อยากขอคำแนะนำจากเพื่อน ๆ ค่ะ

เกริ่นนำก่อนนะคะ เราเองแต่งงาน มา 10 กว่าปีแล้วค่ะ ลูกก็ 10 ขวบแล้ว 2 คน
สามีมีตำแหน่งทางการเมือง ตจว. เป็นเจ้าของธุรกิจส่วนตัว หลายอย่าง
ทุกวันนี้ เราก็ช่วยกันทำงาน สร้างอนาคต ซึ่งมันก็ดู ไปได้ไกลกว่าที่เราหวังไว้ ก่อนแต่งงาน

เราเคยเจอเหตุการ์ณ ไม่ค่อยดี เกี่ยวกับ ผู้หญิงอื่น ที่มายุ่งกับสามีเรา
ประมาณว่า จะมาเล่นด้วย โทรมาหา แมสเซจ มาหา
สามีเรา ก็คงคิดว่า ถ้ามีโอกาส ก็คงเอากะเค้าด้วย (ของฟรี)
บางที ก็ออกอาการ ปลื้มหญิงอื่นด้วยซ้ำ อาการคล้ายกับปลื้มเรา ตอนก่อนเป็นแฟนกัน
เราเองก็ดูแลตัวเองอย่างดี ช่วยเค้าทำมาหากิน แต่ด้วยความที่ อยู่ด้วยกันตลอดเวลา
เราว่า เค้าคงอยากเจอรสชาต แปลกใหม่บ้าง

แต่พอดี เราจับได้ซะก่อน
ยอมรับว่า สะเทือนใจมาก และเกิดอาการไม่ไว้ใจสามีอีกเลย
ทั้ง ๆที่ ก็รู้ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เค้าก็คงเลือกเรา อยู่ดี ทุกวันนี้ ก็รู้ดี ว่าเค้ารักเรามาก
แต่ด้วยความที่ เค้าจะพูดเก่ง เป็นคนมีเสน่ห์ ก็มักจะมีผู้หญิง มาชื่นชม อยู่เสมอ

แล้วดู ๆ ไป เค้าก็ชอบให้คนอื่น ชื่นชอบ ชื่นชม และถ้าเราเผลอ เค้าก็คงออกนอกลู่นอกทางไปบ้าง
ซึ่งก็คงกลับมาตายรัง

แต่เราทนไม่ได้อ่ะค่ะ เรื่องอื่นพร้อมที่จะทน แต่เรื่องการปันใจ ให้หญิงอื่น เราทำใจไม่ได้จริง ๆ
อยากจะแกล้งโง่ แต่ก็ทำไม่ได้ซักที

เพื่อน ๆ พอมีวิธีการ ที่จะทำให้นิสัย ขี้หึง ขี้ระแวง ของเรา ลดลงบ้างไม๊คะ
เราไม่อยากจมอยู่ในกองทุกข์ ค่ะ ถ้าตัดเรื่องนี้ ออกไปได้ ชีวิตจะมีความสุขมาก
แต่ต้อง เผลอ ไปรับรู้เรื่องหญิงอื่นทุกที เดี๋ยว รายนี้ตกไป
เดี๋ยวรายใหม่เข้ามา ไม่รู้จักจบสิ้น

เราก็ได้แต่หวังว่า เราคงเหนื่อย และเลิกหึงซะที

ขอบคุณที่รับฟังค่ะ

[SIZE="2"]ถ้าเป็นแนน
แนนคงใช้เวลาว่างที่อารมณ์ดีๆ คุยกับแฟนน่ะค่ะ




เกริ่นไปเลยว่า

ที่รักขา....ทำยังไงดีตอนนี้ใจฉันมันไม่เป็นสุข

คุณเป็นคนมีเสน่ห์ ใครๆก็รัก(ชมเค้าไปก่อนเค้าจะได้อารมณ์ดี)

เนื่องจากการงานของคุณ ทำให้มีผู้หญิงหน้าใหม่ๆคนเข้ามาทำความรู้จักใหม่ๆมากมาย

ไอฉันก็เข้าใจนะคะที่รัก ว่าคุณไม่ได้คิดอะไร ..... เอ๊...หรือว่าคิด(ดักคอให้สะอึก)

ซึ่งฉันก็ไม่รู้จักผู้หญิงเหล่านั้นเท่าไหร่เลย ...

(เผื่อแฟนคุณเค้าจะไม่ได้คิดอะไรจริงๆ จะได้พาคุณไปรู้จักกับผู้หญิงเหล่านั้นไงคะ)

จบประโยคด้วยว่า...... [SIZE="3"]ถ้าไม่รัก ไม่หวงนะ จะบอกให้




แวะมาแนะนำขำๆค่ะ

เพราะแฟนแนนเองก็เจ้าชู้เขี้ยวลากดินเลยเหมือนกัน เหอๆ

งุ่มง่าม...


พัทสิได้แต่ให้กำรังใจงับคุงพี่
เพราะพัทสิเปงคนขี้หึงมากกกกกกกกก
เรยมะมีแควนไปซะเรยงับๆๆๆๆๆ...สู้ๆๆงับ;)

ถาม - เป็นคนขี้หึงมากๆ เลยค่ะ ต้องตามตรวจเช็คแฟนทุกทางที่ทำได้ กังวลว่าเขาจะนอกใจอยู่ตลอด รู้สึกเป็นทุกข์มากเลยค่ะ ทำยังไงดีคะ?

อยากให้คุณลองถามตัวเองว่า คุณรักแฟนคุณจริงๆหรือเปล่า
ที่คุณไปนั่งหึงเขาน่ะ คุณทำเพื่อใคร

ร้อยละร้อยของคนขี้หึง อย่างแฟนเก่าผมคนนึง เป็นเหมือนคุณเด๊ะเลย
เธอบอกว่า ถ้าฉันไม่รัก ฉันก็ไม่หึงให้เหนื่อยหรอก

แต่ถ้าวิเคราะห์ดูจริงๆ คนขี้หึง ส่วนมากหึง เพราะหวงเขา
หวงทำไม หวงเพราะรู้สึกว่าเขาเป็น "ของเรา" ใช่ไหมครับ

คนส่วนมาก หึง เพราะเห็นแก่ตัว รักตัวเอง ไม่อยากแบ่งของเราให้ใคร
เพราะถ้ารักคนอื่นมากกว่าตัวเอง จะรู้สึกต่างไปเลยว่า
ขอให้เขาอยู่ดี มีสุข ปลอดภัย จะอยู่กับเรา หรืออยู่กับใคร ก็ไม่สำคัญ

ฉะนั้น ข้อแรกที่ต้องยอมรับคือ เวลาเราหึง
ไม่ใช่เพราะเรารักเขาหรอก เพราะเรารักตัวเอง

ข้อต่อมา ลองถามตัวเองว่า เราอยากมีแฟน เพราะอะไร
ตอบให้แทนว่า เพราะอยากมีความสุขไง ถูกไหม

ฉะนั้น ถามตัวเองต่อว่า เวลาหึงแฟน เรามีความทุกข์ หรือมีความสุข
ก็ถ้าหึงแล้วมันทุกข์ แล้วจะหึงไปทำไม

ชีวิตคนเราสั้นมากนะครับ เห็นอายุขัย หกเจ็ดสิบปีนี่ อย่านึกว่านาน
เทียบกับเทวดา พรหม อะไรแล้ว อายุพวกเรานี่ ขี้เล็บมาก
มีแต่แมลงวัน แมลงหวี่ หมา แมว หมู ไก่ อะไรเทือกๆนี่แหละ ที่เราอายุยืนกว่า

แล้วจะเอาเวลาที่มีน้อยนิดไปเสียเวลาหาทุกข์ใส่ตัวไปทำไม

ถ้าคิดจะมีแฟนสักคน เลือกคนที่คุณไว้ใจได้ แล้วไว้ใจไปให้สุดๆ
ถ้ามันนอกใจบ่อยและถี่จนเป็นนิสัย แล้วคุณทุกข์หนัก รับไม่ได้ ก็เลิกไป อยู่คนเดียวก็ได้

