ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆทุกคนที่เข้ามานะคะ

เรื่องของเรื่องก็คือ หนูเป็นคนที่ติดแฟนมาก(มากจนเกินไป) ตั้งแต่เป็นแฟนกันมาสองปี

ไปไหนไปด้วยกันตลอด ตัวติดกันมาก อยู่บ้านก็คุยโทรศัพท์ตลอด (ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกันนักกันหนา แหะๆ)

พอเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ทำให้หนูไม่ชอบเลยเวลาที่แฟนไปหาเพื่อนเค้า

เวลาแฟนหนูบอกว่า วันนี้จะไปหาเพื่อนนะ หนูก็จะหน้าหงิกมาก(เค้าบอกอะค่ะ)

ทำให้ทะเลาะกันเป็นประจำค่ะ ก็แฟนหนูเค้าชอบไปตอนกลางคืน ไปบ้านเพื่อน

ไปถึงก็ ไปกินเบียร์ สูบอะไรต่างๆนาๆ (เห้อเศร้า) แต่ว่าเขาดูมีความสุขมากเวลาอยู่กับเพื่อน

หนูไม่ชอบๆๆๆๆมากที่สุดคือเรื่องเวลา เค้าบอกจะกลับเที่ยงคืน อะ ทำไมโทรไปเที่ยงคืนนี่ยังไม่สร่าง

เลยกลายเป็นว่า กลับตี1 ไม่เคยตรงเวลาเลยอะ

แล้ววันนี้ก็ทะเลาะกันอีก คือเค้าบอกว่าจะไปเล่นสงกรานต์กับเพื่อน ซึ่งหนูไปด้วยไม่ได้เพราะหนูต้องไปหัวหินกับที่บ้าน

เค้าบอกว่า จะไปเล่นสงกรานต์ที่โรงเรียน ถ้าโรงเรียนปิดก็ไปบ้านเพื่อน หนูก็ไม่อยากให้เค้าไปอีกนั่นแหละ

เพราะว่า หนูว่ายังไงโรงเรียนก็ต้องปิดสงกรานต์ แถมพอไม่มีที่ไป พวกนั้นก็ต้องชวนกันไปเที่ยวที่ข้าวสาร สีลม

แบบนั้นแน่ๆเลย

เท่าที่พิมๆมา หนูก็รู้สึกว่าหนูเป็นคนเห็นแก่ตัว อยากเก็บเขาไว้คนเดียว

ถ้าเป็นอย่างนี้ อีกหน่อยคงอยู่ด้วยกันไม่ได้แน่

หนูอยากปรับตัว อยากปรับมานานแล้วค่ะ แต่ว่า ทำไมพอบอกว่าไปบ้านเพื่อนทีไร หนูทำใจไมได้ ออกอาการทุกที

วันนี้แฟนหนูก็พูดว่า เราก็ต้องมีสังคม เป็นผู้ชายต้องมีเพื่อน งาน ถ้าคบกันงี้ต่อไปอีกหน่อยแต่งงานกันต้องได้หย่าแน่

ทำไมเธอถึงไม่เคยให้เราบ้าง ตามใจเราบ้าง มองในมุมของเราบ้าง เธอนี้มีดีที่สุดอย่างเดียวคือเถียงได้เถียงดี

,,,เป็นอย่างงี้ หนูควรทำไงดีคะ หนูอนาถใจกับตัวเองมาก อาจเป็นเพราะว่าหนูเพื่อนน้อย ในกลุ่มมีเพื่อนสองสามคน

แล้วก็เป็นเพื่อนเก่าที่คบกันมาตั้งแต่สมัยประถมอะค่ะ ไม่ค่อยมีเพื่อนใหม่เท่าไหร่ในมหาวิทยาลัย

ก็เลยทำให้ไม่เข้าใจเค้าละมั้งคะ หนูควรปล่อยให้เค้ามีสังคม มีโลกส่วนตัวใช่ไหมคะ แล้วหนูก็มีโลกส่วนตัวของหนู

อย่างงั้นหรือเปล่าคะ เพราะไม่อยากเลิกกันจริงๆ :'(

ขอบพระคุณนะคะที่อ่านจนจบ และขออภัยด้วยนะคะที่ตัวอักษรอาจเล็ก คือหนูขยายไม่เป็นอะค่ะ... เคยทำเป็นแต่ว่า

ทำไมพอทำอีกทีมันทำไม่ได้ก็ไม่รู้.....

จริงๆแล้วทุกคนต้องมีโลกส่วนตัวบ้างนะคะ ตัวติดกันมากจะเบื่อกันเกินไป ทำใจให้เค้าได้ไปเฮฮากับเพื่อนๆบ้างค่ะ ยังไงซะเค้าก็กลับมาหาเรานี่นา ใช่ว่าไปมีคนอื่นที่ไหนเนอะ
;)

เข้าใจนะคะ เพราะว่าเราก็คล้ายๆอย่างนั้นนิดนุง

แต่ก็นะพอเป็นยังงี้มันก็จะมีเรื่องมีราวผิดใจกันบ่อยๆ

ซึ่งก็ต้องคุยกันเนอะ

เราก็ต้องเข้าใจเค้าอ่ะนะ ว่าผู้ชายอ่ะ เพื่อนน่ะ สำคัญนะ
หลายครั้งที่เค้าเลือกอยู่กับเรา แต่เราก็ต้องยอมให้เค้าได้ไปมีโอกาสสังสรรค์เฮฮากับเพื่อนๆเค้าบ้างเนอะ เดือนนึงเราก็ให้โอกาสแฟนเราไปเที่ยวกับเพื่อนๆได้ประมาณว่า ครั้งนึง(ก็ยังดี) ก็แบบว่า นานๆทีก็ยอมเค้าบ้าง

