สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่ามีใครเจอปัญหานี้บ้างมั้ยคะ
สำหรับลิเจอทุกวัน วันละ2-3รอบเลยค่ะ เพราะบ้านลิอยู่ใกล้สี่แยกลาดพร้าว-รัชดา
ซึ่งเป็นแยกที่ใหญ่มาก และรถเยอะมาก และจะมีเด็กเช็ดกระจกที่เป็นแก๊งค์ หน้าตาท่าทางแต่ละคน
เอาเรื่องทั้งนั้น

และลิจะต้องขับรถผ่านแยกนี้ทุกวัน ทั้งขาไปขากลับ วันละ2รอบอย่างต่ำ ก็จะเจอเด็กเช็ดกระจกมาเช็ด อย่างน้อยวันละ1ครั้ง:(

ซึ่งแรกๆ ก็จะพยายามเลื่อนรถไปข้างหน้า แต่บางครั้งเด็กพวกนี้ก็ยังตื้อมาเช็ดอีก ทั้งๆที่เราบอกไม่ต้อง
ซึ่งปัญหากวนใจที่เจอคือ
1.พอเราโบกมือว่าไม่ต้องเช็ด เด็กพวกนี้บางทีเช็ดมาแล้วนิดนึง ก็จะเดินไปเลย ทิ้งคราบน้ำดำๆไว้
2.ถ้าเกิดเราปล่อยให้เด็กพวกนี้เช็ดจนเสร็จสมใจอยาก แล้วเราทำนิ่ง ไม่ให้เงิน ก็จะเจอพวกนี้
ด่าหยาบมากและมาเช็ดกระจกเรา แล้วไม่เช็ดออก ปล่อยทิ้งไว้งั้น
(อันนี้แสบมากกก เพิ่งเจอมาวันนี้เองค่ะ ตอนแรกนึกว่าวิธีนี้จะช่วยได้ซะอีก) T___T


ตอนนี้รู้สึกทนไม่ไหวแล้วอ่ะค่ะ เคยแจ้งไปสน.พหลโยธิน ทีนึง ก็มาจับไปรอบนึง แต่สักพักกกลับมาอีก
ไม่รู้ทำไมตำรวจถึงปล่อยให้แก๊งเช็ดกระจกลอยนวลได้หน้าตาเฉยทั้งวันทั้งคืน
ที่จริงแก๊งค์พวกนี้ไม่น่าจะมีแบ๊คใหญ่โตอะไร แต่เหมือนตำรวจขี้เกียจจับมากกว่า:confused:

ที่จริงการกระทำแบบนี้ ก็เหมือนการปล้นกันชัดๆ ครั้นเราจะไปทำอะไรก็ไมได้อีก เพระรถติดอยู่
อีกอย่างทุกๆคน ก็ย่อมรักรถของตัวเอง เด็กพวกนี้คงรู้จุดนี้ เลยรู้ว่าพวกเรากลัวว่าจะถ้าไม่ให้เงิน
อาจจะโดนเด็กพวกนี้ขูดกรีด รถ หรือ อาจมีอาวุธฯลฯได้ คนที่โดนเช็ดเลยต้องจำใจให้เงินเพื่อตัดปัญหา


ใครเจอกับปัญหานี้ และ อยากบ่น เชิญเลยนะคะ ขอไอเดียแก้ปัญหาด้วยก็ดีค่ะ
ตอนนี้อัดอั้นมาก ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว กะว่าพรุ่งนี้จะไปจ้างตำรวจมาจับเลยอ่ะค่ะ
ยอมเสียเงินสัก1000-2000เป็นค่าจ้างตำรวจให้มาจับอ่ะ ไม่งั้นไม่ไหวค่ะ เสียสุขภาพจิต
เพระตำรวจบอกดีๆ พี่แกก็คงไม่มาจับหรอก หึหึ แอบแค้นค่ะ:mad:


[SIZE="2"]ขออนุญาตเจ้าของกระทู้ครับ ขอนำรูปมาลงใหม่ เนื่องจากที่มีอยู่เดิมหายไป เพื่อให้กระทู้นี้ สามารถโชว์รูปที่หน้าเวบได้ ครับ
ขอบคุณภาพจากลิงก์ http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/616/6616/images/psl-blog/00090.jpg ครับ
หากรูปที่เรานำมาไม่เหมาะสม ขอชวนเจ้าของกระทู้เข้ามาแก้ไขได้ครับ

แอบมารำคาญด้วยคนค้าบ

แถวแยกสีลม + รพ.จุฬา มีบ่อยมาก
หายไปพักๆ แล้วก็กลับมา
ถ้าไม่ให้ตังค์ ก็ยืนไหว้ผงกหัว อยู่อย่างนั้น แรกๆ ตัดความรำคาญให้ไป
หลังๆ มันไม่ไหว บางวันเพิ่งล้างรถมาหมาดๆ มันก็มาเช็ดกระจกอีก เป็นคนชอบรถสะอาดครับ


ครั้งนึง
อย่าหาว่าเป็นอันธพาลนะครับ
บังเอิญ เพิ่งไปซื้อปืนอัดลมมาจากสยาม (หน้าตาละม้ายคล้ายของจริงมาก) กลับมาถึงแยกเดิม ราว 2 ทุ่ม
ประจวบกับรถแสนจะสะอาด

มันก็มาเช็ดอีก โบกมือว่าไม่ต้อง เลื่อนรถไปข้างหน้าก็แล้ว มันก็ยังจะเช็ด

งัดปืน(อัดลมเลยครับ) มาเช็ดๆถูๆ
ปล่อยมันเช็ดปาย
เช็ดเสร็จ ก็มายืนไหว้ผงกหัว หงึกๆๆๆๆ
เลยลดกระจกลงไปถามคำเดียว "เอาไอ้นี่แทนเงินได้มะ" o.O"
หน้าเหวอ ผงกหัวอีก 2 ทีแล้วรีบเดินจากไป


โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก
จะขำตั้งแต่งัดปืนแล้ว ตีนิ่ง เดี๋ยวไม่เนียน 5555555555555+++:D

ว้าว.... ไอเดียบรรเจิดมากเลยค่ะ :rolleyes:

ปกติถ้าเจอแบบนี้ก้อพยายามไม่สบตาค่ะ เหมือนว่าถ้าเราเผลอมองแล้วมันจะมีแรงดึงดูดซึ่งกันและกัน กลายเป็นแม่เหล็กเรียกเด็กซะงั้น แต่ถ้ายังจะตื้ออีกก้อโบกมือว่าไม่แล้วทำหน้าโหดใส่ (เพื่อนเคยโบกแต่ยิ้มให้ ไม่เวิร์คเลยค่ะ เด็กมันรั้น) แต่ แต่ ถ้ายังจะทำทีมาเช็ดอีก ปัดที่ปัดน้ำฝนใส่เลยอะค่ะ ถ้ามันจะยื่นมือมาเช็ด คงฟาดไปโดนมือมั่งแหละ.... แอบโหด :D

โห คุณนพแอบโหดอ่ะ

รำคาญเหมือนกันค่ะคุณมะลิ แต่ก็ไม่รู้จะทำไง หลังๆ นี่ พอเห็นเด็กเช็ดกระจกเดินมา รีบเปิดกระจกยื่นเงินให้ก่อนเลย ห้าบาท สิบบาทอะไรว่าไป ยื่นเงินให้แล้วบอกว่าไม่ต้องเช็ด บางทีพอได้เงินเสร็จ เค้าก็ขอน้ำ ขอขนมต่อ ตอนนั้นก็รู้สึกรำคาญมากแล้ว อะไรกันนักหนา แต่ส่วนมากก็ให้น้ำไปค่ะ เพราะน้ำได้แถมมาจากปั๊มน้ำมัน

Meesook ก็เบื่อเหตุการณ์อย่างนี้เหมือนกัน แต่ก็คิดมากไปหลายทางเลย ใจนึงก็สงสาร แอบคิดว่า ถ้าเด็กพวกนี้มีโอกาสดีกว่านี้ เค้าคงไม่อยากมาทำอย่างนี้ให้คนรังเกียจหรอก อีกใจก็คิดว่า พ่อแม่เค้าอาจจะขี้เกียจ ไม่หางานทำ ให้ลูกมาขอทานตามรถอย่างนี้ ถ้าเราให้เงินไป จะเป็นการสนับสนุนให้คนยิ่งขี้เกียจมั้ย? แล้วอีกใจก็คิดว่า หรือว่าเค้าเป็นกำพร้า ไม่มีพ่อแม่?

แต่คิดไปคิดมา ก็ใจอ่อนให้เงินไปอยู่ดีค่ะ คิดให้สบายใจว่า เราให้เค้าสิบบาท เราไม่ได้เสียหายอะไรเลย แต่มันอาจจะมีค่ามากสำหรับเค้าก็ได้ ก็เลยเลิกคิดมากค่ะ เห็นเด็กถือผ้าเดินมา รีบให้ไปก่อนเลย จะได้จบไป ไม่ต้องคิดมาก (แล้วกระจกก็จะได้ไม่เลอะด้วย... :D )

[SIZE="3"]เคยเจอเหมือนกันค่ะ เช็ดกระจกเช็ดแบบปาดๆ
แล้วก้อเดินมาแบมือ เราทำเฉย มันเอากำปั้นทุบกระจกอ่ะ
ตกใจเหมือนกันอ่า แต่กระจกไม่แตกนะค่ะ แล้วก้อด้าหยาบๆ เหมือนกัน

แต่มีอีกเหตุการณ์ คือเรานั่งรถไปกลับแฟนค่ะ เด็กขายพวงมาลัยมาเคาะกระจก
ตอนแรกแฟนก้อไม่เปิด ก้อเคาะอยู่นั้นแหละค่ะ ทำหน้าตาซึมๆ แฟนก้อเลยเปิดกระจกถาม
ว่าเคาะทำไม บอกว่าไม่ซื้อยังจะเคาะอยู่ได้ เด๋วแจ้งตำรวจจับเลย เด็กคนนั้นพูดมาว่า
"พี่ๆๆ มีอะรายให้หนูกินไหม หนูยังไม่ได้กินข้าวเลยแต่เช้าอ่ะ" แล้วยกมือไหว้อ่ะ
น้ำตาไหลแทบไหลค่ะ แต่พอดีเพิ่งไปซื้อของกันมา เลยมีขนมเยอะหน่อย เราก้อเลยแยก
ขนมไป 2 ถุงแล้วให้เด็กคนนั้นไปหมดเลยค่ะ พอถึงบ้านเรา เราก้อหิ้วขนมที่เหลือเข้าบ้าน
แฟนโทรมาหาว่า ทำไมของ ของเค๊าไม่มีถุงขนมเลย เอิ๊กๆๆ เลยตอบไปว่าให้น้องเค๊าไปหมดแล้วนี่ 55
แอบขี้โกงนิดๆ

จริงหร๋อออออออ ทำนิ่งๆเป็นด้วยหรอวะ
เออ..แยกนั้นเจอประจำเลยอ่ะ
แต่กรี๊ดใส่ เด็กเลยวิ่งหนีไปหมด ฮ่าๆๆ

เห็นวิธีที่เค้าทำกันคือ เปิดที่ปัดน้ำฝนตลอดไม่ให้เค้ามาเช็ดได้ค่ะ

เดียเจอบ่อยมากที่แยกอโศกลิ เป็นเดกลูกครึ่งด้วย
แต่หน้าด้านหน้าทนมากก ถึงขนาดเดียเคยเปิดกระจก จะเบิ๊ดกระโหลกมันทีนึงแล้ว โมโหสุดๆ