อย่าไปเสียเวลาออกงิ้ว เสียความรู้สึก ตามหึง ตามหวงให้เหนื่อย

ผมว่ามันต้องย้อนกลับไปดูว่า ตอนเริ่มเป็นแฟน เรารักเขาตรงไหน
อย่างบางคนรักที่เขาเป็นคนฉลาด ทำงานเก่ง เอาใจเก่ง ไม่กินเหล้าสูบบุหรี่

แฟนจะเจ้าชู้บ้าง เธอก็ไม่ว่านะครับ
ดูอย่างดาราบางคน สวยขนาดนั้น แฟนยังเจ้าชู้ซะ
อยากระบุชื่อ แต่กลัวเขาเคืองเอา แล้วเราก็ไม่ใช่ซ้อเจ็ด

(อยากรู้ ก็รู้ว่าอยากรู้นะ)

แต่เห็นใครไปถามเธอก็บอกว่า เข้าใจกันดี ไม่มีอะไร แปลว่า เขารับของเขาได้
เขียนแบบนี้ ไม่ได้บอกให้ผู้หญิงทุกคนยอมหมดนะครับ

เพียงแต่บอกว่า ชีวิตมันไม่มีสูตรตายตัว
คนสมัยก่อน บ้านนึงมีตั้งหลายเมีย จะโดนกดขี่อย่างอีเย็น ในนางทาส
เขาก็ยังอยู่ของเขาได้ ก็ศรีทนได้ ใครจะทำไม

ส่วนหนึ่งเพราะเป็นทาส ก็เรื่องหนึ่ง แต่ที่ไม่ค่อยมีปากมีเสียง
อาจจะเพราะเป็นนางเอก และสังคมยุคก่อนด้วยอีกส่วนนึง

แต่ถึงวันนี้ ผู้หญิงมักจะบอกว่า เรามีสิทธิเสมอภาค เท่าเทียมกับผู้ชาย
ผู้หญิงก็เลยเจ้าชู้ มั่ง

ดู ดู๊ ดู ดู เธอทำ

โดย aston27

เท่าที่อ่าน คุณไม่ได้เป็นคนขี้หึงหรอกค่ะ คุณเป็นภรรยาที่ดีที่รักสามีจริง ๆ เท่านั้นเอง

แต่ก่อนก็มีคนมาชอบเรามีตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดเหมือนกันแล้วก็มีเหตุการณ์แบบที่คุณ จขกท เล่าเนี้ยแหละคือมีผู้หญิงพร้อมที่จะเข้ามาหาเค้าเยอะ...เราดูลาดเลาและปรึกษากับแม่แล้วขอสละสิทธิ์ดีกว่าค่ะเพราะไม่ค่อยชอบแข่งขันกับใคร ใจก็เสียดายนะคะหน้าที่การงานก็ดี รวยด้วย หน้าตาโอเค ญาติพี่น้องคนอื่นก็บอกว่า แหม...เรื่องธรรมดาน่ะ ผู้ชายมีพร้อมก็ต้องมีผู้หญิงอื่นบ้าง แต่สำหรับเรามันไม่ใช่เรื่องะรรมดาค่ะ คนทั่วไปมักพยายามพูดว่าธรรมดาเพื่อปลอบใจตัวเอง จนทำให้เป็นบรรทัดฐานใหม่ในสังคมทั้งที่จริง ๆ มันเป็นเรื่องใหญ่มากนะ ระยะยาวคงไม่เวิร์คอ่ะ ก็เลยขอบายค่ะ เป็นความภูมิใจมากเพราะบอกเลิกเค้าก่อน

สำหรับ จขกท แต่งงานกันมานานแล้ว เราว่าลองคุยให้สามีเค้านึกถึงตอนที่เราเริ่มต้นสร้างหลักปักฐานกันดีไหมคะ ช่วงที่เราลำบากมาด้วยกันน่ะ ร่วมทุกข์ฝ่าฟันกันมา พอถึงช่วงที่จะสุขสบายทำไมมาทำกับเราแบบนี้ สำหรับเราพูดแค่นี้คุณสามีน่าจะมีจิตสำนึกหรือเรียกสติตัวเองคืนกลับมาได้

ถ้าเค้าไม่ดีขึ้น ก็คงต้องทำใจน่ะค่ะ ไม่ใช่ทำใจว่าเป็นเรื่องธรรมดานะคะ ทำใจว่าเรามองคนผิดน่ะค่ะ ไม่ได้เป็นการโทษตัวเองแต่มันคือการยอมรับความจริง ยอมรับว่าเราเลือกผิดแล้วเราจะเข้าใจความเป็นจริง เลิกฟุ้งซ่านค่ะ เราว่าตอนนี้ชีวิตคุณอยู่ได้เพราะลูก ไม่ใช่สามี ลองคิดดูนะคะว่าถ้ามันเป็นอย่างนี้แล้วคุณควรให้ความสนใจสามีหรือสนใจลูก

* อาจจะไม่ได้ให้คำแนะนำสวยหรูประมาณว่าให้ทน เดี๋ยวเค้าก็แพ้ความดีของเราเองอะไรเงี้ยนะคะ เพราะพูดน่ะมันง่ายแต่จริง ๆ มันทำยาก ก็ต้องอยู่เพื่อลูกน่ะค่ะเป็นความจริงที่สุดแล้ว

เห็นด้วยกับคุณhut2211คุณรักสามีคุณแบบไหน เวลาหึงแฟน เรามีความทุกข์ หรือมีความสุข
ก็ถ้าหึงแล้วมันทุกข์ แล้วจะหึงไปทำไม
ทำใจให้เป็นสุข สำรวจตัวเอง เรามีดีเสียอย่าง สามีคุณต้องเลือกคุณเสมอ เป็นกำลังใจให้นะคะ

บอก+คุยกันให้เด็ดขาดและรู้เรื่องไปเลย ว่าห้ามเจ๊าะแจ๊ะกะหญิงอื่น รับไม่ได้:evil:

อย่า แม้แต่จะคิด -"- มะงั้น ตาย!!!
(เราก็แนะนำตามนิสัยเราอ่ะนะ อาจแรงไปนิด)^___^"

ป.ล. พอดีเราก็ขี้หึงสุดๆ แต่สามีก็ไม่เคยมีอะไรให้กังวลเลยค่ะ ทำแต่งาน

ถ้าจะให้ตอบตรง ๆ
ก็คงบอกได้ว่า

หึงเพราะ กลัวเสีย สถานภาพครอบครัว ค่ะ ไม่อยากหย่า อยากให้ลูกมีครอบครัวที่อบอุ่น

หึงเพราะ รู้สึกเป็นเจ้าของ ถูกต้องเลยค่ะ ก็เราแต่งงานกันแล้วนี่คะ (พอจะเป็นเหตุผลได้ไม๊คะ)555

หึงเพราะ ไม่ต้องการให้เค้าไปสนใจหญิงอื่น ทำใจไม่ได้ เพราะเราเอง ก็รักเค้าคนเดียว

หึงเพราะ เราทิ้งชีวิตที่ กรุงเทพ ทิ้งงานที่เคยทำ มาอยู่ ต่างจังหวัด กับเค้า เวลาผ่านมานาน จนกลัวว่า
จะไม่สามารถ กลับไปใช้ชีวิตที่กรุงเทพได้อีก อายุมากขึ้น กลัวจะหางานทำไม่ได้

หึงเพราะ ทุกอย่างที่เราทำมาด้วยกัน มันจะพังทลายตรงหน้า เสียดายค่ะ เสียดาย

ยังไงก็ตาม ต้องขอบคุณคุณ hut2211 ค่ะ จะพยายามคิดตามที่คุณพูดค่ะ
เผื่อ อะไร ๆ จะดีขึ้น

[SIZE="4"]เท่าที่อ่านดูเช่นกันคับ

ก้ไม่ได้ เป็นคนขี้หึงอะไรนี่ คับ

ปกติ ของคนเรา ถ้าไม่มีความรู้สึกอะไรเรย นี่ซิแปลกคน

ในเมื่อเคยจับได้มาก่อนแล้ว ความเชื่อใจไว้วางใจมันก้หายไป

มันจะสร้างใหม่คงใช้เวลา

คงจะต้องเปิดอกคุยกัน อะคับ สร้างความเชื่อมันในตัวสะมีใหม่

ไม่รู้ว่าจะช่วยได้ไหม นะคับ สู้ๆๆๆนะคับ

อยู่เพื่อตัวเองและลูกๆๆๆๆๆๆๆ สุ้เพื่อลูกกกกกกกกกกกก

ผู้ชายยอมมีเมียน้อย แต่ไม่ยอมทิ้งเมียหลวง กับลูกง่าย ๆ , จริง ๆ แล้วผู้ชายรักครอบครัวมากไม่แพ้ผู้หญิง แต่บางคนแสดงออกไม่เก่ง ถ้าให้เค้าเลือก เค้าก็ต้องเลือกครอบครัวไว้ก่อน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกมีเล็กมีน้อยหรอกค่ะ ---> ประสบการณ์ส่วนตัว เท่าที่เห็นมานะ

เข้มแข็งไว้นะคะ เชื่อว่าความดีชนะทุกสิ่งค่ะ

มีเรื่องตลกอย่างนึงค่ะ

คือ เสียใจ ไม่สบายใจ ทีไร ซื้อกระเป๋า ใน SBN ทุกทีเลย งื๊ด ๆ ...