ระวังนะ (อันนี้แค่เตือนๆอ่ะ ไม่จริงหรอกจ้า) แค่ให้ระวัง ถ้าเป็นบ่อยมากๆ ผู้ชายอาจเบื่อๆเซ็งๆก็ได้นะ

เราก็ต้องเอาใจเค้ามาใส่ใจเราเนอะ

สู้ๆจ้า

ตอบ: หนู tutatuta

จาก: ซ้อ สามสลึง ครึ่ง


ทำใจให้เค้าไปเที่ยวบ้างเถอะหนู ต่อให้ตัวติดกัน แต่ถ้าใจเป็นอื่น ยิ่งเศร้ากว่าอีกจ้าา

เงินทองของนอกกาย ผู้ชายก็เหมือนกันค่ะ ไม่ตายก็หาใหม่ได้นะคะ ;)

พี่ก็ไม่รู้จะแนะนำอะไร เพราะพี่เป็นพยูนเกยตื้นอยู่

ส่วนเรื่อง font ตามนี้ไปโลดดดด http://siambrandname.com/forum/showthread.php?t=74277

อย่ายึดมั่นถือมั่นมากนะคะ คนทุกคนย่อมมีพื้นที่วงกลมเล็กๆ เป็นของตัวเอง
ถ้าเค้าจะมีสังคมบ้างก็ไม่ใช่เรื่องผิดค่ะ ถ้าเราเป็นแบบนี้คบกับใครก็คงไปไม่รอด
ลองเปิดตัวเองบ้างนะคะ อย่าปิดกั้นตัวเองจนเกินไป คบเพื่อนใหม่ๆ บ้าง
ไปทำกิจกรรมกับเพื่อนบ้าง ถ้าเราว่าง เค้าว่างก็ค่อยมาเจอกัน ดูท่าทางน้องก็ยังอายุน้อย
โลกนี้มีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมายนะคะ ความสุขอะไรที่เราสามารถตักตวงตอนนี้ได้ก็ทำไปค่ะ
เพราะอีกหน่อยเราแต่งงาน มีลูก มีครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบ เราก็คงทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้แล้ว

เราเองก็เองก็มีอารมณ์แบบนี้บ้าง แต่ก็น้อยมากค่ะ โชคดีที่ไม่ติดแฟน
เพราะเราเองก็มีสังคมของเรา มีงานที่ต้องทำ มีเพื่อน มีพ่อแม่ที่ต้องดูแล
เลยไม่ค่อย concentrate กับเรื่องนี้มากนัก ตัวเราเองก็ยังต้องการอิสระ
ไม่ต้องการการผูกมัด เพราะฉะนั้นถ้าเราไม่ชอบให้เค้าทำแบบนั้นกับเรา เราก็จะไม่ทำแบบนั้นกับเค้าเหมือนกัน

การคบกันต้องรู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา เหมือนเชือก ถ้าตึงเกินไปก็จะขาด
แต่ถ้าหย่อนเกินไปมันก็ไม่ดี และทุกคนมักจะไม่ชอบให้ใครบังคับค่ะ
เข้าตำรายิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ น้องลองปล่อยวางเค้าดู ถ้าเค้าขออีกก็ให้เค้าไปดู
เชื่อเถอะค่ะว่า ถ้าเราไม่บ่นเลยสัก 2-3 ครั้ง เค้าก็จะเริ่มแปลกใจ..ว่า "เอ๊ะ ..เธอเป็นอะไร ทำไมเปลี่ยนไป
มีใครรึเปล่า ไม่สนใจฉันแล้วเหรอ" อะไรที่เรายิ่งวิ่งตาม มันก็ยิ่งวิ่งหนี
อะไรที่เราวิ่งหนี มันก็จะวิ่งตาม...ลองดูนะคะ

ความรัก คือ "การให้" มิใช่การ "ครอบครอง" ถ้าเรารู้จักที่จะรัก
เราก็จะมีความสุขค่ะ

ปล.รู้ค่ะว่าทำยาก..แต่มันก็เป็นผลดีกับตัวเราถ้าเราทำได้ค่ะ

[SIZE="4"]ฝาแฝดเราเอง ตามเจอแว้วววววว


ปล.ตอนนี้เราดีขึ้นมานิดสสนึงตรงที่ แกล้งทำไม่สนใจเค้าจะสนใจเราเอง
เช่น..จะไปไหนก้อไปสิเราไม่สนใจ
อยากอยู่กะเพื่อนก้ออยู่สิไม่ใส่ใจ
เค้าก้อจะรู้สึกแปลกๆๆทำไมไม่ตามเหมือนเก่าและก้อจะอยากอยู่กะเราเอง
แฮะๆๆอันนี้ของเค้าน่ะต่ะเอง..

