[SIZE="4"]ขอออกตัวก่อนเล่านะคะ ที่เล่าเรื่องนี้เพื่อเพิ่มความรู้ความเข้าใจ เพราะคิดว่าผู้หญิงหลายๆคนอาจคิดว่าเป็นเองน่าอายไม่ควรบอกต่อและไกลตัวนะคะ หรือมีอาการแต่ไม่รู้ตัวคะ ถ้ามีคำไม่เหมาะสมหรืออย่างไรก็ขออภัยด้วยคะ

เนื่อจากเราไปหาหมอสูติเมื่อเกีอบ 2ปีแล้วด้วยความอายสุดๆแต่ก็อยากรู้มากๆจนตัดสินใจไปดีกว่าเป็นไงเป็นกัน เพราะสงสัยว่าตัวเองเป็นอะไร
สรุปเราอยากรู้ว่าเราเป็นอะไร นั้นเราไม่เป็นอะไร งงเนอะ แต่หมอดันไปเจอเนื้องอกมดลูกแทน ก้อนใหญ่มากๆ วัดได้ประมาณ 10 ซม หมอบอกโหเป็นขนาดนี้ไม่รู้เรื่องเลยนะ ก้อนขนาดนี้เท่ากับท้อง 3 เดือนเลย ตกใจสุดๆไม่รู้ว่าตัวเองเป็นได้ไง อาการอะไรบอกว่าเราเป็น เราก็ไม่รู้ พอฟังคุณหมอพูดว่า อาการบ่งบอกคือประจำเดือนมามาก มันก็มามากอยู่เราก็คิดว่าป็นเรื่องปกติเพราะมันค่อยๆมากขึ้นจนเราไม่ทันสังเกตุ

ถ้าเพื่อนๆมีอาการดังนี้อย่างหนึ่งอย่างใดควรไปหาหมอนะคะ เราเป็นหมดยกเว้นข้อ 2คะ แต่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
1. ประจำเดือนมามาก แบบ1-2วันแรกต้องเปลื่ยนผ้าอนามัยบ่อยๆ
2. ปวดท้องมากเมื่อประจำเดือน น้องเนื้องอกมันจะโตขึ้นทุกเดือนนะ
3. ตดๆๆๆ มากๆก่อนมีประจำเดือน
4. ฉี่บ่อยๆ เพราะน้องก้อนเนื้อมันไปเบียดกระเพาะปัสสวะ ของเราเป็นตอนจะนอนต้องเข้าห้องน้ำบ่อยๆก่อนจะหลับ
5. เวลาใกล้ประจำเดือนมา ท้องจะบวมมากๆ (แต่เพื่อนเราไม่บวมเพราะก้อนมันไปหลบอยู่ดานหลัง)


เนื้องอกมดลูกเกิดจาก อาหาร ฮอร์โมน และกรรมพันธุ์ คะ


วิธีการรักษา
1. ถ้าก้อนไม่ใหญ่ก็กินยาได้
2. ผ่าตัด มี ส่องกล้อง กับผ่าเปิด แล้วแต่กรณีคะ และขนาดก้อน กับลักษณะของก้อนว่าติดอยู่กับมดลูกตรงไหนคะ

สรุปอีกรอบ
แค่เครื่ออุนตร้าซาว ก็ตรวจเจอได้นะคะ
คนเป็นเยอะมาก คุณหมอยืนยันเอง เป็นได้ตั้งแต่อายุน้อยเช่น 20กว่าๆ ขึ้นไป
ตอนเป็นเราเริ่มโทรบอกเพื่อน พี่ น้อง ญาติๆ พอบอกไปได้นิดหน่อยเพื่อนเราก็ตรวจเจอ เพื่อนบอกว่าไม่เคยคิดไปตรวจเพราะเป็นแค่ฉี่บ่อยๆ แต่เห็นเอ๋เป็นเลยไปหาหมอหน่อยดีกว่า เลยเจอเลย เพื่อนน้องสาวก็เป็นคะ
คนเป็นแล้วก็มีโอกาสกลับมาเป็นอีกคะ

ถ้าอยากรู้อะไรเพิ่มก็ถามมาได้คะ

ขอบคุณมากค่ะสำหรับข้อมูล ตัวพี่มีข้อมูลเพิ่มเติมอีกนะคะ พี่ก็ตัดมดลูกทิ้ง ตั้งแต่ปี 2527แล้ว หลังจากที่มีอาการท้องอืด ปั้นท้อง(อาการเหมือนคนท้องที่ลูกดิ้นอยู่ในท้อง) ประจำเดือนออกมาเป็นลิ่ม ๆ หมอก็ตรวจว่าพบเนื้องอกตรงปีกซ้ายก็ตัดเนื้องอกตรงปีกซ้ายออก หลังจากนั้นอีก 2 ปีต่อมาก็เจอทางปีกขวาก็ตัดออกอีก หลังจากนั้นปีกว่า ๆ ก็เจอที่มดลูกอีก ครั้งนี้ก็โล๊ะออกหมดเหลือฮอร์โมนนิดหน่อยค่ะ ทำให้คิดได้ว่าทำไมเราไม่ตัดสินใจตัดออกทั้งหมดตั้งแต่แรก ทำไมต้องเจ็บหลายครั้ง