แต่หลังๆวิธีที่ได้ผลที่ ก่อนรุ้ตัวว่าจะติดไฟแดง ถ้าเห็นแก๊งนี้อยู่ข้างหน้าแล้ว
เดียจะจอดห่างจากคันหน้ามากๆๆๆๆ
พอมันเดินมารถเรา เดียก้เลื่อนรถไปเรื่อยๆ ให้พ้นมันน่ะ
เหมือนพอขับไปข้างหน้าซักระยะนึง มันก้จะรุ้ละ ว่า คงไม่เอามัน
ก้เดินจากไป ... เห้อ รำคาญพวกนี้ได้อีก

แต่มีเคสนึง เด็กเช็ดกระจก ผุ้หญิง 2 คน เดินไปรถด้านหลังเดีย ซึ่งเป็นรถแทกซี่
ชอบไปเช็ดตรงข้างๆคนขับ ก้คือผุ้โดยสารอะ
ละเช็ดเสด คนโดยสาร(ฝรั่ง)ก้ลดกระจกลงมา
ละก้เหมือนคุยๆกะเด็กพวกนั้น เหมือนต่อรอง ขอหอมแก้มก่อน - -" (ยี้)
ก้หอมไปเสร็จ ละก้ไม่ให้ตัง แต่เด็กพวกนั้นก้อารมณ์แบบกรี๊ดกร๊าด
ละก้ขอตังต่อ ฝรั่งก้เลย เล่นกล แบบว่า ให้ทายว่าเหรียญอยู่มือไหน
สรุปพวกนั้นทายผิด เลยอดได้ตังไป ... เช็ดกระจกฟรี + โดนหอมฟรีอีก ฮ่าๆๆๆ

ผาน แยกรัชดา ลาดพร้าว ทุกวัน เจอ จนรำคาน คับ

เลยใช้วิทีแบบเดียวกันคับ
ได้ผลซะด้วย

เบื่อเหมือนกันค่ะคุณลิ
ไม่ได้รังเกียจแต่รำคาญมากๆ
ส่วนใหญ่เราเจอที่เดียวกับคุณนพเลยค่ะ
แยกสีลม เบื่อมาก กลับจากสยามทีไรเจอทุกที

แฟนเราไม่ชอบค่ะ พอมาเจอเค้าเอาผ้าดำๆมีฝุ่นมีทรายมาขัด
เห็นแล้วปวดจิต เพราะเค้าถนอมรถมาก
คือล้างรถเองและบ่อยมาก ถ้ารถเขรอะแม้รู้ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงฝนจะตก
เค้าก็จะล้างค่ะ มารับเราแล้วชอบถามว่ารถสะอาดมั้ย
แต่ก็จริง พื้นรถเค้านี่เราเอาหน้าไปแนบยังได้เลยค่ะ 555

พอมาเจอพวกนี้ แฟนใช้มาทุกวิธี โบกมือ เลื่อนรถ เปิดที่ปัดน้ำฝน
ก็ได้ผล เพราะพวกนี้จะออกแนวตื๊อคนขับที่เป็นหญิงค่ะ
เดี๋ยวนี้เราเลี่ยงไปทางสุรวงศ์เลยค่ะ เพราะรถติดน้อยกว่า
และหลีกเลี่ยงกลุ่มพิทักษ์ความสะอาดกลุ่มนี้ด้วยค่ะ

[SIZE="3"]ขอบคุณทุกคคห.ค่ะ รู้สึกอบอุ่นจัง เราไม่โดนคนเดียว:p

ตะก่อนก็เคยใช้วิธีขยับรถไปข้างหน้าค่ะ แต่หลังๆมันเดินตาม -___-'
ลิก็พยายามพัฒนากลยุทธ์มาต่อสู้ แต่ดูเหมือนจะแพ้เด็กเช็ดกระจกอ่ะค่ะ
แก๊งค์ตรงแยกนี้ อยากบอกว่าแรงจริงๆค่ะ ทั้ง ญ และ ช เลย
ตอนนี้คิดว่าวิธีที่เร็วที่สุดคงต้องจ้างตำรวจให้ไปจับ (อนาจใจรอบ2 ตำรวจไทยทำงานด้วยเงิน เฮ้อออ)

คืบหน้ายังไงจะมาเล่าให้ฟังนะคะ ระหว่างนี้ใครเจออะไรแบบนี้เล่ามาได้นะคะ
ชอบอ่านค่ะ รู้สึกว่ามีเพื่อน(ร่วมชะตากรรม) อิอิ

ทำไมมันไม่ค่อยมาเช็ดกระจกนิคหว่าๆๆๆ

หรือเราหน้าโหดไปหรือเนี่ยๆๆๆ

แต่ก็รำคาญมากๆๆนะครับพวกเนี่ย

โดนเหมือนกันค่ะคุณลิ แถวสี่แยกสีลม ก็มีเยอะมาก ๆ ช่วงค่ำ ๆ นะ เป็นแก๊งค์เลยค่ะ
แจนใช้วิธีเปิดที่ปัดน้ำฝนค่ะ เปิดแบบแรงสุดค้างไว้เลยนาน ๆ แล้วก็ทำเป็นไม่สนใจ เค้าก็ไม่มายุ่งค่ะ
เคยนะขนาดเปิดที่ปัดน้ำฝน แล้วยังจะมาเช็ดที่กระจกข้างคนขับอีก พอไม่ให้เงินก็ด่าหยาบ ๆ ด้วยอะ

บางทีเห็นเด็กเล็ก ๆ คนพิการ คนแก่ ก็ให้ไปบ้างค่ะ อย่างเด็กพวงมาลัย ตัวเล็กมาก ๆๆ ดูแล้วน่าจะประมาณ 4-5 ขวบเองมั้ง น่าสงสารมาก ก็ให้เงินให้ขนมเค้าไปบ้างค่ะ

ทำแบบในโฆษณาสิค่ะ พอเค้าเช็ดมาทีนึง แบมือ เราก็เช็ดหน้าเค้ากลับ แล้วแบมือบ้าง อิอิ

[SIZE="3"]โอ้..ฟังที่แจนเจอแล้วร้ายกาจน่าดู เช็ดด้านหน้าไม่ได้ เลยมาเช็ดด้านข้าง
สุดๆจริง เด็กพวกนี้

ส่วนวิธีเปิดที่เปิดที่ปัดน้ำฝนนี่น่าสนนะ ยังไมเคยลองเลยอ่ะ ไว้จะลองดูจ้ะ

ส่วนวิธีสุดท้ายนี่ อยากทำมากกกก เห็นในโฆษณาแล้วสะใจสุดๆ แต่กลัวฉีดน้ำใส่ไปแล้ว มันจะเอามีดทิ่มตาอ่ะจิ:D

แยกรัชดา-ลาดพร้าว ทางกลับบ้าน ผ่านบ่อยเลยคะ แต่สงสัยมีหน้าเป็นอาวุธเลยไม่ค่อยมีปัญหากับเด็กพวกนี้เท่าไหร่...หุหุ ถ้าเจอก็โบกมือ แต่ก็ยังโดนเหมือนคุณลิคะ มาป้ายคราบดำทิ้งไว้ ส่วนมากก็ทำเฉยคะ แต่อ่านทู้นี้แล้วได้ไอเดียใหม่ๆไว้เอาไปลองมั่งดีกว่า....:)

เคยเจอค่ะ แล้วชอบทำเป็นไม่สนใจรถเราก่อน แกล้งเดินผ่านแต่พอใกล้รถ ก้อวิ่งเข้ามาถูเลย แล้วบิ่งเช็ดยิ่งสกปรกค่ะ แถวๆอโศกค่ะ :(

เด็กพวกนี้ บางคนโดนผู้ใหญ่บังคับให้ทำ น่าสงสารค่ะ

ส่วนใหญ่จะให้เป็นของกินเค้าไป เพราะเด็กจะได้กินค่ะ

แต่ถ้าให้เป็นเงิน ก็ต้องส่งต่อให้พวกทำนาบนหลังคนอีกค่ะ

แก้ยากค่ะ เพราะสังคมไทย คอรับชั่นเป็นเรื่องธรรมดา

ตำรวจเดี๋ยวนี้พึ่งยากค่ะ ไม่รู้รับตังด้วยป่าว

เราเคยขโมยขึ้นบ้านครั้งนึง ไปแจ้งความ โดนถามกลับว่ามีค่าเหนื่อยให้หรือเปล่า จะได้ตามคดีให้

งงดิ นี่มันไม่ใช่หน้าที่ตำรวจหรือนี่ ประมาณว่าไม่มีเงินอัดฉีด ก็ไม่ทำงานอ่ะ เซ้งเซ็ง ตำรวจไทย

ปกติถ้าเจอ ให้เป็นของกินเหมือนกันค่ะ
จะมีขนมที่บางทีหลานๆ ทานไม่หมดแล้วเหลือ แต่ยังดีและทานได้ เก็บติดไว้ในรถ
เจอก็ให้เค้า ไม่อยากให้ตังค์

เบื่อมาก หน้าตาแต่ละคน กวนมากๆด้วยค่ะ เวลาเราเอารถไปล้างใหม่ๆ เราจะไม่ไปทางนั้นเลยค่ะ เบื่อเพราะจะต้องโดนแบบเดียวกับคุณลิทุกครั้ง เซ็ง

เพิ่งคุยกะแฟนเมื่อคืนพอดีเลยค่ะ กลับจากดูหนัง แล้วกำลังจะผ่านแยกอโศกไป ถ.รัชดา ก็เห็นเด็กๆเยอะมากมาเช็ดกระจก เราก็โบกมือไม่ให้เช็ด เค้าก็เดินผ่านไปแต่โดยดี ไม่เกเรอะไร

ที่สำคัญคือ เราก็บ่นว่า สงสัยปิดเทอม เลยมากันเยอะ ทำไมพ่อแม่ปล่อยให้มาทำอะไรอย่างนี้ ปรากฎว่า พอรถเลื่อน เลยได้เห็นเด็กๆวิ่งไปหากลุ่มผู้ใหญ่ ที่คาดว่าเป็นพ่อแม่หน่ะค่ะ นั่งอยู่ 5-6 คนได้ .. โอ้โห้ ... ตัวเองนั่งเฉยๆ ปล่อยให้ลูกวิ่งหาเงิน :mad:

ไม่รู้จะเรียกว่ายังงัยดีค่ะ อยากให้ตำรวจจับพ่อแม่มากกว่าจับเด็กอ่ะค่ะ

เจอแถวหน้าโรงพยาบาลจุฬาบ่อยมากๆๆๆๆ

แฟนหน้าโหด ไม่มีเข้ามาใกล้ เพราะว่าแฟนจะเฉยมาก

จบบางที แอบสงสารเด็กเหมือนกัน

ถ้าเราขับรถเราเองไม่ค่อยเจอนะคะ แต่ถ้าเจอก็จะก้มหน้า ทำเป็นมองไม่เห็นไม่สบตา คุยโทรศัพท์

เฮ้อ ถ้าเป็นเด็กยังน่าสงสารนะ เคยเจอ กันบ้างรึเปล่าคะ ผู้ใหญ่ หน้าโหดๆอ่ะ

เห็นด้วยว่า ตำรวจก็ไม่ค่อยสนใจ

แปลกดี แบบนี้อ่ะ อันตรายจะตายไป แต่ตำรวจไม่จับ

กลับไปจับ พวก ป้ายทะเบียน กับ ขับรถเร็วบนไฮด์เวย์ (สงสัยจะทำงานด้วย.....)