ไม่ชอบเหมือนกันเวลาไปบ้านเพื่อน แล้วบอกว่าจะกลับเวลานี้แต่ไม่กลับ ทะเลาะกันตลอด จนตอนนี้แฟนเลิกไปบ้านเพื่อนแล้ว อิอิอิอิ

แต่เรากลับไม่ได้ติดแฟนเลย เจอกันอาทิตย์สองอาทิตย์ครั้ง แต่แค่ไม่ชอบเวลาไปกับเพื่อนแล้วเราโทรไปกลับทำตัวไม่แคร์ไม่สนใจ แต่ถ้าแฟนไปทานข้าวกับเพื่อนหรือไปเที่ยวก็ให้ไปนะ ไม่ว่า แต่ถ้าไปบ้านเพื่อน ทะเลาะกันตลอด

เดียเคยเป็นแบบ จขกท นี่แหละค่ะ มะก่อนน่ะ
จนแฟนรำคาน แบบ เหมือนเราเป็นของตายอะ เจอกันทุกวัน คุยกันทุกวัน
คนเรามันต้องมี space บ้าง เพื่อให้คิดถึงกันบ้าง เพื่อให้ออกไปเจออะไร แล้วเอากลับมาเล่าสู่กันฟังบ้าง

ยิ่งเราปล่อยเค้ามากเท่าไหร่ เค้าจะเริ่มเปนฝ่ายคิดถึงเรามากขึ้นเองค่ะ
ตะก่อนเคยโทหาแทบทุกชั่วโมง จนเค้าแอบเซงๆ ตอบเนือยๆ
มีวันนึง มัวแต่เล่นเกมส์เพลิน จนลืมโท
แฟนโทมาหา แล้วบอกว่า วันนี้ เค้ารุ้สึกว่าขาดอะไรไป ทำไมเราไม่โทไปหาเค้าเลย

คือ มาคิดดูก้เออ จิงๆหาไรทำ ก้ไม่เห็นจะต้องไปคอยพะวง คิดถึงมันเลยหนิ ห่างกันก้ได้หนิ ไรแบบนี้

เลย เพิ่งคิดได้น่ะค่ะ อิอิ

ส่วนแฟนคนปัจจุบันตอนนี้
ต่างคนต่างอยู่มากๆๆๆๆ ทั้งๆที่ไปทำงานด้วยกัน เจอกันที่ทำงานทุกวัน กลับพร้อมกัน
แต่จิงๆแทบไม่ได้อยู่ด้วยกันเลย
ยังพูดกันอยู่เลยว่า เรานี่ เหมือนคู่แต่งงานที่แต่งงานกันมานานมากแล้ว แล้วเริ่มเฉยชากันเลยเนอะ
อิอิ ... แต่แบบนี้ก้ดีอะ อิสระดี แถม พอได้อยู่ ได้ไปเที่ยวด้วยกัน แล้วมันจะรุ้สึกพิเศษเพิ่มขึ้นอีกค่า

โหย ขอบคุณนะคะ ยังไงหนูก็จะพยายามปรับปรุงตัวค่ะ
หนูจะให้เขาไปบ้างค่ะ แล้วก็จะพยายามหากิจกรรมและหาเพื่อนใหม่มั่ง
เพราะไม่งั้นคงไปกันไม่รอดจริงๆ TT___TT
ถ้าเขาเซ็งมากๆคงแย่อะ เห็นวันนี้บอกไว้ด้วยว่า ถ้าวันไหนทนไม่ได้ก็อย่ามาโทษเราแล้วกัน เหอเหอ
นี้ถ้าเป็นคนอื่นเขาตะเพิดเธอไปนานแล้วนะเนี่ย......

และยังไงก็ขอบคุณพี่authentic_only นะคะเรื่องfont อิอิ

ยังไงก็มีคนที่เป็นและเคยเป็นแบบหนู T_T แสดงว่าไม่ได้เป็นคนเดียว ฮื้อๆๆ
เค้าเคยว่าค่ะ ว่าเกิดมาไม่เคยเจอคนที่เป็นแบบนี้และไม่เชื่อว่ามีคนที่เป็นแบบนี้
คิดว่ามีเพียงคนเดียวในประเทศไทย.......ฟังแล้วอึ้งอะ
แต่ต้องยังไงก็ปรับปรุงตัวให้ได้ค่ะ :D

พี่ว่าหนูอาจจะเป็นมากก็ได้นะคะ แต่คงไม่ถึงขนาดมีคนเดียวในประเทศหรอก... แต่เพราะหนูไม่ได้เล่าละเอียดบางทีคนที่เป็นมากอาจจะเป็นเค้าแทนที่จะเป็นหนูก็ได้นะคะ สำหรับพี่แล้ว ถ้ามีแฟน แฟนไปเที่ยวบ่อยชนิดที่ว่าอาทิตย์ละ 3 วันเป็นอย่างน้อยหละก็ พี่ว่ามากไปค่ะ ก็สมควรอยู่หรอกที่เราจะห่วง จะถามจะอยากให้กลับตรงเวลา จะไม่อยากให้เค้าไปเที่ยวอีก... เพราะพี่คงเริ่มคิดแล้วว่าแฟนพี่ชักเริ่มติดเที่ยวจนคุมสติไม่ค่อยอยู่ทั้งๆที่อยู่ในวัยเรียนแท้ๆ แต่ถ้าแฟนไปนานๆหน ก็คิดว่าไม่มีอะไรต้องห่วงเค้าค่ะ ไม่ต้องโทรมารายงานก็ได้ มันแล้วแต่ความถี่ด้วยนะคะ...

อีกสิ่งคือ ถ้าแฟนพี่เค้าบอกจะกลับตีสองพี่ก็ให้เค้ากลับได้ แต่ถ้าเค้าบอกเองว่าจะกลับเที่ยงคืนแต่จริงๆกลับมาตีสอง พี่ว่าเรื่องนี้คงต้องคุยค่ะ... หนึ่งคือ เค้าไม่ซื่อสัตย์กับคำพูดตัวเอง ถือว่าเค้าไม่เคารพตัวเองเลย... สองคือ เค้าไม่แคร์สิ่งที่เค้าให้คำมั่นไว้กับเรา ยิ่งถ้าเค้าทำบ่อยๆคือบอกเทียงคืนกลับตีสองประจำแสดงว่าเค้าไม่เห็นว่าต้องรักษาคำพูดที่พูดกับเรา ถ้าจะกลับตีสองบอกมาเลยว่าตีสองยังจะดีซะกว่า...