บอกสามีไว้ ว่าเวลาเจอหญิงอื่น แล้วเค้าถามว่าทำงานอะไร
ให้ตอบไปว่า เป็นยาม ค่ะ

เรื่องคุยกะสามี
ก็เคยคุยเรื่องนี้กันอยู่ค่ะ

เค้าก็บอกว่า เค้าจะไม่เฉียดกราย ไปสู่หนทางที่จะมีปัญหา
พอฟังแล้วก็สบายใจ
เวลาผ่านมาซัก 2 อาทิตย์ ก็เข้าอีหรอบเดิมอีกแระ เฮ้อ...

อยู่เพื่อลูก จะสู้เพื่อลูกค่ะ

กำลังใจจากเพื่อน ๆ ทำให้สบายใจขึ้น
ได้ระบายบ้าง ก็บรรเทาอาการเจ็บได้ค่ะ...

คำถาม

ดิฉันมีเรื่องกลุ่มใจมากๆๆๆค่ะคือว่าพ่อของดิฉันเป็นคนที่ขี้หึงมากๆๆ
แม่ไปไหนไปได้เลยกับลูกเขยพ่อก็หึงดิฉันไม่รู้จะแก่ปัญหาอย่างไรดี
ไม่ทราบว่าแม่ทำกรรมกับพ่อไว้อย่างไรทั้งที่พ่อก็เคยบวชเรียนมาก่อน
อยากทราบวิธีแก้ไข


และอีกเรื่องดิฉันโดยแดดแล้วที่แขนของดิฉันเป็นดวงสีขาวหาหมอแล้วก็ไม่หายอยากทราบว่าจะแก่กรรมอยากไร

คำตอบ

คนที่ขี้หึงมากๆ ก็เพราะรักมาก ในอดีตก็คงเคยปรารถนาให้มีคนมารักมากๆไว้ก็เป็นได้

เพราะไม่รู้ว่ารักมากก็ทุกข์มาก ทุกข์ทั้งคนที่รัก และคนถูกรักเลยจริงๆ อย่างกรณีที่คุณพ่อของท่านผู้ถามประสบไว้เป็นต้น

ธรรมชาติใจคนเรามักพอใจที่มีคนมารัก อยากได้ความรักมากจากคนอื่น
โดยก็ไม่รู้ว่า จะต้องเป็นทุกข์ เสมือนเหรียญสองด้านเสมอ
คนที่เป็นทุกข์ที่สุดในกรณีนี้ หาใช่คนอื่นไม่ คือตัวคุณพ่อของท่านผู้ถามนั่นแหละ
เพราะใจนั้นคอยแต่จะระแวดระวัง หวงแหน บางทีถึงขั้นระแวง อย่างนี้ใจเป็นไปกับโทสะหมด
คนที่ทุกข์ตามมาอันดับสองได้แก่คุณแม่ ที่ดูเหมือนจะหมดความเป็นตัวของตัวเอง หมดอิสระภาพ
นี้ก็เป็นทุกข์อย่างหนึ่ง
ต้องค่อยๆคุยให้เหตุผลกันไปเรื่อยๆ
หาอุบายเล่าเรื่องราวสมมุติให้พ่อฟังว่า คนที่ขี้หึงมากๆนั้น
คนเป็นภรรยาทุกข์มากที่สุด จริงๆแล้วก็เพราะรักนั่นแหละแต่ขาด
เหตุผล ขาดปัญญา ดังนั้น กลายเป็นว่าไปทำร้ายจิตใจของคนที่เป็นคู่ไปเสียได้
อย่างนี้ เรียกว่า รักไม่เป็น เพราะทำให้เกิดทุกข์มากมายทั้งตัวเอง และคนที่ตนรักนั่นแหละ
ดังนั้น คุณพ่ออาจจะค่อยๆเห็นเหรียญอีกด้านหนึ่งซึ่งตัวท่านเองไม่เคยมองเห็นเลย ใจคุณพ่ออาจจะเกิดเมตตาขึ้นมาและใคร่จะทำให้คุณแม่มีความสุขอย่างถูกต้อง เรื่องนี้ บอกกล่าวตรงๆไม่ได้ เพราะกำลังขาดเหตุผล และท่านผู้ถามเองก็เป็นลูก อาจจะหาโอกาสเล่าเหมือนเล่าเรื่องคนอื่นให้ท่านฟัง ยกตัวอย่างว่า มีคนถามในเว็บไซต์นี่แหละ อ่านแล้วชอบจังเพราะเห็นว่า ความรักนั้นแม้รักอยู่นั่นแหละ หากขาดเหตุผลเสียแล้ว ตนเองและผู้ที่เกี่ยวข้องนั้นย่อมเป็นทุกข์มากๆเลย เล่าโน่นเล่านี่ไปเรื่อยๆ ท่านฟังท่านอาจจะแอบไปพิจารณาของท่านได้
ในอดีต คุณพ่ออาจจะเคยถูกพรากของรักของหวงและยังจำติดตาติดใจ ดังนั้นจึงไม่อยากเจออย่างนั้นอีกก็ได้
แต่คนที่มีเยื่อใยเหนียวแน่นอย่างนี้ อารมณ์ที่เป็นอาจิณกรรมมักไม่พ้นจากเรื่องความผูกพันอย่างนี้ เป็นไปกับความหวงแหนมากๆ หากตายไป กรรมอย่างนี้ส่งผล ก็อาจจะได้กำเนิดเป็นสุนัขเฝ้าบ้านเพราะเหตุแห่งความหวงแหน เป็นงูเฝ้าถ้ำอะไรทำนองนี้ หรือไปเกิดเป็นเปรต เพราะใจนั้นไม่ใคร่เกิดกุศล มีแต่เสน่หาถ่ายเดียว ไม่ใช่เรื่องดีเลยนะคะ
ถ่ายสำเนาคำถามคำตอบหลายๆเรื่องจากเว็บนี้ ที่เห็นว่าคุณพ่อน่าจะสนใจลองให้ท่านอ่านดู หากท่านเกิดชอบใจเพราะมีอดีตกุศลมา ไม่นานท่านก็จะเปลี่ยน เพราะปัญญาเกิดแก่ท่านมากขึ้นแล้ว ท่านก็จะเข้าใจเรื่องวิบาก เรื่องการสร้างทุกข์ให้ตนเองและผู้อื่นอันเป็นกรรมที่พึงเลี่ยง ละเว้นเสีย หนักๆเข้าท่านก็อาจจะค่อยผ่อนคลายจิตใจของตัวเองได้บ้าง ลองดูก็ไม่เสียหายนะคะ
หากท่านไม่รับ ก็ถือว่าเป็นกรรมของท่าน และเป็นวิบากของคุณแม่ท่านนั่นแหละ ยอมรับเอาเถิดว่าท่านเป็นของท่านอย่างนี้ ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงได้ ก็พยายามหาวิธีหลีกเลี่ยงไม่ให้ใจท่านยึดมากขึ้น อันนี้เป็นโทษแก่คุณพ่อท่านโดยตรง น่าสงสารนะคะ
ส่วนรอยขาวที่แขนนั้น หากไม่หายแล้ว เพราะหมออาจจะไม่ทราบว่าเกิดจากปัจจัยอะไร ก็รักษาไม่ได้
โรคบางอย่างเกิดแต่กรรม แก้ไม่ได้ค่ะ
โรคบางอย่างเกิดจากจิต อันนี้แก้ได้ค่ะ
โรคบางอย่างเกิดจากอุตุ ความร้อนความเย็น อันนี้แก้ยาก เพราะเรากำหนดเอาเองไม่ได้ค่ะ
โรคบางอย่างเกิดจากอาหาร อันนี้ เราดูแลให้ดี ก็แก้ได้ค่ะ
รอยอย่างนี้ น่าจะเกิดจากอุตุนะคะ เพราะอาจจะแพ้แดด แล้วทำให้เม็ดสีผิวนั้นเปลี่ยนแปลงไป
และอาจจะเกิดจากกรรมที่ส่งผลระหว่างกาลที่มีชีวิตอยู่ อาจจะเกี่ยวกับว่า เคยไปทำร่องรอยที่ไม่สวยงามให้แก่ใคร หรือสถานที่ใดไว้ก็ย่อมเป็นไปได้ทั้งนั้น แต่จะให้เจาะจงลงไปชัดเจนนั้นย่อมไม่ใช่วิสัยค่ะ ไม่สามารถทำได้
ให้ยอมรับและอย่ากระทำความหงุดหงิด หรืออยากให้รอยหายไป บางทีก็ทำไม่ได้แก้ไม่ได้เสียแล้ว
หากบุญดี และอยู่ในวิสัยที่จะเปลี่ยนแปลงได้ ท่านก็จะพบสาเหตุ พบปัจจัยแห่งโรคได้ในโอกาสต่อไป เรื่องอย่างนี้ก็อาจจะเกิดได้
อยากผิวงามก็อย่าเป็นคนช่างหงุดหงิด ต้องเป็นคนใจเย็นมีเมตตา ไม่เจ้าโทสะ โทสะทำให้ผิวในปัจจุบันเสีย และหากส่งผลในชาติต่อไป ก็ยังเบียดเบียนให้ได้รูปทรามปิวทรามมาครอบครองเสียอีก เกิดมาเป็นคนผิวหยาบ ผิวทราม เพราะใจนั้นเป็นโทสะมากค่ะ
พึงทำเหตุใหม่ให้ดีๆก็แล้วกัน หากแก้ได้ก็ดีไป หากแก้ไม่ได้ก็ยอมรับเถอะค่ะ ดีกว่าเสียแขนเสียขาอย่างคนอื่นเขา ใช่ไหมคะ?

