เอาชนะ...ให้ชนะ
ตอนเป็นเด็ก...เราทุกคนคงต้องเคยอยากเอาชนะใครสักคนเอาชนะ ที่ว่านี้หมายถึงเอาชนะแบบหนามยอกเอาหนามบ่งแบบตาต่อตาฟันต่อฟันแบบที่สู้ยิบตา เพื่อที่จะชนะเพียงอย่างเดียวแล้วสุดท้าย...ก็จะได้เห็นภาพของตัวเองที่ชนะบ้าง พ่ายแพ้บ้างภาพแห่งความสูญเสีย บาดเจ็บ ภาพของศัตรูรอบข้างอยู่กับหัวใจที่หวาดระแวงและไม่เคยสงบสุข เมื่อโตขึ้นเราอาจต้องปรับเปลี่ยนความคิดกันใหม่เพราะชีวิตนี้ยังมีการเอาชนะอยู่หลายแบบแบบไม่ต้องสู้ แบบประนีประนอมถ้าในทางการรบเขาเรียกว่า รบแบบไม่เสียเลือดเนื้อเป็นการเอาชนะที่ชนะ ไม่มีแพ้ แต่จะเป็นเรื่องที่ดีแค่ไหน...หากนอกเหนือจากชัยชนะที่เราได้มานั้นคือรอยยิ้มจากคนทุกฝ่ายคือความสุข สงบ ที่ทำให้จิตใจของเราไม่พะวงและหวาดระแวงอีกต่อไปชัยชนะที่ได้มาจากการรู้จักต่อสู้เอาชนะศัตรู ด้วยความเป็นมิตรเหมือนที่เรามักได้ยินมากกว่า เอาชนะคนตระหนี่...ด้วยการ...ให้เอาชนะคนพาล...ด้วยการ...ยอมเอาชนะคนหน้าบึ้ง...ด้วย...ความยิ้มแย้มเอาชนะคนเห็นแก่ตัว...ด้วย...ความเสียสละเอาชนะความแค้น...ด้วย..การให้อภัยและ..เอาชนะความเกลียด...ด้วย...ความรัก ดูเหมือนเป็นเรื่องยาก
แต่จริงๆ แล้วเราทุกคนสามารถทำได้
เริ่มต้นจากการคิด...คิดดีกับคนทุกคน
วางใจไว้ในที่ที่สงบ ที่ซึ่งไม่มีการรบรา ฆ่าฟัน หรือแก่งแย่งแข่งขัน
วางดวงตาไว้ ในที่ที่เป็นสามัญ
มองเห็นสิ่งใดก็เป็นเรื่องปกติธรรมดาของโลก
วางความรู้สึกไว้ในที่ที่สามารถยืดหยุ่น และไม่ยึดติดกับอะไร
ใจอย่างนั้น ดวงตาอย่างนั้น และความรู้สึกอย่างนั้น
จะทำให้เราเห็นวิธีการเอาชนะคนทุกคนในทุกรูปแบบ
และคนสำคัญที่สุดที่เราจะชนะก็คือ "ตัวของเราเอง " ขอบคุณบทความจากทำดีดอทเน็ต(ชายน้อย)
"รัก" มีแต่สิ่งดี ดี ให้กันและกัน...