ก่อนอื่นขอบอกเลยว่า เคยเป็นแบบนี้เหมือนกันค่ะ เข้าใจ เป็นเหมือนกันทุกอย่างเลยค่ะ เมื่อก่อนทะเลาะกันบ่อย...บ่อยมากมากค่ะ เมื่อก่อนแฟนติดเพื่อนมาก และอาจจะเป็นเพราะตอนนั้นเราเด็ก เลยทะเลาะกันบ่อย ลองเฉยๆดู ให้โอกาสเค้าได้คิดถึงเราบ้าง เค้าจะไปไหนก็ให้ไปเถอะค่ะ เพราะถ้าจะต้องทะเลาะกันอย่างน้อยก็ไม่ใช่เพราะตัวเรา แต่เป็นเพราะเค้าเอง ผู้ชายให้เที่ยวตอนนี้ ให้เค้าเบื่อ ดีกว่าจะเป็นตอนแก่น่ะ การที่เรานิ่งเค้าจะยิ่งเกรงใจ... ตอนนี้แฟนไม่ไปไหนกับเพื่อนเลย เพราะเค้ามีบทเรียนว่าเพื่อนก็ไม่ใช่คนที่หวังดีกับเค้าเสมอไป ผู้ชายต้องปล่อยบ้างดึงบ้างค่ะ...ตอนนี้ก็คบกับแฟนมา 5 ปีกว่าแล้ว และตอนนี้แฟนก็น่ารักที่สุดเลยค่ะ ใกล้จะมีข่าวดีแล้วค่ะ

อืมมมมม เราว่า พอเรามี ภาระ มากขึ้น อาจจะ เปลี่ยนไปตามอัตโนมัติมั้ง
อย่างเรา พอว่างปุ๊บ ขอ นอนนนนนนนนนนนนนนนน อย่างเดียวเลย เพราะ กลายเป็นมนุษย์เงินเดือน เเระ จ ถึง ศุกร์ งานก้อ ดั๊นเยอะ กว่าจะกลับบ้าน ก้อง่วง นอน และ นอน เสาร์ อาทิต ก้อ ยากพัก นอน และนอน สรุป ห่วง การพักผ่อนมากกว่าแฟน แต่แฟนเรา เค้าก้อ ไม่มีเวลาเช่นกัน แต่ก้อยังประคองๆ กันมา แต่ก้อไม่ได้รู้สึกว่าห่างกันนะ พายามทำความเข้าใจ กันบ่ิอยๆ เราว่าการเจอกันบ่อยๆ มันวัดไม่ได้ 100 % ว่าเรายังรู้สึกดีต่อกันและกัน บางทีการห่างๆ กันอาจทำให้ ความรู้สึกอยากเจอกันบ้าง เกิดมา และทำให้เราคิดถึงกันมากขึ้นนะ บางทีการห่างกัน อาจทำให้เรา ทบทวน เรื่องราว ของกันและกัน และ รักกัน มากขึ้นนะ อิอิ มาแนว น้ำเน่าอีกล้วนะคร้า

เราพูดไม่ค่อยเก่ง แต่อย่างคห.บน ๆ นี่จิงเลยค่ะ ตามนั้น

หาอะไรทำบ้าง อย่าให้คุณแฟนเป็นจักรวาลของน้องนะคะ แล้วน้องจะมีความสุขชีวิตมีสีสันขึ้นอีกเยอะเลย พอมีอย่างอื่นทำแล้ว มันจะไม่พะวงคิดวนเวียน แรก ๆ อาจจะยาก เพราะเป็นอย่างนี้มานาน คบแบบนี้มานาน ลองปรับดูอาจต้องใช้เวลา และ ใจแข็งหน่อยนะคะ รู้ว่ามันยาก แต่สู้ ๆ ค่ะูู:D

555.....เมื่อก่อนสมัยยังเอ๊าะๆๆ ก้เป็นแบบนี้แหละค่ะ สรุปเลยต้องเลิกลากันไป..

บอกได้เลยว่า สำหรับผู้ชาย ...เพื่อนมาเป็นอันดับ 1 ค่ะ (ถึงแม้อยู่กับเราจะบอกว่ารักเราที่ 1 ก้อตาม)
ทางออก คือ ต้องให้เค้าอยู่กับเพื่อนค่ะ ส่วนตัวเอง ก้อพยายามเข้ามาเพื่อนของเราให้มากขึ้นค่ะ เพราะหากเราไม่ได้คบผู้ชายคนนี้จนตลอดรอดฝั่ง ก้อจะมี.....เพื่อน...... นี่แหละค่ะ ที่อยู่ข้างเรา คอยรับฟังเราร้องไห้ และปรับทุกข์ ไม่ว่าเพื่อนจะง่วงนอนแค่ไหน หรือเบื่อฟังเราขนาดไหนก้อตาม...55555555

ไม่รู้จะช่วยได้ไหมนะคะ ในทางปฏิบัติ คงจะยากสักนิดนะคะ แต่ก้อค่อยๆพยายามปรับเปลี่ยนดูนะคะ แหะๆๆ ..ปัจจุบัน ตัวเราเองก้อยังเป็นอยู่นิดๆเลยค่ะ..เอิ้กก

เราก็เป็นแบบบนี้เลยอะ ..
เส้าเน๊าะ แบบว่าก้อไม่อยากให้ไป
ทั้งที่จริงแล้วถึงเค้าจะไม่ไปหรืออยู่บ้าน
ผลลัพก้อเท่ากันอะ. .