อ่านแล้ว เศร้าใจจังค่ะ :(

แต่ต้องอดทนค่ะ เพื่อลูกนะคะ เค้าจะไปมีคนอื่น ถ้าคุณแน่ใจว่าเค้าเป็นต้องเลือกคุณ ต้องกลับมาหาคุณ แล้วคุณทนได้ ทนที่จะหึงต่อไปเรื่อย ๆ ก็ทนค่ะ แต่ถ้าทนไม่ได้ ทำยังไงได้ล่ะคะ

สำหรับเอ๋ คำเดียวค่ะ ถ้าเค้ามีคนอื่น คือ [SIZE="4"]เลิก ค่ะ เอ๋เองก็มีลูกแล้วสองคน แต่ที่เลิก ใจลึก ๆ ก็เพราะอยากกลับไปอยู่เมืองไทย เลยเป็นข้ออ้างค่ะ เหตุนี้ทำให้เค้าไม่กล้ามีด้วยมั้งคะ เพราะกลัวเอ๋กลับไปแล้วไม่กลับมาอีกเลย

คุณจขกท ต้องถามตัวเองค่ะ ว่าทนได้มั้ย อย่ากลัวนะคะ เพราะว่าการพยุงครอบครัวด้วยการอดทน มันก็ไม่ได้ทำให้เรามีความสุข กลับทำให้เราทุกข์อีกต่างหาก

ถ้าคุณคิดว่าเอาหูไปนา เอาตาไปไร่ได้ พวกนั้นเป็นแค่ขนมหวาน ขนมขบเคี้ยว ไม่จริงจัง และยังอยากใช้ชีวิตคู่กับเค้าต่อไป ก็ถามเค้าว่า คุณรักลูกมั้ย รักครอบครัวมั้ย คุณไม่อายลูกเหรอ หรือไม่กลัวลูกอายเพื่อน ๆ เหรอ ที่มีพ่อเจ้าชู้ ยิ่งคุณมีตำแหน่งทางสังคม เป็นที่รู้จักของคนอื่น คุณยิ่งควรเป็นตัวอย่างที่ดี ไม่ใช่แค่เพื่อสังคม แต่เพื่อลูกของคุณเอง เค้าจะได้ภูมิใจ ที่มีคุณพ่อที่รักครอบครัวและรักแต่แม่ของเค้าคนเดียว

ทางออกอีกทางค่ะ ช็อปปิ้ง ออกกำลังกาย ไปเที่ยวกับเพื่อนค่ะ หาเพื่อนคุยที่นี่เลยค่ะ อย่างน้อยก็ทำให้คุณจขกทลืม ๆ ไปได้บ้างนะคะ ถึงไม่ทั้งหมดก็เถอะค่ะ

ถ้าแรงไปก็ขอโทษนะคะ พูดจากความรู้สึกอ่ะค่ะ:( แต่ยังงัยก็เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ ๆ ค่ะ)

ความระแวงสงสัยเนี่ยะ ห้ามไม่ได้จริงๆ ค่ะ ยิ่งมีครั้งแรกแล้วมันจะทำให้เราหวาดระแวงว่าจะมีครั้งที่สอง เราว่าคุยกันให้เข้าใจ นะคะ แต่ก็เป็นกำลังใจให้นะคะ เข้าใจความรู้สึกเลยอ่ะ

คุณ only_authentic พูดโดนใจค่ะ แบบที่เราคิดเป๊ะเลยแต่ไม่กล้าออกความเห็น กลัวแรงไป

เป็นกำลังใจให้ สู้ สู้ นะครับ

คำถาม

ดิฉันขอปรึกษาเรื่องครอบครัวค่ะ ดิฉันแต่งงานกับสามีได้ 9 ปี เกือบ 10 ปีแล้วค่ะ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา สามีดิฉันจะเป็นคนเจ้าชู้ จะมีเรื่องผู้หญิงเข้ามาประมาณสองปีจะมีหนึ่งครั้งโดยประมาณนะคะ ดิฉันมีลูกกับสามีสองคนค่ะ คนโตอายุประมาณเจ็ดขวบ คนที่สองอายุประมาณสองขวบค่ะ ทุกครั้งที่ดิฉันจับได้เค้าจะเลิกทุกคน แต่จะมีล่าสุดเมื่อประมาณสองปีที่แล้วค่ะ เค้ามีเรื่องชู้สาวกับน้องที่ทำงานเดียวกันคือ เค้าเป็นหัวหน้าแผนก ดิฉันทราบได้เพราะมีน้องที่ทำงานเล่าให้ฟังค่ะ แต่ดิฉันก็ไม่ได้เชื่อทุกอย่างแต่ดิฉันมีหลักฐานค่ะ ก็คุยกับแฟนเค้าก็บอกว่าไม่ได้คิดอะไร แล้วก็บอกว่าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันก็ดูพฤติกรรมเค้าทุกอย่างเค้าเป็นปกติค่ะ จนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ดิฉันบังเอิญไปเจอหลักฐานบางอย่าง ที่เค้าใช้เรียกผู้หญิงคนนี้ว่า My Wife ดิฉันรู้สึกเสียใจค่ะ แล้วก็เศร้าใจ ก็พยายามคิดว่าควรจะทำอย่างไรดี ข้อดีของเค้าคือ เค้าไม่เคยไปค้างที่อื่น เงินทองให้ดิฉันเก็บ ดิฉันก็จ่ายให้เป็นรายวันค่ะ เค้าเป็นคนรับผิดชอบครอบครัว ข้อเสีย คือ เป็นคนเจ้าชู้ ได้บ่อยๆ คือเผลอเป็นนอกใจมีเรื่องผู้หญิงเข้ามา ตอนนี้ดิฉันคิดอยากเลิกค่ะ แต่กลัว 1. ลูกมีปัญหา พ่อแม่แยกทางกัน 2. ภาระค่าใช้จ่ายจะมากขึ้น หากดิฉันเลิกต้องการลูกไปเลี้ยงเอง แต่เท่ากับว่าดิฉันพาลูกไปลำบาก เพราะลำพังเงินเดือนดิฉันหมื่นกว่าบาท ส่วนของเค้าประมาณสามหมื่นกว่าบาทค่ะ ดิฉันกลุ้มใจมากค่ะ ตอนนี้อยู่ในช่วงที่สับสนกับชีวิตตัวเองมาก ไม่รู้จะทำอย่างไรดี รบกวนช่วยชี้แนะ หรือแนะนำด้วยค่ะ ว่าดิฉันควรจะทำอย่างไรกับชีวิตตอนนี้ดี จากคนเศร้าค่ะ