เฮ้อออ แก้ยากจริงๆค่ะ

เคยเจอที่แยกอโศกค่ะ พอดีนั่งแท็กซี่ด้านหลัง
พอเด็กมา ก็ไม่เช็ดกระจกหน้านะคะ มาเช็ดกระจกข้างด้านหลังที่เรานั่ง
เสร็จแล้วพอขอเงิน เราก็ไม่ให้ รถก็ไม่ใช่รถเรา ทำไมต้องให้
มันตะโกนด่าเลยค่ะ อี#อก จำได้แม่น
ฟังแล้วฉุนขาด แต่ก็นะ จะไปมีเรื่องกับเด็กพวกนี้ทำไม
ด่าได้ด่าไป ไม่แคร์ซะอย่าง

คุณลิ ระวัง เด็กจำรถได้นะคะ
เคยเห็นว่าทำกับเราได้ มันจำรถได้พอเราขับมาก็จ้องแต่กับรถเรา
เพื่อนเคยโดนที่สี่แยกเหมือนกันค่ะ เป็นเด็กคนเดิมๆ แต่เพื่อนใจดีค่ะ ให้เงิน(มัน)ทุกครั้ง

คิดดูสิ บางทีเราเพิ่งล้างรถมาร้อยกว่าบาท มาเจอพวกนี้มาล้าง(ทำให้สกปรกกว่าเดิม) ยังต้องมาจ่ายเพิ่มให้(มัน)อีก จ่ายค่าทำสกปรกเพิ่ม ไม่ได้จ่ายค่าทำความสะอาด

ถ้าเป็นเราเจอ เราคงเปิดประตูลงไปว่ามันเลยค่ะ ไม่ต้องอายมันแล้ว ไม่งั้นเราก็โดนไม่รู้จักจบสิ้น ยังงัยก็เด็กกว่าค่ะ เด็กนี่หละตัวดี จ้องแต่จะหาเงินกับผู้หญิง เดี๋ยวนี้ยิ่งกล้ามากขึ้นนะคะ เมื่อก่อนเราขับคนเดียวก็มีเด็กมาแทบจะกราบรถเราเลยคือจะขายพวงมาลัยให้น่ะค่ะ แต่เราโบกมือไม่เอาเค้าก็จากไป(คือ แพ้ดอกไม้อะ และ ไม่อยากซื้อด้วย) พวกขัดรถก็เหมือนกันค่ะแต่ก่อนแค่โบกมือก็ไป

เราขอเสนอทางแก้นะคะ ก่อนจะแจ้งตำรวจ (กรณีสุดทน ไม่เหลือความปราณีอีกต่อไป)
- ถ้ามาขัดรถเรา ก็ให้มันขัดไปจนหมด(อย่าล้างรถมานะคะ) มันจะด่าก็ช่าง แต่เราไม่จ่ายค่ะ สองสามครั้งเด็กมันก็จำได้ค่ะ ก็จะไม่มาขัดรถเราอีก

- ถ้าไม่ให้ขัดต้อง take action ค่ะ จะบีบแตรดังๆใส่มัน หรือว่า จะเปิดกระจกออกไปพูดว่าไม่ขัดก็ได้ค่ะ เจอแบบนี้ถ้ายังขืนขัดต่อก็สุดจะเยียวยา ส่วนใหญ่ไม่กล้าทำต่อค่ะ

ยังงัยขอให้โชคดีนะคะ อย่าโดนเด็กไถแบบเพื่อนเรา

แต่เราว่าน่าสงสารน้า

เพิ่งดู slumdog milloionair มา

แถวบ้านไม่ค่อยเยอะอะคะ แต่ถ้าเจอเด็กตื้อมากก็ซื้อนะคะ แล้วเอาพวงมาลัยกลับไปไหว้พระที่บ้านคะ

บางทีเจอเพื่อนที่มานั่งเล่าวิธีการไล่เด็กขอทานหรือขายพวงมาลัย รู้สึกไม่ค่อยชอบอะคะเพราะไม่รู้จะไปคิดมากทำไม 55

แต่ถ้าเจอแบบอยู่ดีดีมาล้างรถหรือหน้าตาน่ากลัวๆๆมาขอเงินเฉยๆ จะแกล้งทำเป็นโทรศัพท์คะ

คุณลิบ้านโซนเดียวกับเราเลย เราก็ต้องขับรถผ่านแยกนี้ทุกวัน แต่ไม่ค่อยจะโดนค่ะ เราใช้วิธีทำหน้าดุๆ เครียดๆ พยายามไม่ส่งสายตาให้ ถ้าเค้าเดินมาใกล้รถ เราก็ใช้หางตาชำเลืองว่าจะหยุดปาดกระจกเรารึเปล่า ถ้าเห็นเค้าหยุด แล้วยกอุปกรณ์ขึ้นมา เราก็บีบแตรลั่นเลยค่ะ ก็ได้ผลนะคะ

แต่มีครั้งนึง..มองไม่ทัน อยู่ๆ โผล่มาจากไหนไม่รู้ ปาดไปแล้วนิดนึง เราก็ตกใจโบ้ยไม้โบ้ยมือ เค้าก็ไป แต่ก็ทิ้งคราบที่ปาดไปไว้อย่างนั้นแหละ...เซ็งเลยเรา

เมื่อก่อนบ้านเกศอยู่แถวแยกอโศกก็เจอบ่อยค่ะคุณลิ
แฟนเกศจะใช้วิธีเปิดที่ปัดน้ำฝนแล้วก็ทำหน้าโหดๆใส่ก็ได้ผลค่ะ
แต่ตอนนี้ย้ายบ้านมาแล้วเลยไม่ค่อยได้เจอเท่าไหร่ค่ะ
เข้าใจความรู้สึกเลยอ่ะ ขนาดเกศตอนนี้นานๆเจอทียังรำคาญเลย
คุณลิเล่นเจอวันละ 2 รอบอย่างนี้ ปวดหัวแย่
ถ้าจัดการแล้วได้เรื่องยังไงส่งข่าวบอกด้วยนะคะ สู้ๆค่ะ :D

เจอเหมือนกันค่ะ เบื่อบวกกลัวและเซ็ง และไม่อยากส่งเสริมด้วยอ่ะค่ะ
คือถ้าเค้ามาเช็ด สุดท้ายใจอ่อน สงสารก็ให้อยู่ดี

ส่วนใหญ่ที่ทำคือ พอเห็นเดินมา
ก็จะทำเป็นคุยโทรศัพท์แล้วทะเลาะแบบเครียด ๆ น่ะค่ะ
พอเค้ามาก็โบกมือ ประมาณว่าเราก็ทำหน้ายักษ์ ๆ
ฮ่า ฮ๋า เค้าจะไม่เช็ดแล้วเดินไปเลยค่ะ

แต่วิธีเปิดที่ปัดน้ำฝนนี่ก็น่าสนใจแฮะ

เจอเหมือนกานอ่ะ เกลียดมาก โบกมือไล่ ให้เงินห้าบาทก่อนเลย ไม่อยากให้มาแตะรถอ่ะ รถเช็ดก่อนออกจากบ้านสะอาดทุกวันมาเยอะพวกนี้สกปรกโคตรอ่ะ

ปล. เพื่อนเคยเจอเหรียญบาทขูดรถด้วยอ่ะ รถมินิ ร้องกรี๊ดๆๆๆๆ ลงไปยืนด่าอ่ะ แต่มานวิ่งหนีหายไปแร้ววว 55555

เมื่อก่อนผ่านแยกนี้บ่อยเหมือนกันค่ะ บ้านอยู่ลาดพร้าว เราไม่ค่อยโดนนะ สงสัยหน้าดุ แต่น้องชายโดนบ่อยมาก
เห็นด้วยว่าตำรวจไทย ไม่ทำงานถ้าไม่ได้เงินพิเศษ รู้สึกแย่จังค่ะ แบบนี้ประชาชนจะพึ่งใครได้ :mad:

เจอเหมือนกันคะ ก้ยอมๆให้ไปห้าบาทสิบบาท ไม่อยากให้มายุ่งกะรถเรา บางทีดึกๆตีสองกลับจากเที่ยวมันยังมาเช็ดเลยคะ คนยิ่งเมาๆอยู่ คงคิดว่าจะให้เงินง่าย ฝันไปเถอะ เรางกขึ้นสมองอยู่แล้ววว ฮิฮิ ^^

แต่ที่น่ากลัวอีกอย่างคือ คุณแม่เคยบอกมาว่า น้ำยาที่เด็กพวกนี้ใช้จะเป็นอะไรก้ไม่รุ้ บางคนคงใช้น้ำยาล้างจานถูกๆ แล้วมันเอามาเข็ดรถเรา . . . . เอิ๊กกก -____-" เซงเป็ด

อันนี้ประสบการณ์ตรงเลยครับ ที่แยกอโศก คือว่าตอนนั้นกำลังจะไปเที่ยวพอดี 555+
เห็นเป็นวัยรุ่นทอมๆแต่งตัวดี เสื้อเชิ้ต กางเกงยีนส์ เดินถืออุปกรณ์มาที่รถข้างๆเรา แล้วก็มาเช็ดให้อ่ะครับ
เรานี่อึ้งไปเลย รถคันข้างๆก็คงอึ้งเหมือนกัน คือแต่งตัวดีเกินกว่าจะเป็นเด็กเช็ดกระจกตามสี่แยกอ่ะครับ
สงสัยคงจะมาหาเงินไปเที่ยวแหงๆเลย ตอนนั้นประมาณ 3 ทุ่มกว่าๆได้อ่ะครับ เค้าก็กล้าเนอะ
เชื่อเค้าเลยจริงๆ เฮ้ออ..

[SIZE="3"]จริงๆ พวกนี้ ถ้าแจ้งตำรวจไม่ได้
จะไปแจ้งที่อื่นได้ไหมคะ? แบบพวกคุ้มครองเด็กอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ

รำคานมากเหมือนกันเลย กลับจากที่ทำงานมีอันต้องเจอแทบทุกวัน
กลัวเค้าจะขูดรถค่ะ ถ้าเราไม่ให้ตังเค้า ....