เราว่าต้องปล่อยวาง
ถึงตัวเราเองทำไม่ได้
ก้อขอให้เธอทำให้เธอนะ

เป็นกำลังใจให้จ้ะ *

นิสัยเหมือนเรา เดี๊ยะ เลย 55

ไม่มีคำแนะนำค่ะ ทุกวันนี้ก็เป็นอยู่ค่ะ แต่ซาไปมาก เพระเริ่มเบื่อแล้วค่ะ

เคยเป็นแบบ จขกท ค่ะ
การติดกันมากไป ทำให้เกิดการทะเลาะ ต่างๆ
แค่ไปหาเพื่อนก็อยากคิดมาก ต้องมีทะเลาะ

ทะเลาะบ่อยๆ ก้ไม่เข้าใจกัน รำคาณ
ทั้งเค้า ทั้งเรา จนบางคนทนไม่ไหว
จนวันนึงเราคิดว่า เออ หาใหม่ก้ได้(วะ)
เลยคุยกับคนๆนึง วันไหนที่แฟนไปหาเพื่อน
ก้คุยกับอีกคนไปเพื่อที่จะแก้เบื่อไม่ทะเลาะกับแฟน

สุดท้ายแฟนก้จับได้โกรธมาจะเป็นเดือนแล้วค่ะ
(คุยใน hi5 ค่ะ เลิกเล่นไปเลย)

เพราะจุดเล็กๆที่ว่า เราทะเลาะกันเพราะเทอชอบไปหาเพื่อน
พอเราบ่น ทะเลาะ เทอก้เย็นชา เบื่อเที่เราบ่น เราก้คิดมาก
คิดมากๆๆไปๆมาๆ น้อยใจ ทะเลาะอีก คิดมากอีก
เลยคิดว่าจะเลิก เลยมีกิ๊ก สุดท้ายพังค่ะ ชีวิตรักอนาถหนักเลย

ณ วันนี้เรายังรู้สึกผิดอยุ่เลย ที่ไม่ยอมให้เค้ามีเวลาส่วนตัว
(และจากการเข้าใจผิดและความซวยของเราด้วย)
จนกลายมาเป็นการเลิกกันได้

และวันนี้ก้ยังรับกับเรื่องนี้ไม่ค่อยได้เลยค่ะ
อาการหนักกว่า จขกท อีกนะคะ


สรุปง่ายๆ คือ คนเราควรมีพื้นที่ส่วนตัวบ้างค่ะ
รัดเค้ามากไปเค้าก้อึดอัด

เข้าใจว่าผุ้ชายแรกๆก้ติดเรา หลังๆก้ติดเพื่อนก้ต้องทำใจค่ะ
ดีกว่าจะมาทะเลาะกัน

ตอบยาวหน่อยนะคะ 555

เป็นแบบนี้เหมือนกันเหละ พอทะเลาะกันเยอะเยอะเราก็รู้สึกว่าเราเป็นคนผิด

เหมือนเราไม่ปล่อยให้เค้าไปกับเพื่อน

ตอนนี้เราเลยหาซื้อพวกหนัง series ที่เราชอบดูเช่น CSI... หรือซื้อหนังสือการ์ตูนเป็นชุดมาเก็บไว้

พอเค้าออกไปเที่ยวกับเพื่อนเราก็เอามาดู มาอ่าน แทนการมานั้งรอเค้า

ดูเสร็จก็หลับไปเลยไม่รอจนเค้าเที่ยวเสร็จ เพราะปลงแล้ว แล้วเราจะได้ไม่หงุดหงิดด้วย

วิธีนี้ได้ผลกับเรานะ สบายใจดี ลองทำดูได้นะ :o สู้ สู้

ต่างกับเราเลยอ่า เง้ออ
เราชอบให้แฟนไปกับเพื่อนเค๊านะ
จริงๆแล้วเราอ่ะ เป็นคนติดเพื่อนทั้งคู่อ่ะค่ะ เลย เข้ากันได้อ่า

เราก้อต้องมีสังคมของเรา เค๊าก้อต้องมีสังคมของเค๊า นะค่ะ

เราก็เป็นนะคะ ติดแฟน
แต่บางอารมณ์ ก็อยากมีโลกส่วนตัว อยากไปไหนมาไหนกับเพื่อนบ้าง
เค้าก็คงเหมือนกัน จะให้มามีแต่เราตลอดเวลาไม่มีเพื่อนก็คงเป็นไปไม่ได้ค่ะ :)

--เราก็เคยเป็นนะคะ สุดท้ายก็เลิกกันค่ะ ตอนนั้นก็เด็ก 17-18 ม๊าง พอเรางี่เง่ามาก เราก็รู้อยู่แล้วล่ะ หากคบกันตอนนั้นอย่างไรก็ต้องเลิก เพราะอนาคตอีกยาวไกล ผู้ชายไม่มายึดติดกับเราเพียงคนเดียวหรอก เค้าต้องมีเพื่อน มีชีวิตวัยรุ่นผู้ชายบ้าง


:)
พอเรามามีครอบครัวจริงๆ เราเลิกนิสัยนี้ไปเลยค่ะ ตอนนี้คนละครึ่งทาง เราไป เขาไป ต่างกลับมาบ้านร้กกันมีความสุขค่ะ

^^ ขอบคุณทุกคนจริงๆน้าคะ อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะเลย
ถ้าหนูอายุมากกว่านี้(ตอนนี้หนู19ค่ะ ปีนี้20หงะ)หนูก็น่าจะหายมั้งคะ หวังให้เป็นอย่างงนั้นจริงๆ แต่ตอนนี้ก็จะพยายามทำแบบที่เพื่อนๆพี่ๆบอกค่า

