ที่มา: Forward Mail นะค่ะ


อยากให้ทุกคนได้อ่านและตระหนักถึงความสำคัญของ “ เธอ ”


ความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่บรรยายออกมาจากใจ



ในขณะที่.... หนูก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆ ไป เรียน เที่ยว นอน กิน

ดึกๆ หนูก็โทรคุยกับแฟนของหนู

ซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของหนู

และหนูก็เชื่อว่าใครๆ เค้าก็ทำแบบนี้กัน

' จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง '

' กินกับอะไรบ้าง แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย '

' รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง '

' ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ '

ประโยคต่างๆ ที่หนูได้คิดและคัดสรรเตรียมพร้อมมาต่างๆ ก่อนโทร

หนูยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์

ระยะเวลาอันหนูได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้น

พอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว

แต่หนูก็ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าหนูไร้สาระ

ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน

' เอ้อ เกือบลืมไปอีกอย่าง กิจวัตรอีกอย่างนึงของหนูก็คือ

แม่ของหนูมักชอบโทรหาหนูทุกวัน ' ' ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง '

' เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย ' ' วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง ' ' อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ '

โธ่!คำถามเดิมๆ หนูก็ตอบไปแบบเดิมๆ

แม่หนูก็ไม่เบื่อซักที ยังคงโทรหาหนูเป็นประจำ

โชคดีที่หนูพยายามตัดบทคุย

หนูกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว

ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้หนูทำยังไง

จนกระทั่งวันนั้น ' ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย '

' เร็วๆสิ เค้ายังอุฒส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ '

' แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ '

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกหนูว่ามีสายซ้อน

หนูมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า 'Home'

' โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย '

หนูไม่สลับสายหนู หนูยังคงคุยกับสุดที่รักของหนูต่อไป

เพราะหนูรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับหนูก็คงเป็นประโยคเดิมๆ

' และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้าย ที่หนูจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่ '

หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของหนูโทรมาแจ้งหนูว่า

เมื่อคืนนี้บ้านของหนูถูกขโมยเข้า และแม่ของหนูขัดขืน

และได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง

แม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว

ญาติของหนูเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้น

ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น

และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจ

หรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหา ' หนู '


สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่หนูเลือกที่จะทำคือ โทรศัพท์หาหนูเพื่อฟังเสียงของหนู

วินาทีนั้นน้ำตาของหนูไหลอาบแก้ม หนูพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของหนูสั่น

วันนั้นหนูเลือกที่จะคุยกับแฟนหนู ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของหนู

ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับหนูเป็นคนแรกในชีวิต

ผู้หญิงคนเดียวที่หนู สามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา

โดยที่หนูไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่

ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ


คนเดียวในโลก ที่โทรมาหาหนูเพียงแค่ฟังหนูพูดประโยคเดิมๆ

คนเดียวในโลก ที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาหนู

' และ คนเดียวในโลก ที่เลือกคุยกับหนูในวินาทีสุดท้ายในชีวิต '

ในบางครั้งประโยคที่ว่า ' ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว '

มันก็ไม่เป็นความจริง ' เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว '

อาจเป็นเพราะเวรกรรมของหนู

หลังจากนั้นไม่นานแฟนหนูที่หนูใช้เวลาคุยกับเธอวันหลายๆ ชั่วโมงก็ทิ้งหนูไป

วันนี้หนูเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น

หลายๆ อย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ มิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป

เพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรับผลการกระทำของเราเอง

' เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ ก็ต่อเมื่อเราต้องเสียมันไป '

ทุกวันนี้หนูนั่งมองโทรศัพท์

รอที่จะตอบคำถามเดิมๆ ให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟัง

แต่ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอีกแล้ว



' ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว

แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร '

"วันวาเลนไทน์นี้ อย่าลืม คุณพ่อ คุณแม่ ของเรานะค่ะ"

ชอบประโยคนี้จังเลยค่ะ...เพราะมันเป็นเรื่องจริง

อ่านแล้วก็ให้ขนลุกตั้ง น้ำตาซึมเลยค่ะ และมองย้อนไปในอดีตว่าเมื่อสมัยก่อนเราเป็นอย่างนี้กับแม่ไหม

และพอเราเลิกกัน ก็มีแต่เขาทั้ง 2 คน ที่ดีกับเรา ปลอบเรา และบอกให้เรากลับบ้าน....

ขอบคุณคุณnancoala มากมายนะคะ...บทความดีจริงๆ

ขอบคุณมากๆๆนะคะ สำหรับบทความดีๆๆแบบนี้ อ่านแล้วซึ้งมากๆๆค่ะ

ขอบคุณนะคะที่นำบทความดีๆมาให้อ่าน ซึ้งสุดๆเลยค่ะ
อ่านไปน้ำตาจะไหล อ่านแล้วคิดถึงปะป๊า มาม๋าเลย....
จริงทุกอย่างเลยอ่าค่ะ เป็นคนที่อยู่กับเรา เป็นคนที่ปลอบเราตอนเราทุกข์และอยู่เคียงข้างเราเสมอ คอยซับน้ำตาให้เรา^^

ในบางครั้งประโยคที่ว่า ' ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว '

มันก็ไม่เป็นความจริง ' เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว '
ใช่เลยค่ะ บางครั้งเรามาคิดอยากให้วัน เวลามันหวนกลับได้ เพื่อที่จะแก้ตัวว่าเราควรจะทำให้ดีกว่านี้ แต่ก็..เป็นไปไม่ได้ ฉะนั้นวันนี้ทำเถอะค่ะ

อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ

เวลาม่ะม้าโทรมาหาเราก็ชอบพูดไม่ดีด้วย แต่กลับแฟนเรากลับพูดซะเพราะ

ทั้งๆที่ม่ะม้าอยู่ไกลถึงต่างปท. โทรหาเราก็เปลืองค่าโทร แต่ก็ยังโทรมาหาเกือบทุกวัน

ต่อไปนี้จะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นจริงๆ ขอบคุณนะคะ

อ่านแล้วซึ้งจัด เผลอร้องไห้ น้ำตาซึมที่ office เลยอะ

หนึ่งคิดเหมือนคุณหน่อยเลยค่ะ ' ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร ' หนึ่งเสียใจแทนเจ้าของเมลย์ อ่านแล้วรู้สึกเจ็บ เข้าใจว่าเจ้าของเมลย์รู้สึกอย่างไรค่ะ

^
^
ชอบประโยคนี้เหมือนกันเลยค่ะ อ่านแล้วแอบน้ำตาไหล
บทความดีมากๆค่ะ ขอบคุณ จขกท ที่เอามาให้อ่านนะคะ