[SIZE="5"]เจอแยกเดียวกับน้องนพ เป็นแยกที่รถติดนานอ่ะ แต่ก็เจอมานานแล้ว รถโอ๋ล้างมากระจกใสสะอาด แต่มาเจอเด็กเวรพวกนั้น ครั้งแรกพยายามเลื่อนรถไปข้างหน้า เด็กก็ตามมาอีก โบกมือบอกไม่ต้องเช็ด เค้าคงมองไม่เห็นที่เราโบกอ่ะ เพราะฟิล์มรถดำ พอเช็ดเสร็จ เด็กน้อย(เวร)ก็เอาหน้ามาแนบกระจก ตรงฝั่งที่เราขับอ่ะ แล้วหน้ามีแต่น้ำมูก คิดดูแล้วกัน จะปรี๊ดขนาดไหน เลยเปิดกระจก แล้วด่าไปเล็กน้อย แต่ไม่รู้สึก เลยถามว่า ม....จะเอายังไง พอดีใต้เบาะในรถก็มีของเล่นเหมือนน้องนพเลย งานนี้ถึงยอมไป

ปืนอัดลม ไอเีดีย ดีค่ะ :D

ปกติเป็นคนนั่งค่ะ จะเอื้อมไปบีบแตรค่ะ
บีบดัง ๆ ให้มันสะดุ้ง 555 สะใจมากค่ะ
จะทำเฉพาะพวกชอบตื๊อ ๆ ๆ นะคะ
ยิ่งขอมาก ยิ่งไม่อยากให้เลยค่ะ
แต่ครั้งนึง เคยบีบแตรดังเกิน กะเวลาผิดด้วย
มันพาพวกวิ่งตาม เกือบไปแล้วค่ะ อิอิ ลุ้นละทึกดี

ต้องเอาปืนอัดลมไว้บ้างซะแล้ว คริ คริ เจอกันนะน้อง
หรือมีดพกดีคุณลิ

[SIZE="4"]เจอค่ะ แต่ส่วนใหญ่เราจะไม่ให้ตังค์กลัวเป็นแบบเด็กกล่องค่ะ จะให้เป็นขนมแทน เพราะเราจะมีขนมติดอยู่ในรถตลอดเวลาค่ะ

[SIZE="3"]ใช้วิธีเปิดที่ปัดน้ำฝนไว้ค่ะ อีกอย่างไม่ชอบเปิดหน้าต่างให้อะไรตอนกลางคืน เพราะกลัวเด็กเอื้อมมือเข้ามาในรถค่ะ เเอบวิตกจริตหน่อย เเต่กลัวเราจะตกใจถ้ามีมือเอื้อมเข้ามาในรถจริงจริงค่ะ

เคยเห็นเด็กเช็ดกระจกตามสี่แยก ลาดพร้าว-รัชดา อยู่เหมือนกัน

เวลาผ่าน (นาน ๆ ที) ไปเส้นนั้น แล้วจังหวะรถติด เราก็ลุ้น ๆ
จะมาเช็ดมะวะเนี่ย...เกิดมันเช็ด แฟนโวยแน่เลยวุ้ย

เพราะพี่แกเช็ด ๆ ขัด ๆ รถสะอาด ยิ่งกว่าไปล้างที่อู่อีกค่ะ

แต่เด็กพวกนี้ก็ผ่านไป คาดว่า คงเพราะรถมันสะอาดจัด
จนไม่รู้จะมาล้างกระจกให้ทำไมมั้งคะ ^^"

เคยเจอแก๊งขายพวงมาลัยมากกว่าค่ะ แบบที่ยืนไหว้ข้างๆ แล้วไหว้ขึ้น-ลงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่หยุดอ่ะค่ะ
เห็นแล้วจำใจต้องเปิดกระจกซื้ออ่ะ

แยกเดียวกันเลยค่ะคุณลิ....ของเค้าแรงจริง ไอ้ที่เคยแอบให้บ้างทั้งๆที่รู้ว่าเป็นการสนับสนุนในทางที่ผิดก็เปลี่ยนเป็นอยากอย่างอื่นแทน ขอตั้งข้อสังเกตุว่าเด็กพวกนี้มีจรรณยาบรรณของเค้าเหมือนกันนะคะ คือจะไม่เช็ดและแทบจะไม่มองรถประเภท รถกระบะส่งของ รกโฟล์วีล(อันนี้อาจจะเป็นเพราะรถสูงเกินแฮะ) ที่บอกแบบนี้ได้เพราะเจอมากับตัวค่ะ หน้าเดิมหัวเดิมวันเดียวกันเลยเปลี่ยนแค่รถ น้องเค้าไม่ปรายตามองเลยอ่า--traget group น้องๆจะเป็นรถเก๋ง เน้น ตรากังหันและตราดาว คนขับเน้นหญิงๆสาวไม่สาวไม่รู้ เพราะผู้หญิงมักจะๆขี้สงสารค่ะ เคยเจอป้ายทิ้งเลยวี๊ดแตก(ลงหน้ากระทู้ไม่ได้ เดี๋ยวโดนเปรียบเทียบปรับไม่ก็ สส.ปวีณาอาจมาอ่านเจอเข้าอ่ะค่า)..ถึงขั้นเจอด่านี่ไม่เคยแฮะ ถ้าเจอคงได้ขึ้นหน้าหนึ่งไทยรัฐแหงๆ ตำรวจปราบไม่หมดหรอกค่ะ ซาไปเดี๋ยวเผลอก็มาอีก แนะนำวิธีแก้ปัญหา คือ เปลี่ยนรถประชดเลยค่ะเอาสูง สูงงง จะตะกายขึ้นมาเช็ดอีกให้มันรู้ ถ้ายังจะกล้า(อีกเหรอ) พอน้องเค้าเช็ดกระจกเสร็จเรียกขึ้นมาเช็ดเบาะต่อโลด น้องๆมาเช็ดให้เกลี้ยงงงงเลยนะคะ พอหลงกลขึ้นรภป๊าบบขังเลยค่ะแล้วขับรถพาเด็กนั่นน่ะ ไปโยนไว้ที่ สน.เลยค่ะ วิธีหลังเนี่ยแนให้ไปมากกว่า 1 คนน๊า...ไม่งั๊นจะกลายเป็นโดนเด็กปล้นทรัพย์ได้จ้า

อ่านคำตอบของเพื่อนๆหลายๆคนแล้วอึ้งเหมือนกันค่ะ หรืออาจเป็นเพราะเราคิดแตกต่างออกไป หรืออาจเป็นเพราะเราเจอเด็กพวกนี้ไม่บ่อยนัก แต่อย่างน้อยก็วันละครั้งค่ะ

ส่วนใหญ่เราเลือกที่จะให้ค่ะ ในรถจะมีเศษเหรียญอยู่ ห้าบาทสิบบาทก็ให้ไปแล้วแต่ อย่างน้อยเราก็มีโอกาสที่ดีกว่าเค้าเยอะ ห้าบาทของเราอาจมีค่ามากมายสำหรับเค้านะคะ คิดว่าเป็นการทำทานมากกว่าค่ะ จริงๆแล้วอาจเป็นการทำทานที่ไม่ค่อยถูกวิธีสักเท่าไหร่ ดูเหมือนกันส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาอาชีพด้านนี้อย่างถาวร คล้ายๆกับอาชีพขอทานที่เราไม่ควรจะให้หรือไม่ควรที่จะส่งเสริม แต่เราแค่คิดว่าในเมื่อเรามีโอกาสเกิดมาดีกว่าพวกเค้ามากมาย เงินแค่นี้อาจน้อยนิดสำหรับเรา อันไหนเราแบ่งปันเค้าได้เราก็ทำค่ะ อาจเพราะไม่ได้คิดมากเท่าไหร่ คิดแค่ว่าเป็นการทำบุญทำทานที่ไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่นัก แต่เป็นการให้ด้วยความเต็มใจก็แค่นั้นเองค่ะ

:)

ตัดปัญหาด้วยการไม่สบตาแต่แรก ทำเป็นมองไม่เห็นค่ะ
แบบก้มหน้าอ่านหนังสือแทนอะไรแบบนี้ไม่ก็ทำเป็นกดๆโทรศัพท์
สำหรับเด็กไม่มีมารยาทแบบนั้น ไม่อยากยุ่งเพราะเหมือนข่มขู่กันถ้าเรายิ่งกลัว ยิ่งตามใจเค้าก็ยิ่งได้ใจ
กลัวว่าถ้าเล่นแรงๆแล้วเกิดน้องๆเค้าโกรธขึ้นมา เด๋วเรื่องจะยุ่งและเสียเวลามากกว่า

แต่ถ้าน่าสงสารไม่ต้องเช็ดก็เอาเงินไปเลยค่ะ บางคนเห็นแล้วอยากช่วยจริงๆ
ตรงผัดไทประตูผี น่ะค่ะ น่าสงสารมากๆเลย ถ้าช่วยได้ก็อยากช่วยนะคะ
น้องพวกที่มาขายของก็เหมือนกัน จิตใจดีแต่ลำบากน่าดูเลย
สังคมไทยน่าเศร้ามากๆ

เราเข้ามาอ่านกระทู้นี้แล้ว งง ค่ะ

เรื่องเด็กที่มาเช็ดกระจกรถ ตามสี่แยกไฟแดง ที่ทุกคนพูดถึง เราเองก็เจอบ่อยค่ะ

เราเห็นทุกครั้ง เราหดหู่ใจทุกครั้ง เราเชื่อจริงๆค่ะ ว่าถ้าเลือกได้ ไม่มีใครอยากมายืนตากแดด กลางสีแยกไฟแดง ท่ามกลางอากาศร้อน และมาให้คนที่ขับรถอยู่ ดูถูกดูแคลน และหาทางกลั่นแกล้งสารพัดสารเพ

เราถามจริงๆ ถ้าคุณเห็นลูกคุณ ต้องไปทำงานแบบนี้ คุณจะรู้สึกอย่างไรคะ

เด็กๆพวกนี้ บ้างก็โดนพ่อแม่ทิ้ง บ้างก็ถูกหลอกมา บ้างก็ถูกลักพาตัว ไม่มีใครเคยให้ความรักพวกเขา ไม่มีใครเคยกอดพวกเขา ไม่มีใครเคยสอนพวกเขา ให้พวกเขาเป็นคนดี อย่างที่ควรเป็น ไม่เคยมีใคร ให้โอกาสพวกเขา ให้พวกเขาได้เรียนหนังสือ มีงานทำ มีรายได้

พวกเขาเป็นแค่ เครื่องมือ ของคนจิตใจเลวทรามต่ำช้า กลุ่มหนึ่ง ที่ไม่อยากทำงาน แต่อยากได้เงิน โดยไม่คิดจะมีสำนึก ว่าคนอื่นเอง ก็มีชีวิตจิตใจ ไม่เคยมีสำนึก ว่าคนอื่น ก็ต้องมีอนาคต และไม่เคยคิดจะยืนบนลำแข้งตัวเอง คิดแต่จะเบียดเบียน คนที่อ่อนแอกว่า ไม่มีทางสู้

พวกเขาเป็นแค่เหยื่อ ของผู้มีอำนาจรัฐ ที่ยอมให้ เงิน มีอำนาจเหนือกว่า คุณธรรมประจำใจ ที่ยังปล่อยให้ คนที่เลวทรามต่ำช้ากลุ่มนั้น ยังอยู่ในสังคม

คำถามที่เราอยากจะถามก็คือ พวกเด็กๆ ที่เช็ดกระจกตามสี่แยก พวกเขาผิดอะไรคะ ทำไมพวกคุณ ต้องไปว่าพวกเขา ราวกับเขาไม่ใช่คนเหมือนพวกคุณ ทำไม พวกคุณไม่ไปว่า คนที่สมควรโดนว่า ทำไมคุณถึงเอาแต่ไปว่า คนที่มีโอกาสน้อยกว่า คนทีอ่อนแอกว่า สู้พวกคุณไม่ได้

คำถามเหล่านี้ พวกคุณตอบกันเองในใจนะคะ ไม่ต้องมาตอบเราก็ได้

บายค่ะ

[SIZE="4"][SIZE="5"]

Originally Posted by little_monster
อ่านคำตอบของเพื่อนๆหลายๆคนแล้วอึ้งเหมือนกันค่ะ หรืออาจเป็นเพราะเราคิดแตกต่างออกไป หรืออาจเป็นเพราะเราเจอเด็กพวกนี้ไม่บ่อยนัก แต่อย่างน้อยก็วันละครั้งค่ะ