เมื่อก่อนก้อเป็นแบบเดียวกันค่ะ แล้วก้อเป็นหนักมาก:D แบบ เราไปเที่ยวได้ แต่เค้าไปไม่ได้ แบบเห็นแก่ตัวสุดๆ คิดแล้วไม่น่ารักเลย บางที เราต้องไปกับที่บ้านที่ต่างจังหวัด แต่เค้าก้อต้องอยู่ที่บ้านเค้า ห้ามไปไหน มีการแอบโทรเช็กที่บ้านด้วย น่ากลัวสุดๆ แต่เป็นตอน ปี 1-2 ค่ะ ไม่ดีเลย สุดท้ายเลิกกันไป มานั่งคืดๆแล้ว ก้อขำ ไม่รู้ทำไมต้องเป็นแบบนั้นด้วย การรักเค้า ไม่ใช่ การไปเป็นเจ้าของเค้า แต่ตอนนี้ สบายมากค่ะ เพราะเริ่มแก่แล้ว มีเพื่อนดีๆเยอะ แล้วก้อคบกันแบบ ใช้เหตุผล ค่ะ:D

^^
^^
^^
โหยเป็นเหมือนกันเดี๊ยะ แบบนี้เป๊ะๆเลย แฮะๆๆๆ :p

จะเซฟกระทู้นี้ไว้อ่านเป็นกำลังใจเวลาแฟนไปบ้านเพื่อนดีกว่า
อ่านแล้วหนูรู้สึกมีกำลังใจปรับปรุงตัวขึ้นมากๆๆจริงๆๆๆค่ะ YYY____YYY

เคยเป็นค่ะ สมัยวัยรุ่น (ตอนนี้ก็เค้ายังไม่แก่น่า)

แต่ว่า ตอนนี้กลับกันค่ะ คุณแฟนเป็น

ไม่อยากให้เราไปกับเพื่อนค่ะ

เฮ้อ (ไม่ได้ช่วยอะไรเร้ย)

สักพัก พอโตขึ้นมีเรื่องอื่นทำเยอะแยะ ก็จะดีขึ้นค่ะ สู้ๆ

[SIZE="4"]อาจจะเพราะเป็นช่วงวัยด้วยนะคะ(แบบว่ายังเด็กอยู่) เพราะอายุเท่าหนูพี่ก็เป็นแต่พอเริ่มแก่...ก็รำคาญแระเเล้วส่วนมากเค้านั่นแหละที่ตามเราเฮ้ออออออออออ

[SIZE="4"][SIZE="3"]อย่างที่คนข้างบนๆบอกนะคะ เปลี่ยนแปลงตัวเราซะ อยู่กับเพื่อนและครอบครัวบ้าง อย่าให้แฟนมามีอิทธิพลกับเรามากเกินไป

และจะมาบอกในฐานะที่เราไม่ติดแฟนเลย ตรงข้ามกับจขกท.ทุกประการ เคยคบกับแฟนเก่า 8 ปี แล้วเลิกกันไปตอนมาเรียนเมืองนอกได้ปีที่สอง ตอนที่คบกันที่เมืองไทย เราเป็นคนติดครอบครัว ติดน้องหมา ติดบ้าน ถ้าเราไม่ยอมออกไปไหนกับแฟน แฟนเราก็จะมาขลุกอยู่กับเราที่บ้าน บางทีเขาก็ไปเที่ยวกับเพื่อนๆบ้าง ช่วงที่เราว่าง เราก็โอเค ไม่ว่าอะไรเลย เราก็อยู่บ้านกับน้องหมากับครอบครัวเราตามสบาย ทีนี้ปัญหามันเกิดขึ้นตอนมาเรียนต่อ ต้องห่างกัน เขาก็ไม่เข้าใจ จะต้องโทรคุยกันทุกวัน แล้วเราเป็นคนไม่ชอบคุยโทรศัพท์ไง อยู่เมืองไทย เรายังไม่ค่อยโทรหาเขาเลยเวลาไม่เจอกัน พอมาอยู่นี่เวลามันไม่ตรงกัน เราก็มีอะไรต้องทำหลายอย่าง บางทีเราทำอะไรอยู่ไม่สะดวก ก็จะให้คุยด้วยให้ได้ ก็เผลอหงุดหงิดทำเสียงรำคาญสุดๆใส่ไป (อันนี้ก็นิสัยไม่ดีเหมือนกัน รู้ตัว) พอนานๆเข้าก็เลยขอเลิกให้เขาได้มีโอกาสเจอคนใหม่ๆที่พร้อมจะตัวติดกับเขาตลอดเวลา

แต่ตอนนี้คบกับคนปัจจุบัน ด้วยหน้าที่การงาน เลยทำให้แต่ละเดือนเจอกันน้อยมาก ทุก 1-2 เดือน เราจะไม่ได้เจอกันเลย 2-3 อาทิตย์ติด ช่วงที่ไม่ได้เจอก็ไม่ใช่ว่าคุยกันทุกวันนะคะ สองสามวันคุยกันที รู้สึกแฮปปี้ไม่น่าเบื่อดีค่ะ

แต่น้องจขกท.ยังอยู่ในวัยเรียน ยังต้องเจอคนอีกเยอะนะจ๊ะ แค่จุกจิกกับเขาปรามๆเขาเรื่องเที่ยวเรื่องสูบอะไรแค่นี้ก็พอค่ะ แต่ยังคบกันไม่นาน เดี๋ยวพออีกไม่กี่ปีก็คงจะชินและเฉยๆไปเองมั้ง คิดว่านะ:rolleyes:

ปรกติเราจะชอบซุ่มอ่านมากกว่าแต่มาเห็น กระทู้นี้แล้วอดตอบไม่ได้เลยคะ ถ้า จขกท ได้อ่านลองเอาไปเปรียบเทียบได้นะคะ ไม่รู้ช่วยได้รึเปล่า ออกแนวระบายเรื่องของตัวเอง

เพราะปัญหานี้เป็นปัญหาใหญ่สำหรับเราที่กำลังเครียดอยู่ ><
คือเราเป็นสาวปาร์ตี้คะ คงจะสลับกับเจ้าของกระทู้ คือแฟนเราติดเรามากๆๆถึงมากที่สุด
แต่แฟนเราก็เป็นหนุ่มนักเที่ยวนะคะ แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงติดเราขนาดนี้ คือเราไปเที่ยวไหน
ก็จะตามติดไปด้วยตลอด ตือไม่ห้ามห้ามเราอยากไปไหนก็ให้ไปแต่เค้าต้องไปด้วย และเค้า
จะแบบไม่ชอบให้เราคุยโทรฯกับเพื่อนหรือ ทักคนที่เค้าไม่รู้จักเฉพาะผูชายนะคะ และจะโมโหเหมือน
คนบ้าเวลาได้ยินเราคุยกับเพื่อนผูหญิงเรื่องของหนุ่มๆอีก เราคบกันมาสี่ปีแล้วคะ
รักก็รักสงสสารเค้าด้วย ถ้าบอกเลิกไปกลัวเค้าอยู่ไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอึดอัด ทั้งเบื่อ ทั้งรำคาน และ
เสียความรู้สึกทุกครั้งที่ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระ เฮ้อออออ แต่เราก็แอบนิสัยเสีย เวลาโดนง้อเค้าจะชอบซื้อของที่เรา
อยากได้ให้ทุกครั้งเลยลืมหายโกรธทุกที <ยังไงเนี่ย55> แต่พอทะเลาะกันเรื่องเดิมๆโดนตามจิกโทรจิก กลับกลายเป็นว่าปัญหาที่เคนทะเลาะกันมันมาร่วมตัวกันทุกที่ ในหัวคิดแต่จะเลิกอยากเลิก เฮ้อออ เครียดจนจะบ้าแล้วคะ ใครช่วยเราได้บ้างเนี่ย

เอิ่ม...พี่เข้าใจความรู้สึกของแฟนน้องเลยอ่ะค่ะ

เพราะพี่เองก็ไม่ชอบแฟนตัวติดกันน่ะค่ะ

บางครั้ง บางที เราก็อยากมีโลกส่วนตัวของเราบ้าง

ไปพบปะเพื่อนฝูงของเราบ้าง.....

ไม่ใช่มีแต่ฉันกับเธอตลอด 24 ชั่วโมงอ่ะค่ะ มันเกินพอดี...(ความรู้สึกส่วนตัวของพี่นะ)

พี่อยากแนะนำว่า ลองทำใจให้กว้าง ยอมรับให้ได้ดูดีมั้ยคะ

แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็คงต้องลองจับเข่าคุยกับแฟนดูน่ะค่ะ

เพื่อหาจุดพอดี ที่จะสบายใจทั้งสองฝ่าย.....

แอบอ่านมานาน ขอแชร์หน่อยแล้วกันนะค่ะ

เราก็เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้นะ หลังจากที่ทะเลาะกันมาตลอด เสียใจมาตลอดจนวันนึงที่เราเริ่มคิดได้ว่า ก่อนหน้าที่เราจะมีเค้า เราก็อยู่ได้อย่างสบายใจ อยากไปไหนเรา็้ก็ไปกับเพื่อน หรือแม้กระทั่งช่วงแรก ที่เราคบเค้า เราคงไม่มานั่งโทรตามโทรจิกเค้า ว่าอยู่ไหน ทำอะไร ทำไมไม่โทรหา ทำไมไม่แคร์กัน แล้ววันนี้หละมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิม เราหรือว่าเค้ากันแน่ที่เปลี่ยนไป

สำหรับเรา คำตอบที่ได้ คือตัวเรานั่นแหละที่เปลี่ยนไปก่อน เราทิ้งเพื่อนทิ้งสังคมของเรามาอยู่กับเค้า มาอยู่ติดกับเค้า เราลืมความเ็ป็นตัวของตัวเองลงไป เราไม่ได้เป็นคนเดิมเหมือนวันแรกที่เค้ารัก กลายเป็นฝ่ายที่วิ่งไล่ตาม ไม่ใช่ผู้ถูกตามอีกต่อไป

เราจึงคิดซะใหม่
1.รักตัวเองให้มาก : เพราะไม่มีผู้ชายคนไหนหรอกที่จะรักผู้หญิงที่ไม่รักตัวเอง
2.กลับไปหาเพื่อนเดิมๆ หาเพื่อนใหม่ๆ : เพื่อที่เราจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆจากคนอื่น แล้วก้ทำให้เรามีความรุ้มากขึ้นและมีเรื่องที่จะไปคุยกับแฟนได้มากขึ้นด้วย
3.มีโลกส่วนตัวของเราบ้าง :หลังจากที่ลองมีโลกส่วนตัว เราพบว่า เราได้ดูแลตัวเองมากขึ้น แทนที่จะเอาเวลาไปโทรหา โทรตามเราก็จะเอาเวลานั้นมาดูแลตัวเอง ไปออกกำลังกายบ้าง อ่านหนังสือบ้าง ทำสปา หมักผม สิ่งที่ได้รับก็คือเราจะสวยและดูดีขึ้น
4.เลิกโทรตาม โทรหา โทรจิก : เพราะการโทรไปโวยวายมีแต่จะทำให้ทะเลาะกันมากขึ้น เค้าเบื่อเรามากขึ้น มันไม่ได้หยุดการกระทำของเค้าเลยแม้แตน้อย มีแต่จะโทรหาเราน้อยลงเพราะกลัวจะทะเลาะกัน แล้วทำให้เค้ารำคาญใจ
และผลจากการไม่โทร เราก็จะทะเลาะกับเค้าน้อยลง เวลาคุยกันก็คุยแต่สิ่งที่ดี เช่นกินข้าวรึยังค่ะ กลับบ้านดีดีนะ เป็นห่วงนะค่ะ แล้วความรู้สึกเรากับเค้าก็จะดีขึ้น

