เวลาเศร้ามากๆเพราะมีเรื่องบางอย่างที่ทำให้เราหนักใจ แบบไม่รุ้จะพึ่งใคร
ควรจะทำยังไงดีคะ แบบว่าพอดีมีเรื่องหนักใจกับเพื่อนที่ทำงานด้วยกัน คือเค้าชอบเป็นคู่แข่งกับเราเสมอ ซึ่งในตอนแรกผลงานของเราจะโดดเด่นกว่า เค้าก็จะเหน็บๆนิดนึงแบบหยอกอะคะ
แรกๆเราก้ไม่คิดไรหลังๆเราเริ่มหงุดหงิด แล้วแบบตอนนี้เค้าก็ทำสำเร็จเค้าได้เลื่อนตำแหน่งแล้วอะคะ
เราเสียใจมากๆแบบว่าทั้งๆที่เราก้คิดว่าเราฝีมือไม่ได้ด้อยไปกว่าเค้าเลย
หรือว่าเราหลงตัวเองมากไป..............ขอโทษทีนะคะถ้าเขียนยืดยาว อยากระบายอะคะ
ขอบคุณมากๆคะ

[SIZE="4"]คิดและจำไว้อย่างเดียวเลยค่ะ

"ทองแท้ไม่กลัวไฟ"

ขอให้โชคดีกับการเมืองในที่ทำงานนะคะ ทั้งที่เราเป็นอีกคนนึงที่เบื่อมากๆ

อย่าไปสนใจกับคนนิสัยแย่ๆแบบนี้ดีกว่าค่ะ
คนพวกนี้เหมือนโรคจิตค่ะ ที่เห็นใครดีกว่าไม่ได้

วันนี้ยังอาจจะไม่ถึงวันของเรา แต่วันหน้ายังมีค่ะ
สู้ๆนะคะ เอาใจช่วยค่ะ ^^

เข้าใจความรู้สึกของคุณ gogogals นะคะ รู้สึกเหนื่อยใจอยากบ่นใช่มั๊ยคะ :)
อ่านดูก็รู้ว่าคุณ gogogals ไม่อยากมีเรื่องกับเค้าเนอะ
พระพุทธเจ้าสอนว่าพึงชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธนะคะ
ใครยิ่งอิจฉาเรา เรายิ่งต้องมีน้ำใจกับเค้าค่ะ
คนดีมีความสามารถ (เชือนะคะว่าคุณ gogogals ไม่ได้หลงตัวเอง) พอถึงวันของเราแล้ว เราต้องได้รับสิ่งดีๆ แน่นอนค่ะ อดทนทำดีต่อไปนะคะ :)

[LIST=1]

ทำใจ หรือ ปลง ให้พอใจในสิ่งที่ตัวเองมี หรือ เป็น

คิดว่า ความสำเร็จเราอยู่ที่ไหน (ชนะเค้าแล้วมีความสุขหรือเปล่า แล้วต่อไปหล่ะ)

แข่งกับตัวเอง อย่าแข่งกับคนอื่นค่ะ เหนือฟ้่าย่อมมีฟ้า

คราวนี้เราไม่ได้ คราวหน้าเราก็ได้ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

รู้จักพอ และให้อภัยค่ะ

พูดได้แต่ทำยากจ้ะ โดยเฉพาะการให้อภัย (เป็นคนความจำดี จำเรื่องแย่ๆ ได้แม่นเลยคร่าาา)

ใจเย็นๆนะคะ คนประเภทนี้มีเยอะค่ะ เราเชื่อทุกคนน่าจะเคยเจอ
เราทำดีเค้าไว้ค่ะ สักวันจะต้องได้ดี เป็นกำลังใจให้นะคะ :)

อยากให้คิดว่า

1.พรุ่งนี้ต้องเป็นวันของเราค่ะ
2.อะไรที่ผ่านไปแล้ว ก็ลืมมันซะ แล้วเริ่มต้นใหม่ค่ะ
3.ไม่บอกว่าอย่าเสียใจ เพราะคงทำได้ยาก....แต่ขอให้เลิกเสียใจได้เร็ว ๆ ค่ะ

ชีวิตยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ เรื่องเมือวาน ไม่ได้เป็นตัวกำหนดทุกอย่างต่อจากนี้
เรื่องของวันนี้และพรุ่งนี้ต่างหากที่ต้องคิดถึง...