ส่วนใหญ่เราเลือกที่จะให้ค่ะ ในรถจะมีเศษเหรียญอยู่ ห้าบาทสิบบาทก็ให้ไปแล้วแต่ อย่างน้อยเราก็มีโอกาสที่ดีกว่าเค้าเยอะ ห้าบาทของเราอาจมีค่ามากมายสำหรับเค้านะคะ คิดว่าเป็นการทำทานมากกว่าค่ะ จริงๆแล้วอาจเป็นการทำทานที่ไม่ค่อยถูกวิธีสักเท่าไหร่ ดูเหมือนกันส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาอาชีพด้านนี้อย่างถาวร คล้ายๆกับอาชีพขอทานที่เราไม่ควรจะให้หรือไม่ควรที่จะส่งเสริม แต่เราแค่คิดว่าในเมื่อเรามีโอกาสเกิดมาดีกว่าพวกเค้ามากมาย เงินแค่นี้อาจน้อยนิดสำหรับเรา อันไหนเราแบ่งปันเค้าได้เราก็ทำค่ะ อาจเพราะไม่ได้คิดมากเท่าไหร่ คิดแค่ว่าเป็นการทำบุญทำทานที่ไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่นัก แต่เป็นการให้ด้วยความเต็มใจก็แค่นั้นเองค่ะ

:)

เห็นด้วยค่ะ อ่านแล้วก็อึ้งจริงๆค่ะ เลยได้แต่ งง :confused:

ส่วนตัวเรา เวลาที่เจอเด็กๆเหล่านี้ เราเองก็สับสนเหมือนกันค่ะ
ซึ่งส่วนมากเราเลือกที่จะให้ เพราะเรามีโอกาสมากกว่า
อย่างน้อยชีวิตเรา ก็ไม่ต้องเกิดมาลำบากแบบนั้น

ถ้าเค้าเลือกได้ เค้าคงเลือกเกิด ที่พ่อแม่ มีความรับผิดชอบ

Originally Posted by baglover
เพิ่งคุยกะแฟนเมื่อคืนพอดีเลยค่ะ กลับจากดูหนัง แล้วกำลังจะผ่านแยกอโศกไป ถ.รัชดา ก็เห็นเด็กๆเยอะมากมาเช็ดกระจก เราก็โบกมือไม่ให้เช็ด เค้าก็เดินผ่านไปแต่โดยดี ไม่เกเรอะไร

ที่สำคัญคือ เราก็บ่นว่า สงสัยปิดเทอม เลยมากันเยอะ ทำไมพ่อแม่ปล่อยให้มาทำอะไรอย่างนี้ ปรากฎว่า พอรถเลื่อน เลยได้เห็นเด็กๆวิ่งไปหากลุ่มผู้ใหญ่ ที่คาดว่าเป็นพ่อแม่หน่ะค่ะ นั่งอยู่ 5-6 คนได้ .. โอ้โห้ ... ตัวเองนั่งเฉยๆ ปล่อยให้ลูกวิ่งหาเงิน :mad:

ไม่รู้จะเรียกว่ายังงัยดีค่ะ อยากให้ตำรวจจับพ่อแม่มากกว่าจับเด็กอ่ะค่ะ

เพราะคนอื่นๆ จะได้ไม่ดูถูก ชีวิตของเค้า

เค้าคงไม่อยากให้ใคร มาเรียกว่า เด็กเวร หรอกค่ะ

(ไม่ชอบวิธีการที่เด็กๆทำ ได้ แต่ไม่ควรดูถูกคุณค่าความเป็นคน)

Originally Posted by wannit
[SIZE="5"]เจอแยกเดียวกับน้องนพ เป็นแยกที่รถติดนานอ่ะ แต่ก็เจอมานานแล้ว รถโอ๋ล้างมากระจกใสสะอาด แต่มาเจอเด็กเวรพวกนั้น ครั้งแรกพยายามเลื่อนรถไปข้างหน้า เด็กก็ตามมาอีก โบกมือบอกไม่ต้องเช็ด เค้าคงมองไม่เห็นที่เราโบกอ่ะ เพราะฟิล์มรถดำ พอเช็ดเสร็จ เด็กน้อย(เวร)ก็เอาหน้ามาแนบกระจก ตรงฝั่งที่เราขับอ่ะ แล้วหน้ามีแต่น้ำมูก คิดดูแล้วกัน จะปรี๊ดขนาดไหน เลยเปิดกระจก แล้วด่าไปเล็กน้อย แต่ไม่รู้สึก เลยถามว่า ม....จะเอายังไง พอดีใต้เบาะในรถก็มีของเล่นเหมือนน้องนพเลย งานนี้ถึงยอมไป

เราคิดว่า จิตใจเด็กๆ คงบอบช้ำมากพอแล้ว

จากการที่พ่อแม่ทิ้งขว้าง ไม่ดูแล ไม่ให้ความรัก ความอบอุ่น เหมือนเด็กคนอื่นๆ

แล้วเจอผู้ใหญ่ที่มีโอกาส มากกว่า ดีกว่า มาดูถูก มาด่า

เค้าคงยิ่งรู้สึกว่า โลกมันแย่จริงๆ

เกิดมาเจอพ่อแม่ห่วยๆ แล้วยังมาเจอคนรอบข้าง... บลา บลา

ไม่พอใจวิธีการ ก็ไม่น่าจะลงกับเด็ก เด็กเค้าไม่รู้ ไม่มีคนสอนเค้า ในสิ่งที่ควร ในทางที่ถูก

เราในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่ มีโอกาส ที่ดีๆ มากกว่าพวกเค้า ก็ไม่น่าจะไปรังเกียจ

ดูถูก ดูแคลนคุณค่าความเป็นคน ในตัวเด็ก


สุดท้ายนี้ เราขอยืมคำพูดคุณ jelly นะคะ ไม่ต้องตอบเราหรอกค่ะ แต่ลองถามและตอบตัวคุณเองดูนะคะ

มาเพิ่มหัวข้อค่ะ

[SIZE="3"]ขอชี้แจงหน่อยนะคะ

เราไมได้ตั้งกระทู้นี้ เพื่อขอวิธี กลั่นแกล้งเด็กเช็ดกระจก แต่เราตั้งเพราะอยากระบายเฉยๆแบบไม่ซีเรียส
และเราขอบอกตามตรง ว่าเราพยายามจะเลี่ยง พูดคุยและตอบโต้ในประเด็น เรื่องการให้เงินเด็กเหล่านี้ คือ สิ่งที่ควรสนับสนุน หรือไม่?
เพราะ รู้ว่าเรื่องนี้ค่อนข้างsensitive และคนส่วนมากก็คงจะคิดเหมือนกัน และไม่อยากจะเอาประเด็นในเรื่องนี้ มาถกกัน ซึ่งอาจจะนำมาซึ่งข้อดต้แย้งมากมาย
อันขัดต่อเจตนา ของเรา ที่ตั้งกระทู้ เพื่อเป็นการพูดคุยเล่นๆ

แต่ในเมื่อ มีบางคน พูดขึ้นมา และ เรารู้สึกว่า ได้เข้าใจในความคิดของเรา คลาดเคลื่อน
ไปจากความเป็นจริง อย่างมาก เราจึงจะขอมา ชี้แจง อย่างละเอียดอีกที
หวังว่า จะได้กลับมาอ่านนะคะ:)

โดนใจจริงๆค่ะ

เคยเพิ่งล้างรถมา ไม่ถึง 2 ชม. ติดอยู่แยกสีลมคุยโทรศัพท์ไปด้วย เลื่อนกระจกลงมาบอกว่าไม่ต้องเช็ด เค้าก็ยังจะเช็ด สุดท้ายมายืนขอเงิน เราไม่ให้นะคะ เพราะบอกไปแล้วว่าไม่ต้องเช็ด ยิ่งเช็ดซ้ำรถสะอาดๆมันยิ่งเลอะ สรุปต้องเสียเงินไปล้างใหม่อีกรอบด้วยความหงุดหงิด

หลังๆบีบแตรสั้นๆ/เลื่อนรถเอาค่ะ

[SIZE="2"]เราเห็นทุกครั้ง เราหดหู่ใจทุกครั้ง เราเชื่อจริงๆค่ะ ว่าถ้าเลือกได้ ไม่มีใครอยากมายืนตากแดด กลางสีแยกไฟแดง ท่ามกลางอากาศร้อน และมาให้คนที่ขับรถอยู่ ดูถูกดูแคลน และหาทางกลั่นแกล้งสารพัดสารเพ

เราถามจริงๆ ถ้าคุณเห็นลูกคุณ ต้องไปทำงานแบบนี้ คุณจะรู้สึกอย่างไรคะ



[SIZE="3"]เราเชื่อค่ะ ว่าเพื่อนทุกคนที่มาตอบในกระทู้นี้ รวมทั้งเราเอง ก็มีความรู้สึกหดหู่ใจ ไม่ต่างกับคุณนักหรอกค่ะ

เราอยากให้คุณเข้าใจ จิตใจของผู้อื่นบ้าง ไม่ใช่เข้าใจ แต่จิตใจของเด็กเช็ดกระจกนะคะ
คนอื่นๆ ที่ใช้รถใช้ถนน แล้วได้รับความเดือดร้อน จากเด็กเช็ดกระจกเหล่านี้ก็มีมาก
เด็กเช็ดกระจก1คน อาจสร้างความเดือดร้อยให้ กับประชาชนผู้บริสุทธิ์ได้มากถึง100คน ต่อวัน
บางครั้งเด็กพวกนี้ ก็วิ่งตัดหน้ารถ จนรถชนกัน มีคนตายและบาดเจ็บ

สำหรับเราแล้ว เราหดหูใจมากกว่า ที่เห็นเด็กและวัยรุ่นพวกนี้ มีค่านิยมอยู่แก๊งเช็ดกระจก
เพราะรายได้ดี และ ได้เงินไว ต่างจากแต่ก่อน ที่อาศัยเด็กเล็กๆเรียกความสงสาร
แต่ ปัจจุบัน กลยุทธ์ ของพวกนี้ก็ปรับเปลี่ยนเป็น ใช้เด็กโตมาข่มขู่ เรียกเงิน

เราหดหู่ใจค่ะ ที่มีคนบางกลุ่ม ในสังคม มองว่า การให้เงินคนเหล่านี้ เป็นการทำทาน ช่วยเหลือเพื่อนมนุย์
แต่ไม่ได้คำนึง ถึงปัญหาต่างๆที่ตามมาเป็นลูกโซ่เลย ซึ่งปัญหานั้น ก็คือมรดกตกทอด ทางสังคม
แก่รุ่นลูกรุ่นหลาน ของเราเองนั่นแหล่ะค่ะ เราหดหู่ใจตรงนี้มากกว่าค่ะ




[SIZE="2"]พวกเขาเป็นแค่ เครื่องมือ ของคนจิตใจเลวทรามต่ำช้า กลุ่มหนึ่ง ที่ไม่อยากทำงาน แต่อยากได้เงิน โดยไม่คิดจะมีสำนึก ว่าคนอื่นเอง ก็มีชีวิตจิตใจ ไม่เคยมีสำนึก ว่าคนอื่น ก็ต้องมีอนาคต และไม่เคยคิดจะยืนบนลำแข้งตัวเอง คิดแต่จะเบียดเบียน คนที่อ่อนแอกว่า ไม่มีทางสู้