คำตอบ

ชีวิตนั้น ชื่อว่า หาความสุขได้ยาก เพราะสุขเป็นเรื่องไม่ยั่งยืน แปรเปลี่ยนไปได้ตามเหตุปัจจัย
ให้ท่านผู้ถามพิจารณาดูอย่างนี้นะคะว่า หากท่านผู้ถามเดินเข้าไปในร้านขายต้นไม้ ท่านผู้ถามเห็นต้นไม้ต้นหนึ่งก็พอใจ พอไต่ถามความรู้จากร้านค้าแล้ว เขาก็บอกว่า ต้นไม้นี้ ใบดก ร่วงบ่อย มีเพลี้ยหนอนมาก ต้องทำความสะอาดมาก ติดลูกได้ยาก..อาจจะไม่มีดอกหรือผลเลย หากรู้อย่างนี้ ท่านผู้ถามก็ต้องถอยออกมาใช่ไหมคะ?
ทีนี้อยู่กินกันมาตั้ง 9 ปี 10ปี นี่ เวลาไม่น้อยเลย..ดังนั้น เรื่องเจ้าชู้ ก็คงไม่มีใครไปแก้ไขได้ เพราะธรรมชาติของเขาเป็นอย่างนั้น
หากเปรียบเป็นต้นไม้ เป็นต้นไม้สวย ยังมีใบพุ่มสวย มีผลออกตลอดทั้งปี แต่แหม..กิ่งนี่ชอบย้อยออกไปบ้านข้างๆ เสียจริงๆ...ทำให้คนอื่นพลอยมาเด็ดเอาลูกเอาผลไปกินโดยไม่ได้ขออนุญาตจากเรา ...เพราะกิ่งต้นไม้ระรานออกไปบ้านคนอื่นนั่นเอง
ธรรมชาติต้นไม้นี้ ก็เหมือนสามีของท่านผู้ถาม..
หากท่านผู้ถามเกิดไม่พอใจแล้ว ก็ล้มต้นไม้ทิ้งไปเลย แน่นอน..คนข้างบ้านจะได้ไม่มาเด็ดผลไม้จากต้นนี้ แต่ปัญหาคือ ท่านผู้ถามและลูกๆ ก็อดเช่นเดียวกัน
สามี ไม่ใช่ต้นไม้...ใจจึงแบ่งได้ยาก ทำใจได้ยาก คนเดินทางก็รู้
แต่ข้อเท็จจริงคือ คนเจ้าชู้นั้น... ใครๆในโลกนี้จะเปลี่ยนนิสัยเขาได้หรือ?
ต้องยอมรับความจริงให้มากขึ้น.. พร้อมๆ กับรักเขาให้น้อยลง ใจจะได้เดือดร้อนน้อยลงไปด้วย...รักมาก ก็ทุกข์มากค่ะ...
อย่าถึงกับคิดจะแยกทางกัน ก็เหมือนกับคนผู้เป็นเจ้าของต้นไม้ จะล้มหรือฟันต้นไม้ทิ้งไป... ประโยชน์ของต้นไม้นั้นยังมีอยู่นะคะ.. ก็ใส่ใจเฉพาะที่ในประโยชน์ไป
จึงจำเป็นต้องฝึกใจค่ะ...รักน้อยลง ทุกข์ก็น้อยลงนะคะ
ให้ฝึกหย่าด้วยใจ แต่อย่าหย่าที่ตัวหรือกฏหมาย
หมายความว่า..ให้ลด ละความยึดถือว่า เขานี้ไม่ควรจะเจ้าชู้เลย ลงไป..เพราะเขาเจ้าชู้โดยอัธยาศัย เปลี่ยนได้ยาก ..หากเป็นต้นไม้ ก็เก็บเอาเฉพาะส่วนดีๆกิน ก็ยังเหลือกินเหลือใช้..ลดความรู้สึกหวงแหนลงไป ท่านก็จะโปร่งใจมากขึ้นค่ะ
เงินทองเขาให้ท่านผู้ถามเก็บก็นับว่าดีแล้วนะคะ..เพราะที่จะไปเจือจานคนอื่นๆนั้นคงมีไม่มาก..
อดข้าวนั่นแหละ เราจะตาย..ไม่ตายด้วย อดเสน่หา... นะคะ
ดังนั้น สมควรอยู่กันไปอย่างนี้ ยอมรับว่า เขาเป็นคนมีนิสัยเจ้าชู้ ...ก็พึงระมัดระวังตนเรื่องความปลอดภัยเรื่องโรคติดต่อเข้าไว้ ....
หมั่นเก็บหอมรอมริบ เผื่อตาดีตาร้ายขึ้นมา...อย่างน้อยๆก็ยังมีอะไรติดเนื้อติดตัวเพื่อตนเองและลูกบ้างค่ะ
หย่าที่เยื่อใย คือ ใจของท่านที่ผูกพันอยู่... สักวันหนึ่ง ในยามที่จำจะต้องจากกันไป ไม่ว่าจะจากเป็นหรือจากตายเพราะหมดด้วยเหตุปัจจัยจริงๆ ....ท่านผู้ถามจะได้ไม่เสียใจมากจนเกินไปนะคะ
ตอนนี้ ต้นไม้นี้ ยังมีประโยชน์มาก เป็นร่มเงา ให้ดอกผล ให้ความมั่นคงแก่ชีวิตครอบครัว ..เสียไปบางอย่าง ....ก็ทำได้เพียง แค่ยอมรับ เท่านั้นเองค่ะ
หาโอกาสสร้างประโยชน์ตนให้มากเข้าไว้..เอาความทุกข์ครั้งนี้มาศึกษาเหตุผลของพระธรรม จะเป็นการดีค่ะ..
ผลที่เดือดร้อนอย่างนี้ เพราะอาศัยความไม่มีศีลของท่านผู้ถามนับแต่อดีตชาติมา..ก็สมควรใส่ใจในเรื่องการรักษาศีลเข้าไว้ หมั่นทำทาน รักษาศีล และเพิ่มพูนปัญญาให้มากเข้าไว้ด้วยการฟังธรรม ปฏิบัติธรรม..ท่านจะมีความสุขในความทุกข์ได้มากขึ้นค่ะ

ผู้หญิงช่างเป็นเพศที่อดทนจริงๆ :rolleyes:

[SIZE="6"]++++++++++++++++++++++++ ตรงใจมากกกกกกกกกกกกก

มีพี่ที่เภารู้จักเจอปัญหาอย่างเดียวกันเลยค่ะ เธอสุดทนเลยเลือกที่จะบอกสามีตรงๆทั้งน้ำตาแต่ไม่มีอารมณ์โกรธนะคะ เป็นอารมณ์ลักษณะว่าสละแล้วเพราะเหนื่อยมากๆ