ขอบคุณสำหรับข้อมูลดี ๆ ค่ะ

เมื่อ 2 ปีที่แล้วเราเคยซาวนด์เจอ 4 ซม. แต่ตอนนั้นคุณหมอก็ไม่ได้ว่าเป็นเนื้องอกอะไรนะคะ บอกแต่ว่าส่วนใหญ่ผู้หญิงจะเป็นแล้วแต่คนเล็กบ้างใหญ่บ้าง จริง ๆ แล้วมันคือก้อนเลือดประจำเดือนที่ออกไม่หมดในแต่ละเดือนสะสมกัน อาจจะเป็นในคนที่ชอบทานเย็น ๆ ช่วงมีประจำเดือน เราถามหมอว่าถือว่าใหญ่ไม๊ หมอก็บอกว่า...ก็ 4 ซม. น่ะครับ รอดูก่อนก็ได้ว่าจะโตขึ้นไม๊ ถ้าไม่โตขึ้นแล้วกลัวเจ็บไม่อยากเอาออกก็ไม่เป็นไร ล่าสุดเมื่อต้นปีเราไปซาวนด์ดูใหม่มันเท่าเดิมน่ะค่ะ ไม่ได้ใหญ่ขึ้นหรือฝ่อลงก็เลยยังไม่ได้ทำอะไรกับมันเลยแต่ทุกอย่างก็ปรกตินะคะ ประจำเดือนก็ปกติดี ไม่มีอาการปวดท้องอะไรเลย ตอนนี้เลยไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ เดี๋ยวกะว่าปีหน้าจะไปหาหมอดูอีกทีว่าจะทิ้งไว้อย่างนี้เลยได้ไหม

ขอบคุณที่มาเล่าสู่กันฟังนะคะ
ดิวไม่ได้ตรวจมา4ปีแล้วค่ะ:D
ก็พยายามสังเกตุอาการตัวเอง
ปกติดีก็ขี้เกียจไปตรวจค่ะ
ขอบคุณที่มาเล่าอาการนะคะ จะได้คอยสังเกตไว้ค่ะ
ขอบคุณมากๆเลยจ้าาาา!:)

แอบกลัว พี่ที่ออฟฟิต เป็นกัน สี่ คนอ่า ค่ะ
หมอบอกว่า ต้องผ่าอย่างเดียวอ่าค่ะ เพราะว่าเค๊ากินยาแล้วไม่หายอ่า
ก้อนพอๆกะเจ้าของกระทู้เลยอ่ะค่ะ

ปีที่แล้วไปผ่าตัดส่องกล้องมาแล้วเหมือนกันค่ะ คุณหมอเจอสองติ่งเล็ก ๆ ประมาณ 2 ซม. แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นสาเหตุทำให้ไม่มีน้องรึเปล่า เลยตัดสินใจเอาออกเลย การผ่าตัดเดี๋ยวนี้ทันสมัยนะคะ เจ็บตอนเสียบเข็มให้น้ำเกลือนิดเดียว หลังจากนั้นวางยาสลบตื่นมาเจ้าติ่งน้อยก็ออกมาอยู่นอกตัวเราแล้วล่ะค่ะ อาทิตย์หน้าจะไปตรวจร่างกายอีกรอบ ถ้ามีไรเปลี่ยนแปลงจะมาเล่าให้ฟังนะคะ แต่หวังว่าจะไม่มีไรน่ากลัวแล้ววว

ขอบคุณมากค่ะ

ตัวเอเองพยายามตรวจทุกปีค่ะ อาจจะตรวจเพิ่มเป็นปีละ 2 ครั้ง

ผู้หญิงเรา มีหลายคนเป็นโรคเกี่ยวข้องกับประจำเดือน

ตัวเองก็เป็นอยู่ค่ะ คือมาไม่สม่ำเสมอ หรือ นาน ๆ มาที
บางทีนึกว่าท้อง แต่ไม่มีแฟน ไม่มีใคร จะไปท้องกับใคร งง
ไม่มานานสุด ก็ 4 เดือน ก็เลยตัดสินใจไปตรวจ
ถ้าจำไม่ผิดช่วงนั้นหมอให้ยาคุมมาทาน
และก็มีอุลตร้าซาวน์ ก็เลยเจอว่า มีซีสต์ ในมดลูก 2 ข้าง แต่มันไม่ใหญ่มาก
ก็เลยไม่ต้องผ่า อันนี้หมอบอก

มันเป็นโรค ที่ผู้หญิงควร ศึกษา และระวังอีกโรคหนึ่ง
เพราะ มันเกี่ยวข้องกับเรา กับลูกในอนาคตเรา

ขอบคุณเจ้าของกระทู้ที่มาแบ่งปันเรื่องราวค่ะ