[SIZE="3"]ปัจจุบัน สังคม มันเปลี่ยนแปลงไปมากแล้วค่ะ
แก๊งค์เช็ดกระจก ปัจจุบันคือเครือข่ายหนึ่ง คล้าย วินรถตู้
เด็กที่จะเข้ามาทำ จะถูกชักชวนตามกันมา หรือ มาสมัครเอง โดยความสมัครใจ
บ้างก็เป็นคู่รัก ชวนมาทำด้วยกัน สนุกสนาน อยากให้เห็นบรรยากาสการทำงานของพวกเค้าจังเลยค่ะ
มันไม่ใช่เด็กตัวเล็ก ตาละห้อย เดินมาขอตังค์แล้วค่ะ
หมดยุคภาพเด็กผู้หญิง ตัวเล็กไปนานมากแล้วค่ะ เด็กวัยรุ่น แรงดีกว่า ทำงานไวกว่า
เด็กหญิงเล็กๆ เก็บไว้นั่งขอทานตามถนนค่ะ

อาชีพเช็ดกระจกตามสี่แยกนี้ เป็นอาชีพยอดนิยม เพราะได้เงินง่ายและไว
วันหนึ่งรายได้ต่อสี่แยก เป็นเงินจำนวนหลายพันบาทค่ะ

เรื่องอากาศร้อน เป็นสิ่งที่พวกเค้ารู้ดี แต่ในเมื่อทนร้อนหน่อยแต่ได้เงินง่ายและเร็ว นี่คะ

ให้มาจากทางบางกะปินะคะ แล้วสังเกตุซ้ายมือ คุณจะเห็น"ฐาน" ของพวกเค้า
มองเข้าไปจะเจอ เหล้ายาปาปิ้ง บุหรี่ เบียร์ บางคนยังไม่เข้ากะ ก็นั่งคุยโทรศัพท์มือถือหน้าตายิ้มแย้ม

ท่าทางของพวกเค้าเหล่านั้น ไม่ต่างอะไรจาก เด็กอาชีวะ ตาม นสพ. ที่ยกพวกไปตีกัน
ทุกคนเดินมาที่รถ ด้วยความคึกคะนอง และ ก้าวร้าว

สายตาของพวกเค้า บ่งบอกให้เรา รับรู้ได้ว่า ถ้าเราไม่จ่ายเงิน จะต้องโดนการกระทำมิดีมิร้าย
อะไรสักอย่างหนึ่ง ซึ่งเราเจอมาหลายรูปแบบมากค่ะ แต่ยังไม่เคยโดนเอาอาวุธทำร้ายรถนะคะ
แต่ก็กลัวว่า มันก็อาจจะเกิดขึ้นได้ ในอนาคต เพราะสมัย10ปีที่แล้วเด็กเช็ดกระจก ไม่เห็นก้าวร้าว เท่าทุกวันนี้เลย

แล้วต่อไปล่ะคะ คนที่เรารัก หรือ ตัวเราเอง ก็ยังคงต้องใช้ถนนอยู่ใช่มั้ยคะ
แล้วกว่าจะถึงเวลานั้น แก๊งเช็ดกระจก จะแปรเปลี่ยนกลายเป็นอะไร ที่เลวร้าย กว่านี้อีกแค่ไหนคะ
แล้วคนที่ต้องจำนนรับกรรม ก็ไม่ใชใคร แต่คือเราๆท่านๆ และคนที่เรารัก นั่นเองแหล่ะค่ะ

[SIZE="2"]พวกเขาเป็นแค่เหยื่อ ของผู้มีอำนาจรัฐ ที่ยอมให้ เงิน มีอำนาจเหนือกว่า คุณธรรมประจำใจ ที่ยังปล่อยให้ คนที่เลวทรามต่ำช้ากลุ่มนั้น ยังอยู่ในสังคม



[SIZE="4"]ปัจจุบัน พวกเค้า ไม่ใช่เหยื่อแล้วค่ะ

แต่คนที่เราเกรงว่าจะเป้นเหยื่อ คือ คนที่คิดว่า พวกเค้าน่าเห็นใจ น่าสงสาร
เป็นเด็กกำพร้าถูกล่อลวงมา ฯลฯ มากกว่าค่ะ

ความจริงนะคะ เด็กตามสี่แยกที่เราเห็น หลายคนเป็นเด็กมี่พ่อแม่
เคยเรียนหนังสือ มีบ้านอยู่ แต่ว่า ไม่รักดี ทะเลาะกับพ่อแม่ ติดยาติดเพื่อน
หนีออกจากบ้าน จนในที่สุด กลายเป็นเด็กเร่ร่อน แล้วก็หันมาเข้าแก๊งพวกนี้


คนเรา ไม่ใช่ว่าเราเกิดมาในที่ต่ำ เกิดมาอาภัพ ขาดพ่อขาดแม่
แล้วเราจะต้องทำตัวต่ำ ตามชาติกำเนิดเสมอไป
อย่าเหมารวมว่า คนด้อยโอกาส จะเลวไปเสียทั้งหมดค่ะ
คนที่อยู่ในสังคมสลำ แต่รักดีมีเยอะค่ะ

อยากบอกว่าสังคมสลำ ก็เหมือน สังคมลูกของคนในสังคมเมืองล่ะค่ะ
คือ มีทั้งกลุ่มเด็กรักดี และเด็กไมรักดี
ไม่ใช่ว่า เด็กสลำจะเป็นเด็กมีปัญหาไปเสียหมด หรือ เด็กที่มีพ่อแม่จะไม่มีปัญหา

[SIZE="2"]คำถามที่เราอยากจะถามก็คือ พวกเด็กๆ ที่เช็ดกระจกตามสี่แยก พวกเขาผิดอะไรคะ ทำไมพวกคุณ ต้องไปว่าพวกเขา ราวกับเขาไม่ใช่คนเหมือนพวกคุณ ทำไม พวกคุณไม่ไปว่า คนที่สมควรโดนว่า ทำไมคุณถึงเอาแต่ไปว่า คนที่มีโอกาสน้อยกว่า คนทีอ่อนแอกว่า สู้พวกคุณไม่ได้


[SIZE="4"]คนดี ไม่ว่าจะ อยู่ในสถานะไหน ทีไหน ก็มีแต่คนยกย่องสรรเสริญ

แต่คนเลว ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะไหน ก็ไม่มีใครเห็นใจ หรือ ยกย่องสรรเสริยหรอกค่ะ

ความด้อย หรือ เสียเปรียบ ของ ใครก็ตามแต่ ไม่ได้ ทำให้คนคนนั้น ดุเป็นคนน่าเห็นใจ
ไปมากกว่าคนอื่นๆ ถ้าคนคนนั้น ยังคงประพฤติตัวเลวทราม

อยากบอกอีกครั้ง ว่ามีเด็กสลำ ขาดพ่อแม่ ย่าเลี้ยงมา แต่ปัจจุบัน เป็นอาจารย์
หรือคนอื่นๆอีกมาก ที่จากเด็กสลำ กลายมาเป็น คนมีความรู้ความสามารถ


เราควรจะส่งเสริมและให้กำลังใจคนเหล่านี้ มากกว่าจะไปเห้นใจและมัวแต่สงสาร คน
ที่มาจากระดับเดียวกัน แต่แค่คิดไม่ได้ ไปเพื่ออะไรคะ

[SIZE="5"]ไม่ต้องตอบนะคะ แต่เอาไปคิดเล่นๆก็พอค่ะ

บาย:)

เรื่องนี้เป็นเพียงหนึ่งในปัญหาสังคมเล็กๆที่เราพบเห็นกันได้ทุกวัน...

นี่เป็นเพียงตัวอย่างช่องว่างของฐานะทางสังคมและการศึกษาของประเทศไทยค่ะ

ไม่มีคำตอบไหนถูกหรือผิดเป็นมาตรฐานหรอกค่ะ เพียงแต่พวกเราออกมาแสดงความคิดเห็นส่วนตัวของแต่ละคนก็แค่นั้นเอง ไม่แปลกหรอกค่ะที่เราจะมีความคิดเห็นผิดแปลกหรือไม่เหมือนกัน เพราะเรามีหลายสิ่งหลายอย่างที่แตกต่างกันทั้งครอบครัว สังคม และการศึกษา

ส่วนตัวในความคิดของเรา ก็แค่คิดว่าคนเหล่านี้น่าสงสาร เพียงเพราะเค้าเลือกเกิดไม่ได้ เพียงเพราะเค้าเลือกที่จะมีโอกาสที่ดีไม่ได้ ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่ได้ใส่เสื้อผ้าสะอาดสวยงาม แต่เด็กบางคนเหล่านั้นก็อาจจะเป็นคนดีก็ได้นะคะ หรืออีกหลายคนก็อาจจะเป็นเด็กติดยา เกเร ขี้ขโมย ... คนเราดูกันเพียงภายนอกไม่ได้หรอกค่ะ

มีครั้งนึกที่รถติดไฟแดงแถวสีสมตอนบ่ายแก่ๆวันนึง เราเห็นรถคันนึงที่อยู่ด้านหน้าเราจอดเสียอยู่ คนขับเป็นผู้หญิง ที่เราทราบว่ารถเค้าเสียเพราะจู่ๆเค้าก็เปิดไฟฉุกเฉิน พอไฟเขียวก็ไม่ยอมขยับรถ ได้แต่นั่งโทรศัพท์อยู่ในรถ เพราะถ้าเรารถเสียเราก็คงจะทำแบบนั้นเช่นกัน หลังจากนั้นมีเด็กเช็ดกระจกรถ หน้าตาน่ากลัวเหมือนเด็กติดยา ใส่เสื้อมอมแมมสกปรก วิ่งเข้ามาที่กระจกด้านคนขับแล้วพูดกับผู้หญิงคนนั้นสักพัก เด็กคนนั้นเรียกพวกมาอีกสองคนแล้วเด็กสกปรกสามคนนั้นก็ช่วยกันเข็นรถของผู้หญิงคนนั้นเข้าข้างทางอย่างทุกลักทุเล รถคันอื่นๆที่ต่อท้ายได้แต่มองและกดแตรไล่....

นี่อาจเป็นอีกด้านที่เราพบเห็นได้จากชีวิตจริงบนท้องถนนในกรุงเทพฯนี่แหล่ะ เด็กเหล่านี้ไม่ได้เหลือขอกันทั้งหมดหรอกแค่ บางคนอาจเป็นคนดีแตกต่างไปจากภาพลักษณ์ภายนอกที่เราเห็นก็ได้

เหรียญยังมีสองด้าน ถ้าความคิดเรามีแตกต่างกันออกไปหลายด้านก็คงไม่แปลกหรอกนะค่ะ

:)

ถ้าเจอเด็กๆก็จะสงสาร พยายามจะไม่มอง ไม่สนใจ
และไม่ให้เงิน เพราะไม่งั้นก็จะตกเป็นเครื่องมือของผู้ใหญ่เห็นแก่ตัว
แต่ถ้าเจอผู้ใหญ่ทำเอง อยากเอามือจิ้มลูกกะตามันเล้ยยยย!