เธอว่าเธอเศร้าใจ ผิดหวังที่สุดและไม่มีความสุขทุกครั้งที่สามีมีท่าทีกับหญิงอื่น เธอซื่อสัตย์กับสามีและสามีเธอควรให้เกียรติและซื่อสัตย์กับเธอทั้งต่อหน้าและลับหลังไม่ใช่หรือ ลองสมมติว่าวันนี้สามีไม่มีอะไรเหลือเลย ไม่มีหน้าที่การงานใหญ่โต ไม่มีเงินหรือแม้กระทั่งเป็นหนี้สิน หรือพิกลพิการไปตรงหน้าเดี๋ยวนี้เธอก็รักและให้เกียรติพร้อมดูแลปรนนิบัติพัดวีเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน แต่กับผู้หญิงพวกนั้นที่รายล้อมและเข้าหาสามีเพราะเปลือกนอก เมื่อสิ่งเหล่านั้นหมดไปแล้วผู้หญิงเหล่านั้นยังจะอาวรณ์อาลัยอีกไหม ตรองดู แต่ถ้าสามียังยินดีกับความชื่นชมจอมปลอมจากหญิงอื่นแบบนี้ เธอคิดว่าความรักความห่วงใยที่มอบให้มาตลอดและภายภาคหน้าของชีวิตเธอคงไม่มีค่าพอสำหรับสามีที่จะหวงแหนและรู้ซึ้งถึงคุณค่าจนยอมแลกและเสียมันไป ยอมทำร้ายจิตใจเธอ เธอก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องอยู่อีก ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้ เธอให้สามีเลือกก่อนว่าพอใจแบบไหน ถ้าพอใจหญิงอื่นๆเธอก็จะคืนอิสระให้เดี๋ยวนั้นเลย


พี่เค้าว่าสุดจะทนแล้วค่ะมีสามีแล้วต้องมาเป็นทุกข์ น้ำตาตกขนาดนี้ไม่เอาแล้ว พี่เค้าบอกเพราะพี่ทนและไม่เคยพูดสามีก็คิดว่าไม่มีอะไรหรอก ยอมได้มั้งเพราะไม่ได้จริงจังนี่ชั่วครั้งชั่วคราวและไม่เคยคิดว่าทำให้ภรรยาเจ็บช้ำน้ำใจขนาดไหน หลังจากฟังพี่เค้าพูดแล้วสามีพี่เค้าเลิก ไม่เอาเลยค่ะ เค้ากลัวใจพี่คนนี้ไปเลย ลองดูค่ะเผื่อได้ผล ^^"

ออกคำตอบแบบตรงๆ ก่อนนะครับ เพราะจขกท.ตอบคำถามมาแล้วในประโยคนี้นี่ครับ

ออกตัวว่าไม่ใช่คนที่มีนิสัยจีบไปเรื่อยเหมือนกัน นิสัยเจ้าชู้ก็ไม่ใช่ไบรท์อ่ะครับ(ถ้ามีแฟนแล้วนะ)

แต่จะตอบเท่าที่อยากคุยกับจขกท.เท่านั้น ไม่ได้แนะนำเอาคำพูดไบรท์ไปคุยกับเค้า(เพราะไบรท์ได้ข้อมูลมาด้านเดียวจากคุณ และอาจะมีเหตุผลอย่างอื่นมากมายที่ไบรท์ก็ไม่ได้อยากไปยุ่งกับคนสองคนเท่าไหร่)

"แต่เราทนไม่ได้อ่ะค่ะ เรื่องอื่นพร้อมที่จะทน แต่เรื่องการปันใจ ให้หญิงอื่น เราทำใจไม่ได้จริง ๆ"
- ความรักทำไมต้องทนหล่ะครับ แล้วทำไมเรื่องอื่นทนได้หล่ะครับ (ไม่ได้จะกวนนะ) แล้วทำไมเรื่องนี้เรื่องเดียวที่ทนไม่ได้
- อย่างแรกตอนที่รักกันใหม่ๆ หรือตัดสินใจจะใช้ชีวิตด้วยกัน คุณรู้หรือไม่ว่าเค้าเป็นคนแบบนี้(เห็นว่าตอนที่จีบคุณใหม่ก็แบบนี้ใช่ไหมครับ เค้าถึงได้มาแต่งงานกับคุณ)
- ถ้าเค้าไม่เจ้าชู้ แต่กินเหล้าเมาหัวราน้ำ ซ้อมลูกเมีย หรือไปมีเรื่องฆ่าคนตายนี่คุณรับได้ไหมครับที่ว่ารับได้ทุกเรื่อง

ที่ไบรท์จะพูดคือ คำว่ารักเนี่ย รักแบบไหนครับ รักแบบรักเค้า หรือรักแบบรักเรา
จากคำพูดคุณเหมือนกับ คุณรักตัวเองมากกว่าเพราะการที่จะให้เค้าออกไปเกี้ยวสาวนอกบ้านเนี่ย จะทำให้ความรักที่มีต่อคุณลดลงใช่ไหมครับ? หรือกลัวว่าเค้าจะไม่ได้รักคุณอีกต่อไป

ดังนั้นมันก็คือความรักที่มีพื้นฐานมาจากความกลัว การถูกลงโทษ กลัวอย่างโน้น อย่างนี้(ซึ่งปัจจุบันเจออะไรแบบนี้เยอะมากๆ)





คำตอบมันก็อยู่ในประโยคแล้วครับ"ทำใจ"ไงครับ ไม่ใช่ทำใจแบบที่คนทั่วไปพูดกัน

แต่"ปรับ"ใจคุณใหม่ว่าคุณต้องมองบางอย่างในแบบที่มันควรจะเป็น จะสุขจะทุกข์อยู่ที่เราครับ อย่าเอาหัวใจไปผูกกับใคร

เปลี่ยน"มุม"ที่"มอง"แล้วชีวิตจะสุขขึ้นอีกเยอะครับ ถ้าคุณสามีของคุณไม่ไปไข่เรี่ยราด หรือเอาโรคมาติดคุณ(วางเป็นกฎไว้เลยครับถ้าคิดจะคุยกัน)

ลองรักตัวเองให้มากๆ ก่อนแล้วคุณจะมอบความรักแบบไม่มีเงื่อนไขไม่มีความกลัวออกมาได้ครับ ถ้าเค้าไม่เปลี่ยนคุณไม่เปลี่ยนทุกอย่างจะไม่มีวันดีขึ้นครับ

ไม่ได้บอกให้คุณเป็นฝ่ายเสียเปรียบเพราะไม่แน่เค้าก็อาจจะยอม"ทน"บางอย่างอยู่ก็ได้นะครับ

คบกันมานานแล้วมีพยานรักด้วยกันแล้วเนี่ย พวกคุณต้องรักกันแน่นอนครับ
แค่เปลี่ยนมุมมองหน่อย

โชคดีครับ

เจ้าชายสายฟ้า

ขอตอบคุณไบรท์นะคะ
"แต่เราทนไม่ได้อ่ะค่ะ เรื่องอื่นพร้อมที่จะทน แต่เรื่องการปันใจ ให้หญิงอื่น เราทำใจไม่ได้จริง ๆ"
- ความรักทำไมต้องทนหล่ะครับ แล้วทำไมเรื่องอื่นทนได้หล่ะครับ (ไม่ได้จะกวนนะ) แล้วทำไมเรื่องนี้เรื่องเดียวที่ทนไม่ได้

**จริงของคุณหมอค่ะ พอดีเรื่องอื่นเนี่ย เช่น ทัศนคติ ในการทำงานที่ ไม่เหมือนกัน เคยเจ๊งจากการทำธุรกิจ

บอกตรง ๆรับได้ค่ะ

- อย่างแรกตอนที่รักกันใหม่ๆ หรือตัดสินใจจะใช้ชีวิตด้วยกัน คุณรู้หรือไม่ว่าเค้าเป็นคนแบบนี้(เห็นว่าตอนที่จีบคุณใหม่ก็แบบนี้ใช่ไหมครับ เค้าถึงได้มาแต่งงานกับคุณ)

**ตอนคบกันเป็นแฟน เค้าไม่ส่ออาการเจ้าชู้เลย ที่จะมีก็คือ เค้าปลื้มเรา เหมือนที่ ตอนนี้ เค้าเริ่มปลื้มสาว ๆคนอื่น

- ถ้าเค้าไม่เจ้าชู้ แต่กินเหล้าเมาหัวราน้ำ ซ้อมลูกเมีย หรือไปมีเรื่องฆ่าคนตายนี่คุณรับได้ไหมครับที่ว่ารับได้ทุกเรื่อง

