไปคุยกับพวกพี่ๆ ที่ทำอาหารกันเก่งๆ ในกระทู้ ตู้กับข้าว)

ขอบคุณเว็ปมาสเตอร์ที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ และขอบคุณอีกครั้งที่เข้าไปเยี่ยมชมตู้กับข้าวบ่อย ๆ ค่ะ

[SIZE="4"]ขอบคุณนะครับที่เอาภาพสวยๆมาแบ่งปันกัน
ดูแล้วอยากไปเที่ยวบ้างเลยที่เดียว...

ขอบคุณคุณ sui ที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ

สวยงามแต้ๆ เลย ครับ
อยากไปเที่ยวครับ

ไว้เราจะชวนคนรักไป

ขอบคุณมากครับ สำหรับรีวิว ที่เที่ยว

ขอบคุณคุณ itasian ที่เข้ามาเยี่ยมขมนะคะ พี่แนะนำให้ไปนะคะเพราะใกล้บ้านเราดี จะได้สัมผัสบ้านเมืองของเขาอีกบรรยากาศหนึ่งค่ะ

เพลินดีจังค่ะ ชักอยากไปเที่ยวมั่งแล้ว
ขอบคุณนะคะ

เหมือนได้ไปเที่ยวด้วยเลยค่ะ ชอบวิวอ่าวตังเกี๊ยะ กับหลุมหลบภัยของชาวเวียดนาม แต่ก่อนตอนมีสงครามคงอยู่กันลำบากน่าดู
ขอบคุณที่พาไปเที่ยวค่ะ

ขอบคุณ คุณ wawe มากค่ะ
ที่ไปเที่ยวแล้วเก็บภาพมาฝาก เก็บเรื่องราวมาเล่า

น่าลองไปมากค่ะ เป็นประเทศนึงที่อยากไป
คุณตา อพยพมาทางเวียดนามเนี่ยแหละค่ะ
แต่ไม่เคยได้ศึกษาประวัติศาสตร์เลย

อ่านกระทู้คุณ wawe ถึงระลึกได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ

และ ชอบ ตามที่คุณ bookerian บอกค่ะ
พออ่านที่บอก ก็ได้ ดูช้าลงคือ หลุมหลบภัยอะค่ะ
จน ได้เห็นบางอย่าง ว่า
ขนาดในสงคราม เด็ก ๆ ผู้ใหญ่ ก็ยังไม่หยุดที่จะศึกษา
ขนาดลำบาก ขนาดนั้น เทียบกับเรา
เราสบายกว่าเยอะเลย

เห็นด้วยกับ คุณ bookerian ว่า ช่วงสงคราม เขาลำบากจริง ๆ
(บรรพบุรุษทั้งหลาย)

แล้ว ก็ ชอบที่ ทุกภาพ เขาได้อยู่กับครอบครัว

ชอบอีกอย่าง ที่ อาหารเน้นผัก แต่ก็สงสัยว่าทำไมใช้แป้งเป็นหลัก
ทำไมไม่ใช่ข้าว อันนี้สงสัยค่ะ

จะลองไปหาคำตอบของตัวเอง แล้วเอามาตอบนะคะ

ขอบคุณนะคะคุณ bam bam, bookerian, Nakderntang ที่เข้ามาเยี่ยมชม พี่ว่าประเทศนี้น่าไปเที่ยว พอไปแล้วจะทำให้เราเห็นว่าประเทศเราเป็นประเทศที่น่าอยู่ที่สุด เพราะไม่ได้เผชิญกับภาวะสงครามแบบนั้น

เ็ป็นคนที่ชอบสถานที่ ที่สงบๆ หน่อยครับ
ทะเล หมู่เกาะ ของเขาดูสงบ ดีครับ อยากไป ครับ

ขอบคุณ พี่แหวว ครับ