แวะมาดูกระทู้ที่แสดงความคิดเห็นเอาไว้ ขอเพิ่มเติมในบางจุดลงบนพื้นที่กระทู้สาธารณะค่ะ

ตรงใจค่า--เคยเห็นพี่วินมอเตอไซน์ กรูกันไปเข็นรถเสียเหมือนกัน ชื่นชมๆๆ เหรียญมีสองด้านจริงๆค่ะ ส่วนตัวเรามองทั้งสองด้านด้วย แต่ไม่รู้เวลาต้องเจอเหรียญทำไมเจอแต่ด้านไม่พึงประสงค์ก็ม่ายรุ หุ หุ ....

แรงงงงงงงงงง



พี่ทำแบบเดียวกันเลยรีบยื่นให้ก่อน



เออ..อันนี่มาแปลกนะ



วิธีไหนจ้ะ "หอมแก้ม" เหรอ ป.ล พี่แซวเล่นนะ อย่างอนล่ะ :p



เค้าเห็นนู๋หน้าแห้งๆงัยเลยคิดว่าไม่มีตังค์มั่ง ฮิๆๆ :p

เอ่อ อย่าว่ายังงั้นยังงี้เลยนะคะ

คนเราไม่ควรสุขบนความทุกข์ผู้อื่น และ[SIZE="3"]ผู้อื่นก็ไม่ควรสุขบนความทุกข์เราด้วยค่ะ :)
การช่วยเหลือใครนั้นช่วยได้ค่ะ ด้วยความสงสารมีเมตตากรุณาต่อผู้ที่ขอความช่วยเหลือ ถ้าคนมาขอให้ช่วยไม่ได้คุกคามเรามากเกินไป ละเรามีสิทธิพิจารณาจะช่วยจะให้ใครไห้ใครก็ได้ตามสมควร

เมื่อเช้าฟังข่าวในวิทยุ

เค้าขอความร่วมมือ ให้แจ้งเบาะแส แก๊งขอทานเด็ก และแก็งหลอกเอาเงินต่างๆของเด็ก ที่มูลนิธิเด็กค่ะ ถ้าเจอแล้วดูน่าสงสัย ช่วยๆกันแจ้งก็ดีนะคะ

ยังงัยเรื่องนี้คงมีผู้ใหญ่ สนับสนุน ช่วยกันทำมาหากินอยู่เบื้องหลังแน่ๆค่ะ

เจอบ่อยเหมือนกันค่ะ แต่ก็จะรีบเอาเงินให้เค้าค่ะ 5-10 บาทเนี่ยแหละค่ะ

ถ้าเป็นเด็กก็จะเอาขนมที่มีในรถให้เค้าค่ะ

บางทีก็สงสารปนสมเพทค่ะ

แต่คุณนพ แรงเนอะ ^^

เรื่องจริงครับตามที่คุณลิพูดทั้งหมด
ถ้าหากมองลึกเข้าไป มันเป็นแบบนั้นจริงๆ

กลุ่มคนรากหญ้ามาเป็นคนดีเยอะแยะเลยค้าบ
คนมีฐานะกลับกลายเป็นคนไม่ดีก็ไม่น้อย

ผมว่ามันขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายๆด้าน

ไม่ใช่ว่าเหยียบย่ำซ้ำเติมเด็กเหล่านี้
แต่ผมกลับมองว่ามันเป็นบทเรียนที่สังคมกำลังสั่งสอนคนเหล่านี้อยู่ครับ

ความจริงๆ เด็กตามสี่แยก ที่ดีๆก็มีครับ
แถวแยก สถานีรถไฟสามเสนผ่านไปทีไร จะเห็นเด็กผู้ชายคนนึงขายพวงมาลัย มียายนั่งอยู่สี่แยกคอยร้อยพวงมาลัย แล้วผมก็จะเหมาหมดราวทุกที แรกๆ เพราะเห็นเด็กหน้าตาหน้าสงสาร แต่ยังแอบคิดในใจว่า
จะเป็นเหมือนแก้งค์ คุณยายขายพวงมาลัยแถวสีลมรึป่าว

--- ยายมีเท่านี้เหรอครับ
--- เอ้อ.... ยายขายหมดก็จะกลับบ้านแล้ว
--- งั้นเอามาให้ผมหมดเลย ( ใจบุญ ตั้งใจไปไหว้พระครับ)
คล้อยหลังไปไม่กี่ก้าว ยายลุกป๋อ เดินไปเอาพวงมาลัยมาใหม่ในถังพลาสติก ใต้บันไดรถไฟฟ้า พร้อมกับ พรรคพวกยาย อีกหลายคน นั่งยองๆ กันอยู่ใต้นั้น
--- งั้นใครบาป....
กลุ่มยายพวกนี้จะอยู่กันยันผับเลิก นอนดึกกว่าพวกเราอีก นี่ครับ ตัวอย่าง.....



แต่เด็กคนนี้ที่ผมซื้อพวงมาลัยเค้าเรื่อยๆเมื่อผ่านไปแยกนั้น วันนึงผ่านไปฝนตกหนัก ผมเห็นเค้ามานั่งทำการบ้าน ข้างๆยาย ที่กำลังร้อยพวงมาลัย ที่ชายคานอกป้อมตำรวจ

เด็กคนนี้จะเป็นยังไงเมื่ออยู่หลับหลัง ผมไม่สนใจ แต่วันนั้นที่บังเอิญผมไปเห็น เค้าทำหน้าที่เด็กที่ดี ให้ผมรู้ว่า เด็กดีๆ ที่ยึดอาชีพบนสี่แยกไฟแดง ยังมีอยู่จริงครับ


แต่สิ่งที่เรากำลังพูดถึง ดูเหมือนเป็นกลุ่มที่อยู่ด้านมืดของสังคม และแน่นอน เค้าทำอย่างไร ก็ย่อมได้รับผลการกระทำแบบเดียวกันนั้นกลับไป

อย่างไร.. ผมคิดว่าผู้ใหญ่ทุกคนมองออกครับว่า คนไหนทำเพราะเลี้ยงปากท้อง ใครทำแบบเป็นขบวนการ ก็ต้องพิจารณาเป็นรายๆไป


ไม่ได้มาแต่งเรียงความ ไม่ได้ตอบคำถามแบบนางสาวไทย เอาประสบการณ์มาเล่าไว้เป็นตัวอย่าง

และอยากเตือนสาวๆ ที่ขับรถคนเดียว สมัยนี้อันตรายมากนะครับ มีอาวุธติดตัวไว้บ้างจะดีมากค้าบ:D

ถ้าเป็นเด็กเล็กๆเราให้ค่ะ ไม่ว่าจะขอเงินเฉยๆ หรือขายพวงมาลัย แล้วก็นึกต่อไปในใจว่า พ่อแม่ช่าง.....จิงๆ

แต่ถ้าเด็กที่โตแล้ว ไม่ให้ค่ะ เพราะถือว่าสามารถทำมาหากินได้ มากกว่าการมาเช็ดกระจกรถ ซึ่งก็คือขอทานนั่นเอง แถมเข้าข่ายกรรโชกทรัพย์ในบางราย ถ้าคิดจะเช็ดกระจกรถจริงๆ ก็ควรจะเช็ดให้สะอาด ไม่ใช่แค่มีผ้า 1 ผืนสกปรกๆก็มาขอเงินได้

ส่วนตัวคิดว่า การให้เงินกลัีบเป็นการสนับสนุนให้เค้าทำแบบนี้ไปเรื่อยๆค่ะ ไม่คิดที่จะทำงาน

ตอบคำถามคุณลิ
ผ่านแยกนั้นบ่อยๆค่ะ เพราะจอดรถไว้ที่ตึกจอดรถของรถไฟใต้ดิน สงสัยคนละด้านกับคุณลิ เพราะเป็นฝั่งที่มีป้อมตำรวจ เลยไม่มีเด็กเช็ดกระจกค่ะ แต่จากประสบการณ์ที่เคยเจอ สามีจะโบกมือปฎิเสธก่อนค่ะ แต่ถ้ายังจะทำท่ามาเช็ดอีก ก็จะเปิดที่ปัดน้ำฝน ไม่รู้ว่าคุณลิจะเอาไปใช้ได้ผลหรือเปล่านะคะ เพราะพอดีสามีหน้าโหดค่ะ ^^

คุณลิมาจาก รัชดา ( จากเอสพลานาด )

แล้วรอติดไฟแดงเพื่อเลี้ยวขวาเข้าลาดพร้าว รึเปล่าค่ะ ..ถ้าใช่

มีทางที่ไม่ต้องติดไฟแดงค่ะไม่แน่ใจว่าคุณลิทราบหรือยัง

แต่บางท่านอาจทราบและทำอยู่ เพราะเคยเห็น ขับตามตามกันมา ;)

แต่ต้องอาศัยมึนๆเล็กน้อย ไม่กล้าบอกทางนี้ทางเวปบอร์ด ต้องคุยหลังไมค์ คริ คริ:D

แต่จะบอกว่า เป็นทางที่ค้นพบเนื่องจากหนีเด็กเช็ดกระจกรถโดยเฉพาะค่ะ

เพราะบ้านอยู่ลาดพร้าว35 ชอบไปเที่ยวเอสพลานาด เจอประจำ

ถือเป็นการแก้ปัญหาโดยละม่อมค่ะ :D

ไปทางไหนเอ่ย บอกได้ไหมคะ

สวัสดีค่ะ คุณลิ

เข้ามาอ่านที่คุณลิ และเพื่อนๆ ที่เข้ามาให้ข้อมูลเพิ่มแล้วค่ะ มีเรื่องที่เราต้องขอโทษเยอะเลย ในกระทู้นี้

ก่อนอื่น ขอโทษนะคะ ที่มาตอบกระทู้ช้า (ถึงช้ามาก) เนื่องจาก ช่วงนี้เราวุ่นวายตลอดเลยค่ะ เพิ่งได้มีโอกาส เข้ามาตอบ ก็วันนี้เองค่ะ

ต่อมา ขอโทษด้วยนะคะ เรื่องที่เราเข้าใจโครงสร้างการทำงานของขบวนการขายพวงมาลัยผิดไปค่ะ และขอบคุณ คุณลิ และเพื่อนๆ ทุกท่าน ที่ให้ความกระจ่างเรื่องนี้ด้วยนะคะ (สงสัยเราคงจะเริ่มแก่แล้ว และไม่ได้อัพเดทข้อมูลค่ะ เลยมีแต่ข้อมูลย้อนยุค)

และสุดท้าย ขอโทษนะคะ เรื่องที่เราสื่อสารพลาดไปเยอะเลย ในกระทู้ที่แล้ว เนื่องจากความเร่งรีบ จะไปนอนค่ะ เลยทำให้พิจารณาผลจากการสื่อสารได้ไม่ละเอียดถี่ถ้วน จนเกิดความผิดพลาดขึ้น

ผิดพลาดอย่างไร จะเล่าให้ฟังตามนี้นะคะ

จริงๆแล้ว เราเข้าใจเจตนาการตั้งกระทู้ของคุณลิ อย่างกระจ่างค่ะ ไม่ได้เข้าใจคลาดเคลื่อนแต่อย่างใด แล้วเราเอง ก็เห็นความพยายามของคุณลิ ในการระวัง และหลีกเลี่ยงประเด็นที่อ่อนไหว โดยการไม่พูดถึง และไม่ตอบ ในเรื่องการให้เงิน หรือ สิ่งของ กับเด็กๆเหล่านั้น