**อย่างที่คุณหมอว่าเเหละค่ะ เพราะทุกวันนี้ คำว่าข้อเสียอย่างอื่นที่เรารับได้ มันก็ไม่เลวร้าย
ขนาดกินเหล้าเมาหัวราน้ำ ซ้อมลูกเมีย หรือไปมีเรื่องฆ่าคนตาย
จริง ๆนอกจากเรื่องนี้ เค้าเป็นผู้ชายที่น่ารักมาก คนนึงเลยค่ะ เราเองซะอีก
ที่บ้างครั้งก็ไม่น่ารักเอาซะเลย
จะพยายามปรับมุมมองอย่างที่คุณหมอไบรท์พูดค่ะ (ไม่มั่นใจว่าจะทำได้รึป่าว)
แต่จะพยายามค่ะ

สามีก็พูดคล้าย ๆกับที่คุณไบรท์ และ คุณ hut2211 พูดค่ะ
จนเรารู้สึกว่า ผู้ชายจะมีแนวคิดในเรื่องนี้ คล้าย ๆ กัน

และผู้หญิงก็จะมีแนวคิด คล้ายกัน แต่สวนทางกับผู้ชายค่ะ

เป็นกำลังใจให้คุณเจ้าของกระทู้ค่ะ เท่าที่อ่านดู คุณไม่ได้เป็นคนขี้หึงเลยนะคะ แต่ด้วยความที่เรายังเป็นมนุษย์ปกติ ที่ยังมีความรู้สึก ยังมีหัวใจอยู่ เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ ที่เมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับเรา ซึ่งเกิดจากพฤติกรรมของคนที่เรารัก ซ้ำยังเป็นพ่อของลูกเราอีก เป็นไปได้ยากคะที่จะไม่รู้สึกอะไรเลย

มันอาจจะยาก ที่เราจะทำใจยอมรับได้ แต่ด้วยsituationแบบนี้(มีลูกๆที่น่ารักแล้ว)อาจจะต้องลองพยายามปรับตัวดูก่อนนะคะ ทั้งตัวคุณ และสามี อาจจะต้องช่วยกันค่ะ


1.อยากให้ลองไปซื้อหนังสือ"ธรรมมะทอรัก" ของท่าน ว.วชิรเมธีมาอ่านนะคะ เป็นหนังสือที่ดีมากๆ บางทีสามารถให้คำตอบและมุมมองทางด้านความรัก ที่เราอาจจะนึกถึง หรือนึกไม่ถึง นำมาเรียบเรียง ให้เข้ากับชีวิตปัจจุบันได้เป็นอย่างดี เข้าใจง่าย สามารถapplyได้จริง เป็นหนังสือที่ดีมากๆเลยค่ะ


2. อยากให้คุณ จขกท. เขียนจดหมายถึงคุณสามี (คนเราสามารถรับรู้จากการอ่านได้ดี และ ละเอียดที่สุด) เขียนบรรยายความรู้สึกเมื่อแรกพบกัน สิ่งๆต่างๆที่ต่อสู้ฝ่าฟันร่วมกันมา ความสำคัญของสามีต่อตัวคุณและลูก ความรู้สึกและความว้าวุ่นใจของคุณในตอนนี้กับสิ่งที่สามีทำ และ ผลที่จะตามมาจากการกระทำของสามีค่ะ

มนุษย์เราจริงๆแล้ว ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ100%ค่ะ บางทีคุณสามีอาจจะมี"อาการหลงผิด" ทำอะไรที่เลอะเทอะไปบ้าง แต่ด้วยความที่เค้ายังเป็นคนที่คุณรัก เป็นพ่อของลูกๆ เคยมีความสุขและสิ่งดีๆร่วมกันมา ต้องพยามยามฟันฝ่ามรสุมตรงนี้ ให้ดีที่สุด อย่าให้คนนอกมาทำลายได้นะคะ

เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ

p.s.อยากให้ผู้หญิงที่มาข้องแวะกับคนที่มีครอบครัวแล้ว รู้จริงๆค่ะว่ามันเป็นบาปมหันต์จริงๆ ที่คิดทำลายครอบครัวของคนอื่น(แต่ไม่แน่ใจว่า เค้าไม่รู้จริงๆว่ามีครอบครัว หรือแกล้งตาบอดหูหนวกกันแน่ ) สู้ๆ อย่ายอมแพ้เด็ดขาดนะคะ fighto!!!

^^^
^^^
^^^
^^
^
^
^

ตามนั้นเลยค่ะ ชีวิตคนเรามันไม่สมบูรณ์แบบ เราจะมองว่าทุกข์หรือสุข อยู่ที่ตัวเรานะค่ะ




ปล. ออกนอกบ้านแล้วไม่ใช่ของเรา(โบราณเค้าว่าไว้)

"ออกนอกบ้านแล้วไม่ใช่ของเรา (โบราณเค้าว่าไว้)"

เราว่าสมัยก่อนเค้าก็ต้องสอนอย่างนั้นแหละค่ะถูกต้องแล้ว เพราะผู้หญิงสมัยก่อนไม่ได้ทำงานนอกบ้าน ต้องอาศัยผู้ชายหาเลี้ยง มีสามีจะดีหรือไม่ดีก็ต้องทนกันไปเพราะถ้าเลิกกันไปก็ไม่รู้จะไปทางไหน ไม่มีที่ไป แต่ผู้หญิงสมัยนี้ไม่ได้เป็นอย่างนั้นค่ะ ผู้หญิงสมัยนี้หลาย ๆ คนสวย เก่ง ทำงานดี มีตำแหน่ง เป็นหน้าเป็นตาให้สามีได้ สามารถเป็นหลังบ้านผลักดันให้สามีก้าวหน้าในตำแหน่งหน้าที่ก็มีอยู่ถมไป ทุกอย่างเสมอกัน เท่าเทียมกัน ดังนั้นถ้าภรรยาไม่เคยนอกใจสามี สามีก็ไม่ควรนอกใจภรรยาเช่นกัน ถ้าคิดว่าเป็นเรื่องปกติแล้วจะมีศีล 5 ไว้ทำไมคะ เรื่องสามีนอกใจภรรยาไม่ใช่เรื่องปกติค่ะแต่มันเป็นเรื่องของทนได้กับทนไม่ได้ หลายคนที่เราเคยเจอมักปลอบใจตัวเองว่าเราไม่ได้ทนน๊า..เราใช้การทำความเข้าใจและทำใจยอมรับ แต่ความรู้สึกที่เกิดขณะที่คุณจะทำความเข้าใจยอมรับกับมันได้ คุณก็ต้องร้องไห้เท่าไหร่ เจ็บลึก ๆ ในใจมากแค่ไหนถึงผ่านมาได้ นั่นแหละค่ะที่เรียกว่าความทน ดังนั้นเราค่อนข้างไม่เห็นด้วยถ้าใครจะบอกว่าเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าบอกว่าเรารับได้เราทนได้ อันนี้เชื่อค่ะ

อ่านดูแล้ว ก็คิดว่าเจ้าของกระทู้ไม่ได้เป็นคนขี้หึงนะคะ แต่อาจจะกำลังหาทางไม่ให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่าน

เข้าใจนะคะ ว่าสิ่งที่เคยเกิดขึ้น ทำให้คุณระแวง แต่มันก็เป็น "อดีต" นี่แหละค่ะ ที่มาคอยหลอกหลอนทำให้คุณคิดฟุ้งซ่านไปได้มากมาย

"อดีต" คือสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว และผ่านไปแล้วนะคะ บางคน ใช้อดีตมาตัดสินอนาคต ซึ่งก็ไม่น่าใช่วิธีที่ถูกต้องนัก

ที่คุณเคยจับได้ว่าเค้าคุยกับคนอื่นก็เป็น "อดีต"
ที่เค้าเคยปลื้มคุณตอนจีบกันใหม่ๆ ก็เป็น "อดีต" ไม่น่าจะเอามาเปรียบเทียบได้กับที่เค้าปลื้มสาวอื่นตอนนี้นะคะ เพราะสถานการณ์ไม่เหมือนกัน ตอนที่เค้าปลื้มคุณนั้น เค้ายังโสด และเค้ามาจีบคุณ แต่การที่เค้าปลื้มสาวอื่นตอนนี้นั้น ไม่จำเป็นจะต้องหมายความว่าเค้าจะจีบสาวคนนั้นนี่คะ เพราะสถานะของเค้าตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว เค้าเป็นคนที่มีครอบครัวและ การที่ปลื้มสาว ก็อาจะเป็นแค่ความชื่นชมเท่านั้น

แต่ที่คุณมีอยู่ตอนนี้ คือความรัก ความผูกพัน ความเป็นครอบครัว ซึ่งยังเป็นปัจจุบันอยู่นะคะ

เรื่องที่มันผ่านไปแล้ว และคุยกันจบไปแล้ว ก็ปล่อยให้มันจบไปตามนั้นเถอะนะคะ ใส่ใจกับปัจจุบันให้มากที่สุด และสำหรับเรื่องที่กำลังในปัจจุบัน ก็ใช้ปัจจุบันเป็นตัวตัดสินดีที่สุดค่ะ อดีตไม่จำเป็นต้องซ้ำรอยเสมอไปค่ะ...