อีกแหละ ดูจะพูดง่ายแต่ทำยาก แต่อยากให้ทำได้จริง ๆ ค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณทุกคนจิงๆคะสำหรับคำแนะนำดีดี จะพยามไม่ท้อแท้คะ^^

[SIZE="2"]อยากบอกว่ามันไม่แปลกหรอกค่ะ......ที่จะรู้สึกแบบนั้น

เป็นธรรมดาของมนุษย์ปุถุชนทั่วไป......

สิ่งที่ทำให้เราไม่รู้สึกแย่คือ พยายามยอมรับกับความจริงในขณะเดียวกันก็ยินดีกับเพื่อนคนนั้น ความอิจฉาของเราจะลดน้อยลงค่ะ;)

วันนี้ไม่ใช่วันของเราแต่พรุ่งนี้คือวันของเราค่ะ :)

ทำใจ และ ทำบุญ เยอะๆค่ะ อย่างเดียวที่ช่วยได้
แล้วก็ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดเท่านั้นพอค่ะ

ที่เหลือต้องปล่อยๆไปบ้าง การทำงานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
แต่ไม่ใช้ทั้งหมดของชีวิตค่ะ

:)

ตั้งใจทำงานเราให้ดีที่สุดค่ะ ทำงานให้ดี ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แล้วก็ enjoy มิตรที่ดี

มัวแต่กังวลกับคนอื่น ที่ไม่น่าจะมีผลอะไรกับชีวิตเรา มีแต่จิตเราที่รุ่มร้อน เค้าไม่ได้มารู้สึกรู้สาด้วยหรอกค่ะ


think positive ค่ะ

เมื่อใดใจเราผูกเวร เมื่อนั้นมองไปทางใดก็เห็นแต่ศัตรู

เมื่อใดใจเรามีเมตตา มองไปก็เจอแต่มิตรไมตรี

เวลาทำบุญทำกุศลเสร็จแล้วก็แผ่เมตตาให้เค้าไปด้วยนะคะ

บางทีเราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว แต่มันอาจจะไม่ดีในสายตาของคนอื่นก้อได้ค่ะ เป็นกำลังใจให้อย่าท้อแท้นะค่ะ :D

[SIZE="5"]สู้สู้คะ ทำในส่วนที่เราต้องรับผิดชอบให้ดีที่สุดค่ะ มีความสุขกับชีวิตให้มากๆค่ะ

[SIZE="4"]อ่านคำแนะนำของเพื่อนๆข้างบนทุกคนแล้ว
ไม่ต้องแนะนำอะไรอีกเลย ดีมากๆทุกคห.เลยค่ะ
สาธุ

คราวนี้อยู่ที่ว่าทำใจให้ได้อย่างเดียว

ชีวิตการทำงาน Office คงคล้ายๆ กันเนอะ...
เราก็รู้สึกเหมือนมีคู่แข่ง ไม่ใช่ว่าเราแข่งเองหรอกนะ
แต่เหมือนกับว่านายเค้าให้เราแข่ง คือป้อนงานให้ทำ
แล้วดูว่าใครจะทำได้ดีมากกว่ากันอะไรแบบนี้
แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครได้เลื่อนตำแหน่งหรอกนะ
ถ้าถามว่าอีกคนได้เราก็คงเสียใจ... คงคิดเหมือน
จขกท.ว่าเราก็ไม่ด้อยไปกว่าเค้า (เพียงแต่เรามีเหตุน่ะ
เราเข้าทีหลังเค้า) หัวอกเดียวกันเลยเนอะ เป็นกำลังใจ
ให้นะคะ ถ้าทำดียังไงสักวันเค้าก็ต้องเห็น ;)

Edit เพิ่มเติม : เพิ่งอ่านความคิดเห็นด้านบน คือคิด
เหมือนเราเลยค่ะ เราเคยคิดมาก พอไปๆ มาๆ บอกกับ
ตัวเองว่าให้ทำให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุดก็พอแล้วค่ะ

ทำใจดีกว่าค่ะ

แล้วก็ทำดีต่อไป คนไม่ดี เด๋วกรรมตามทันเอง

คิดเหมือนกันทุกอย่างเลยค่ะ อิอิ โดยเพาะจำเรื่องแย่ๆได้แม่นเหมือนกันค่าๆๆๆๆๆ

เจอเรื่องคล้ายๆ กันแบบนี้เลยค่ะ
ทำไรไม่ได้ค่ะ ทำใจอย่างเดียว
เค้าอยากเด่นให้เค้าเด่นไป
เราก็อยู่ของเราตั้งใจทำในสิ่งที่เราทำให้ดีที่สุด
สิ่งดีๆ นั้นจะสะท้อนมาหาเราเองค่ะ