เจตนาของคุณลิ ในการตั้งกระทู้นี้ ก็เพื่อมาเล่าให้ฟัง และสอบถามวิธีการแก้ปัญหา ซึ่งถ้าเราเข้าใจไม่ผิด วิธีการแก้ปัญหา ที่คุณลิต้องการถามไอเดียจากเพื่อนๆ คนอื่นนั้น คือวิธีการแก้ปัญหา ที่ตั้งอยู่บน "การรักษาสิทธิ ส่วนบุคคล ป้องกัน ไม่ให้ผู้อื่นมาเบียดเบียน ล่วงล้ำ" อันนี้เราเข้าใจถูกไหมคะ

จากเจตนาของคุณลิ ที่เราเข้าใจ และเราเองก็เห็นด้วยนั้น เป็นเจตนาที่ค่อนข้างอ่อนไหว สามารถตีความได้หลายด้าน ดังนั้น การรักษา "ทิศทาง" ของการพูดคุย จึงเป็นเรื่องสำคัญที่ต้อง เฝ้าสังเกต และเข้มงวด เพื่อไม่ให้ ทิศทางการพูดคุย เลยเถิดออกจากเจตนาในการตั้งกระทู้

แล้ว จากทิศทางการพูดคุยที่ผ่านมา คุณลิ ลองกลับไปค่อยๆ อ่านดูนะคะ ทิศทางของการเสนอไอเดีย เพื่อแก้ไขปัญหานั้น เริ่มหลุดออกจาก การตั้งอยู่บน "การรักษาสิทธิ ส่วนบุคคล ป้องกัน ไม่ให้ผู้อื่นมาเบียดเบียน ล่วงล้ำ" ไปเป็นการ "กลั่นแกล้ง ดูถูก คนที่มีโอกาสน้อยกว่าตน"

หากคุณลิ ค่อยๆพิจารณา อย่างไม่มีโทสะ คุณลิเอง ก็จะเริ่มเห็น ว่าทิศทางการพุดคุย เริ่ม "หลุด" ไปในทิศนั้นจริง (เราไม่ได้หมายความว่า ทุกกระทู้ แสดงความเห็นในเชิง "กลั่นแกล้ง ดูถูก คนที่มีโอกาสน้อยกว่าตน" ทั้งหมดนะคะ แต่เริ่มมีทิศทางนี้ ในบางกระทู้) แต่ยังไม่มีการออกมา "รักษา" ทิศทางที่ถูกต้องของการพูดคุย

ซึ่งบางที คุณลิ อาจยังไม่ได้เข้ามาอ่าน หรือ อาจยังพิจารณาไม่เห็น การ "หลุด" ของทิศทางการพูดคุย

เมื่อเราเอง ที่เริ่มเห็นปัญหา และกลัวว่า ถ้าหากทิศทางการพูดคุย หลุด ไปในลักษณะว่าเป็นการกลั่นแกล้ง ดูถูก คนที่มีโอกาสด้อยกว่าตน นั้น คนที่จะทุกข์ มากที่สุด ก็คือตัวคุณลิเองค่ะ เพราะผลที่ได้ มันผิดกับเจตนา ที่คุณลิตั้งไว้

ดังนั้น สิ่งที่เราทำได้ คือการ "ปรับทิศทาง" ให้กระทู้กลับมา อยู่ในเจตนาเดิม ที่มันควรจะเป็น ไม่ให้ ทิศทาง ของการพูดคุย หลุด จากเจตนา ที่คุณลิตั้งไว้

แต่ ในการปรับทิศทาง ของการพูดคุย มันเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมากค่ะ เพราะต้องสื่อสารให้ คนที่อ่าน ได้เห็นเจตนาที่แท้จริงของเรา ว่ากำลังทำอะไรอยู่ พร้อมๆกับ เห็นปัญหา ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต หากไม่ปรับทิศ

ซึ่ง การสื่อสารนั้น ต้องไม่แข็งไป ไม่อ่อนไป เพราะหากแข็งไป คนที่อ่านจะไม่พอใจ และมองเจตนาของผู้สื่อสารไม่ออก และหากอ่อนไป คนที่อ่าน จะมองไม่เห็นปัญหา ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตค่ะ

อุปมาเหมือนกับการโยนเหรียญ ให้อยู่ระหว่าเส้นสองเส้น ซึ่งต้องไม่เบาไป และแรงไป ซึ่ง ละเอียดอ่อนมากๆค่ะ

ซึ่งปัญหาที่เกิดขึ้น จากความผิดพลาดในการสื่อสารของเรา เรายอมรับผิดค่ะ ว่าไม่ได้ใคร่ครวญละเอียด เราสื่อสารแข็งไปค่ะ แข็งไปเยอะเลย ต้องขอโทษจริงๆ นะคะ

และขอบคุณคุณ yammy ค่ะ ที่เข้าใจเจตนาที่เราโพสต์ ทั้งๆที่ เราสื่อสารผิดพลาดไปเยอะเลย

ต่อมา ขอฝากถึง คุณลิ ใน 2 ประเด็นนะคะ

ประเด็นแรก คุณลิ เป็นคนที่มีความรับผิดชอบ ในพื้นที่และเจตนา ที่คุณลิตั้งไว้ สูงค่ะ เห็นได้จากหลังจากที่ เราเข้ามาตอบกระทู้เพื่อเปลี่ยนทิศทางของการพูด (ซึ่งแรงไปมาก) พอคุณลิรู้ ว่าทิศทางการพูดคุย ถูกเปลี่ยนแปลง คุณลิเอง ก็รีบเข้ามาแสดงและยืนยันเจตนา การตั้งกระทู้ของคุณลิ ซึ่ง ผลจากการเข้ามาตอบกระทู้ของคุณลิ ทำให้ ทิศทางในการพูดคุยมีแนวโน้ม กลับมาเป็นพื้นที่เดิม ที่คุณลิตั้งเจตนาไว้ (ถึงแม้ว่าจะเห็นไม่ค่อยชัด เพราะโพสต์ต่อน้อย) ซึ่ง สิ่งนี้ เป็นสิ่งที่ดีมากๆค่ะ เราเอง ขอชื่นชมค่ะ

ประเด็นที่สอง การตอบชี้แจงของคุณลิ (ที่ชี้แจงกระทู้ที่แล้ว ของเรา) เป็นการตอบที่มีทั้งตรรกะ ทั้งอารมณ์ ออกมาปนกัน ซึ่ง จุดนี้ หากคุณลิ ลองสังเกต และนำไปศึกษา จะเป็นประโยชน์ต่อการทำงาน ของคุณลิค่ะ (เราเชื่ออย่างนั้นนะคะ) ลองพิจารณาตามนะคะ

คุณลิ ลองพิจารณา post ที่ 46 นะคะ

สิ่งที่คุณลิ post ช่วงท้าย เป็นสิ่งที่คุณลิ ตอบด้วยตรรกะ ไม่มีอารมณ์มาปน เป็นการแยกแยะ และอธิบายข้อเท็จจริง ที่เราเข้าใจผิด ได้อย่างกระจ่างเฉียบคม ซึ่ง อันนี้ ต้องขอบคุณมากๆนะคะ ที่ช่วยอธิบาย และต้องขอโทษด้วยค่ะ ที่เราเข้าใจผิด

ต่อมา ใน post เดียวกันนี่แหละค่ะ แต่เป็นช่วงบน

คุณลิคะ การตอบกระทู้ของเรา ครั้งที่แล้วนั้น เป็นการอธิบาย แยกแยะ ให้ทุกคนได้เห็นความจริง ที่อยู่เบื้องหลัง ตัวเด็กๆ เช็ดกระจก ว่ามีอะไรอยู่บ้าง จะได้ไม่นำสิ่งที่ตนไม่พอใจ มาลงที่ตัวเด็กๆ เช็ดกระจกจนหมด ตัวการพูดคุย จะได้ไม่เลยเถิด ออกจากเจตนา ที่คุณลิตั้งไว้

ซึ่ง การแยกแยะความจริงนั้น จากที่เราขอบคุณ คุณลิ และขอโทษเพื่อนๆ สมาชิกทุกคนไปแล้ว ไปแล้ว ว่าคุณลิให้ข้อเท็จจริงได้กระจ่าง ชัดเจนกว่าเราจริงๆ

ถึงแม้ว่า การแยกแยะความจริง ในกระทู้นั้น จะไม่ชัดเจน เท่าข้อเท็จจริงที่คุณลิให้ แต่ การสื่อสารนั้น ไม่ได้มีการชี้นำใดๆ ว่าการบริจาคเงิน ให้เด็กๆ ขายพวงมาลัยนั้น เป็นสิ่งดี ควรสนับสนุน

ดังนั้น การที่คุณลิ เข้าใจว่า เรามองว่า ควรบริจาคเงิน ให้เด็กๆ นั้น เป็นความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนไปมากค่ะ ซึ่ง การคลาดเคลื่อนนั้น ถ้าให้เราเดา ก็คงมาจาก สิ่งที่เราเขียน ทำให้คุณลิไม่พอใจ ใช่ไหมคะ การเข้าใจคลาดเคลื่อนนี้เอง จึงเป็นสิ่งที่เราบอกว่า มาจากอารมณ์ ซึ่ง ต่างจาก ช่วงท้าย ซึ่ง การเขียนมาจากตรรกะ ซึ่ง กระจ่าง เฉียบคม และตรงประเด็น ค่ะ

ถ้าคุณลิ อ่านมาถึงตอนนี้ เราอยากให้คุณลิ ลองพิจารณา สิ่งที่คุณลิ รู้สึก ระหว่างการเขียน ช่วงต้น กับช่วงท้าย ของ post ที่ 46 นะคะ ว่า ในใจ ตอนนั้น รู้สึกแตกต่างกันอย่างไร

และพยายามรักษา สิ่งที่รู้สึก แบบเดียวกับ ตอนที่เขียนช่วงท้าย ให้ได้ตลอดนะคะ งานเขียน ของคุณลิ จะออกมาอย่างกระจ่าง เฉียบคม และตรงประเด็น ไม่คลาดเคลื่อน ซึ่ง จะเป็นผลดี กับการทำงานของคุณลิเองค่ะ

ส่วนเรื่องที่ทำให้คุณลิ ไม่พอใจ ก็คงมาจาก การสื่อสารที่ผิดพลาดของเราเอง ซึ่งก็ได้ขอโทษไปแล้ว แต่ว่า ในการทำงานจริงๆนั้น ไม่ใช่ว่าทุกคนจะสื่อสารโดยใช้ตรรกะที่ดีหมด ไม่มีการใช้อารมณ์เลย ซ้ำร้ายกว่านั้น บางที เราอาจต้องเผชิญกับการสื่อสาร โดยมุ่งหวังจะโจมตี สารพัดรูปแบบ ซึ่งการยั่วให้ไม่พอใจ ก็เป็นวิธีพื้นฐานหนึ่ง ที่มีใช้กันอยู่ค่ะ เราเลยอยากให้คุณลิ รักษาสิ่งที่รู้สึก ตอนเขียนช่วงท้ายไว้ให้ตลอดค่ะ เวลาทำงาน จะได้ไม่ผิดพลาดค่ะ

มีเท่านี้แล้วค่ะ (เขียนซะยาวยืด) หากเราเข้าใจอะไรผิด ก็บอกมาได้เลยนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ สำหรับคนที่อ่านมาถึงตอนนี้ ต้องขอโทษด้วยอาจเขียนอะไร วกวนนิดนะคะ (เพราะตอนนี้ ง่วงมากมาย)

บ๊ายบายค่ะ