ไม่มีอะไรจะมาทำร้ายคุณได้ ถ้าคุณไม่ปล่อยให้มันมาทำร้ายคุณค่ะ และสิ่งที่ทำร้ายคุณได้มากที่สุด ก็คือความคิดของคุณเองค่ะ

ตอบในฐานะที่เคยเป็นฝ่ายถูกหึงนะคะ

มันเป็นธรรมดาที่คนเราจะรู้สึกดี เวลามีคนมาชอบนะคะ เราจะรู้สึกมั่นใจในตัวเองมากขึ้น แต่การที่คุยตอบกับคนที่มาปลื้ม ไม่ได้หมายความว่าจะเล่นด้วยนะคะ มันคือมารยาทที่เราจะตอบกับคนที่รู้สึกดีกับเรามากกว่า แต่ของเราก็จะทำให้ชัดเจนมากๆ ว่าไม่เล่นด้วย (ถึงอย่างนั้นก็ตาม คนของเราก็หึงอยู่ดี) สามีคุณ ก็คงรู้สึกดี ที่มาสาวมาชอบ และนั่นก็เป็นธรรมดามนุษย์ค่ะ

และการที่เค้าดีใจที่มีสาวมาชอบเค้า ก็ไม่ได้แปลว่าเค้าไม่รักคุณ หรือรักน้อยลงนี่คะ เค้าก็แค่ดีใจ ตามประสาปุถุชนธรรมดาน่ะค่ะ


จริงๆ แล้ว หึงไปก็เท่านั้น เพราะถ้าเค้าจะทำ เค้าก็จะทำอยู่ดี ไม่ว่าคุณจะหึง หรือไม่หึงก็ตาม มันเป็นเรื่องที่ควบคุมไม่ได้ค่ะ แต่ที่คุณควบคุมได้ คือใจใจของคุณเอง

คุณลองเปลี่ยนไปมองมุมเดียวกับสามีคุณบ้างก็ได้นะคะ คือถ้ามีสาวมาชอบ สามีคุณก็ดีใจ คุณก็ลองรู้สึกยินดีไปกับเค้า ที่มีคนมาชอบ เพราะนั่นแปลว่าเค้ามีเสน่ห์แน่นอน ลองดูนะคะ ว่าสามีคุณจะทำอย่างไร แต่ที่แน่ๆ เค้าจะต้องดีใจเป็นสองเท่า เพราะถ้าคุณยินดีไปกับเค้าด้วยที่มีคนมาชอบเค้า นั่นก็แปลว่าคุณก็เห็นด้วยว่าสามีคุณมีเสน่ห์ แล้วอีกอย่าง นั่นก็เป็นการแสดงให้เค้าเห็นว่าคุณไว้ใจเค้า ซึ่งก็จะยิ่งทำให้เค้าดีใจขึ้นไปอีก... คือในเมื่อเราควบคุมใครไม่ได้อยู่แล้ว เราก็คิดดีทำดีของเราดีกว่า ทำให้คนที่เรารักดีใจ ก็ดีกว่าทำให้คนที่เรารักไม่สบายใจใช่มั้ยคะ?

แต่ถ้าเค้ากลับมองว่าเป็นโอกาสที่จะเอาเปรียบคุณและสานต่อความสัมพันธะกับหญิงใหม่ นั่นก็ถือว่าแย่ และถ้าเกิดกรณีนี้ขึ้นจริงๆ คุณก็ควรจะทำใจค่ะ

เผอิญเป็นคนที่ขี้หึงแต่ไม่ขี้วีนจนสามีเกรงใจค่ะ ลองเอาวิธีนิ่งสงบทุกอย่างไปใช้ก็ได้นะคะ ทำตัวให้เค้าเกรงใจเราได้ผลดีกว่าทำให้เค้าเกรงกลัวค่ะ

กระทู้นี้โดนด้วยเลยค่ะ สำหรับเรานะคะ คุยกับเค้าตรงๆ มาตลอด จับได้ตลอด ร้องไห้ตลอด 6 ปี
แล้วทุกครั้งเราจะบอกเค้าว่า เราจะทน ทนให้ถึงที่สุด ถ้าวันไหนเราไม่พุดแล้วคือวันนั้นมันไม่ไหวแล้วจริงๆ
เค้าเลยบอกเราว่า เพราะเเบบนี้แหละทำให้เค้ารักเรา ไม่มีทางทิ้งเรา แต่เค้าจะพยายามทิ้งนิสัยไม่ดีนี้ให้ได้
เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้ และผู้หญิงที่เผชิญชีวิตคล้ายๆ กัน ค่ะ

ขอบคุณ ทุกความคิดเห็นเลยค่ะ บางข้อความอ่านแล้วน้ำตาซึม...

ที่คุณมีสุขพูดไว้ว่า

"อ่านดูแล้ว ก็คิดว่าเจ้าของกระทู้ไม่ได้เป็นคนขี้หึงนะคะ แต่อาจจะกำลังหาทางไม่ให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่าน"

ใช่เลยค่ะ ตราบใดที่ชีวิตเค้า ยังคงมีผู้หญิง ทยอยกันเข้ามาเกี่ยวพัน เราเอง
ก็หวังไว้ ว่า ไม่อยากให้ตัวเองฟุ้งซ่าน (เค้าอาจแค่ ปลื้มกัน เฉย ๆ)

มุมมองของสามี ที่เค้ามองเรา เค้ามองว่า เราคิดมาก ขี้ระแวง ไม่ไว้ใจเค้า ใจแคบ ค่ะ แล้วในที่สุดบ้านก็ร้อนเพราะเรา

เราเคยใช้ทั้งวิธีนิ่ง วีน ยังไงผลที่ได้รับก็ไม่ต่างกันค่ะ เพราะประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ เราหึง...เราถึงอยากปรับที่ตัวเองค่ะ

ด้วยหลายวิธีการ ที่กำลังเริ่ม เพราะเพื่อน ๆ ใน sbn นี่แหละ วันนี้เราเลยได้
หลายไอเดียค่ะ จะพยายามเปลี่ยนมุมมอง ปรับตัวปรับใจแบบที่เพื่อน ๆแนะนำค่ะ ถ้าใครมีไอเดีย แนะนำกันบ้างนะคะ

ผงเข้าตาตัวเอง แกะไม่ออกค่ะ

แม่เคยสอนว่า ผู้ชายต่อให้เราคิดว่า ดียังไงก็ต้องระวังเรื่องนี้ไว้ให้ดี ในช่วงชีวิตการแต่งงาน
เคยเจอมาครั้งนึง แต่เรามีวิธีการส่วนตัวเคลียปัญหากันจบไปแล้ว
จับได้ยังไม่คาหนังคาเขาทำเฉยไว้ก่อน
แน่ใจเมื่อไหร่ตายกันไปเลยข้างนึง เอาให้จบแบบไม่กล้าอีกเลย ประมาณว่าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่สุดๆ ที่ใครๆต้องรู้
คุยกันวันละนิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นแบบเป็นเหตุเป็นผล เหมือนสอนเค้าว่าทำแบบนี้มันมีผลตามมายังไง
พร้อมกับดูไปด้วยว่าดีขึ้นไหม แบบเงียบๆ และลืมเรื่องที่ผ่านมาดีกว่าค่ะ
จากวันนั้นถึงวันนี้เราก็ยังรักกันดี ดีขึ้นกว่าเดิมอีกด้วยค่ะ