สิ่งที่ได้กลับมาจากทั้งหมดคือ แฟนเริ่มสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้น เราไม่รักเค้าแล้วเหรอ เริ่มมีความรุ้สึกคิดถึงเรามากขึ้น สัญชาตญาณของผู้ชายคือนักล่า ไม่ใช่เหยื่อ เค้าก้จะเริ่มวิ่งเข้าหาเราอีกครั้ง

ส่วนตัวเราก็จะได้สุขภาพจิตที่ดีขึ้นเพราะไม่ต้องไปหมกมุ่นเรื่องเค้า มีเพื่อนมากขึ้นก็จะไม่เหงา สวยขึ้นด้วยเพราะมีเวลาดุแลตัวเองมากขึ้น และอาจจะมีของแถม เราอาจจะได้เจอคนใหม่ที่เ็ป็นเพื่อนกับเพื่อนเราก็ได้ อิอิ


ทั้งหมดนี้คิดเอง ลองทำเองแล้วด้วย ได้ผลรับที่ทำให้มีความสุขมากขึ้น เลยอย่างแบ่งปันค่ะ


ปล. ถ้าทำทั้งหมดแล้ว ผู้ชายคนนั้นกลับมองว่าดีจริง หลอกเราไปมีคนอื่นได้สบายหละก็ ทิ้งไปเถอะค่ะ ผู้ชายคนนั้น หาใหม่ดีกว่า

Meesook ตรงกันข้ามกับคุณ tutatuta เลยค่ะ Meesook ไม่ชอบตัวติดกับแฟนเลยค่ะ เคยโดนแฟนเก่าๆ บ่นเรื่องนี้เหมือนกัน (สลับข้างกับของเจ้าของกระทู้ค่ะ)

งั้น Meesook ลองให้ความเห็น จากฝ่ายที่รู้สึกตรงข้ามกันบ้างเนอะ

Meesook รู้สึกว่าเรารักกัน ดูแลกันอย่างดีตลอดอยู่แล้ว แต่ชีวิตก็มีสิ่งอื่นๆ เรื่องอื่นๆ ด้วยค่ะ ไม่ได้มีแค่แฟนอย่างเดียว แล้วที่สำคัญ เวลาไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่รักกัน หรือไม่แคร์กันตรงไหนเลยค่ะ ถึงไปอยู่กับเพื่อน ก็รักแฟนเหมือนเดิม คิดถึงกันเหมือนเดิมค่ะ

จากประสบการณ์กับแฟนเก่าๆ พอโดนบ่น Meesook ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแฟนถึงบ่น เพราะไม่ได้ไปทำอะไรไม่ดีเลย เราก็ไปกับเพื่อน ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ทำมาตลอดทั้งชีวิตอยู่แล้วนี่นา... เพื่อนก็เป็นเพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่เด็กด้วย โดนบ่นมากๆ ก็รู้สึกว่า เอ... นี่เค้าจะมาเป็นเจ้าของชีวิตเราเหรอเนี่ย? เราจะไปไหน จะทำอะไรกับชีวิตไม่ได้เลยเหรอเนี่ย สิ่งที่เคยเป็นชีวิตเดิมๆ ที่เป็นความสุขของเราก็ทำไม่ได้เหรอเนี่ย? ในที่สุดก็อึดอัด จนต้องเลิกกันไปค่ะ

คุณ tutatuta ลองคิดหาๆ ดูก่อนนะคะ ว่าทำไมคุณถึงไม่สบายใจเวลาเค้าไปอยู่กับเพื่อน ถ้ารู้เหตุผลนี้แล้ว ก็อาจจะแก้ได้ค่ะ แต่ถ้าไม่รู้เหตุผลของตัวเองแล้วเนี่ย เวลาคุยกันก็คุยไม่จบอยู่ดีค่ะ ก็จะวนมาเรื่องเดิมๆ

อย่าเอาความสุขของเรา ไปขึ้นอยู่กับใคร หรืออะไรเลยค่ะ รักตัวเองเยอะๆ พยายามเข้าใจตัวเองมากๆ ก่อนนะคะ... ชีวิตยังมีอะไรสนุกๆ อีกเยอะเลยค่า...

เป็นแบบนี้เละค่ะ แรก ๆ คบกันมา 2 ปี ก็อยากอยู่ใกล้กันไม่อยากให้เขาไปหาใครให้อยู่กับเราตลอดแต่พอเราคบกันนานๆสิค่ะ เราจะเริ่มรู้สึกอยากอยู่คนเดียวอยากอยู่กับเพื่อนของเราบ้าง เพราะเราก็มีสังคมของเราเหมือนกันถ้ายิ่งสวยแล้วรับรองคุณจะยิ่งไม่อยากอยู่ใกล้ ๆ เขาแน่นอน เพราะจะมีคนเข้ามาให้เราเลือกเยอะเยะค่ะ ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้ไปก่อน เดี๋ยวก็ชินเอง จ้า