"รัก" ไม่มีคำว่าเศร้า ทุกข์ ขมขื่น หรืออะไรที่ทำให้รู้สึกไม่ดี ... "รัก" มีแต่สิ่งดี ดี ให้กันและกัน...สิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้นไม่ได้เกิดจาก "รัก" แต่เกิดจากการคาดหวังที่แต่ละคนคิดว่าหากรักกันแล้ว…ต้องทำให้ได้ทุกอย่าง ในความเป็นจริงแล้วใช่อย่างนั้นหรือ…การคาดหวังเกิดขึ้นได้กับทุกคน…แล้วจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อสิ่งที่คาดหวังของคนสองคนไม่ตรงกัน…คุณคงนึกภาพออก… แล้วถ้ายิ่งคุณทำอะไรให้กับคนที่คุณรักแล้วแต่...ไม่ตรงกับที่คนรักคุณคาดไว้...สิ่งนั้นก็หมดความหมาย...คนทำก็หมดกำลังใจ...ทำตั้งเยอะไม่ได้อะไรตอบแทนเลย...จึงกลายเป็นการเรียกร้องเกิดขึ้น... เมื่อคุณเป็นฝ่ายให้แล้ว ทำไมอีกฝ่ายไม่เป็นฝ่ายให้บ้าง ?...โดยคุณอาจลืมไปว่าอีกฝ่ายก็ได้ให้คุณเหมือนกันเพียงแต่สิ่งนั้นไม่ได้ตรงกับที่คุณคาดไว้...และมันไม่มีความหมายกับคุณเลย ...เมื่อคนสองคนคิดไม่ตรงกัน… ที่ต้องการจะเป็นฝ่ายรับ...หรือเรียกร้องที่จะรับโดยบอกให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายให้...ความทุกข์ต่างๆ ก็จะตามมา... "รัก" ไม่ต้องคาดหวัง…ทำให้ เมื่ออยากทำ…ไม่ต้องรอสิ่งตอบแทน…และรับในสิ่งที่อีกฝ่ายให้ เมื่อเขาอยากให้…ไม่ต้องเรียกร้องเป็นตัวของตัวเองในบางครั้ง…โอนอ่อนในบางที...สิ่งดี ดี ก็จะเกิด ..."รัก"...ก็จะปรากฎ... จะสุขจะทุกข์อยู่ที่ตน สิ่งรอบข้างดั่งหมอกมายา
สมบัติอันล้ำค่า..
มีเงิน..เขาเรียกว่า..น้อง.. มีทอง..เขาเรียกว่า..พี่.. >>>…ถ้ามีแก้วแหวน..เงินทอง.. >>>…มีเพชรพลอย..เพชรนิล..จินดา.. สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้.. เรียกว่า..เป็นสิ่งของที่มีค่า.. คุณค่าของสิ่งเหล่านั้น.. ควรแก่การเก็บรักษาไว้.. >>>…ถ้าใครมีมากเท่าไหร่... >>>…ก็เป็นการบ่งบอกว่า.. ผู้นั้น..ได้ชื่อว่า..เป็นอภิมหาเศรษฐี..ผู้ร่ำรวย.. สิ่งของที่มีค่าเหล่านั้น.. >>>…ก็เป็นแต่เพียงสมบัติภายนอก.. >>>…ที่ใช้ไปแล้ว..ก็หมดสิ้นไป.. แต่สมบัติอันล้ำค่า..ที่ติดตัวเรา.. ไม่มีใครขโมยไปได้.. ยิ่งใช้มากเท่าไหร่.. ก็มีแต่เพิ่มทวีคูณไปเรื่อย ๆ.. >>>…สมบัติอันล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเรา >>>…เป็นสมบัติภายใน.. >>>…นั่นก็คือ..ปัญญาและคุณธรรม.. ปัญญาใช้มาก..ยิ่งฉลาดมาก.. แต่ฉลาดอย่างเดียวไม่พอ.. ต้องมีคุณธรรมกับกำชีวิตด้วย.. >>>…คุณธรรมยิ่งมีในตัวเองมากเท่าไหร่.. >>>…ก็เป็นการเพิ่มคุณค่าในตัวของบุคคลนั้น ๆ >>>…มีแต่คนยกย่อง...สรรเสริญ... และได้ชื่อว่า... มีสมบัติอันล้ำค่าในตัวเอง...อย่างแท้จริง.. บทความ...โดย..ชายน้อย..
แอบเป็นแฟนประจำของทู้นี้ค้าบ
ขอบคุณสำหรับบทความดีๆอีกเช่นเคยครับ:D
แฟนประจำคุณ Hut ด้วยคนค่ะ ให้ข้อคิดดีๆ เสมอ
ขอบคุณมากๆ นะคะ:)
ขอบคุณนะค่ะ ที่เอาเรื่องดีๆแบบนี้มาให้อ่าน แล้วเอามาอีกนะจะรอ:D
ยกให้ คุณฮัท เป็นหัวหน้าฝ่ายธรรมะ ประจำ SBN แล้วววค่ะ
:D:D ขอบคุณนะคะ :D:D
กระทู้นี้ เป็นดาว ชอบมากค่ะ:D