ของบางสิ่งบางอย่าง...
บางครั้งก็ดูว่าเล็กน้อย..ไม่สำคัญอะไร..
>>>…แต่ในจำนวนของบางสิ่งบางอย่าง...
>>>…ที่ดูว่า..เล็กน้อย..
>>>…อาจจะให้คุณค่าและมีความสำคัญ..
>>>…แก่ผู้ที่มองเห็นคุณค่า..อีกหลาย ๆ คน..

สิ่งของบางอย่าง..
อาจดูว่ามีคุณค่า..มีราคา..
>>>…แต่กับอีกคนหนึ่ง...
>>>…อาจหาค่ามิได้แต่อย่างใด..

เหมือนเวลาคนที่หิวกระหาย..
เขาต้องการน้ำ..ต้องการอาหาร..
แต่เราให้เสื้อผ้า..เพชรนิลจินดา..
>>>…ก็คงไม่มีค่าอะไร...
>>>…เพราะประโยชน์ที่จะเกิดในขณะนั้น ๆ...
>>>…มีคุณค่าที่แตกต่างกัน..

เขาต้องการอาหารหรือน้ำเพื่อระงับความโหยหิว..
แต่เรากลับให้สิ่งที่เขาใช้ประโยชน์อันใดไม่ได้เลยในขณะนั้น ๆ..
>>>…สิ่งของที่มีคุณค่ามากนั้น...
>>>…หาเกิดประโยชน์หรือช่วยระงับความโหยหิวของเขาผู้ต้องการไม่..

คนเราจึงไม่ควรมองกันที่สิ่งของวัตถุภายนอก..
เพราะแท้ที่จริงแล้ว..
>>>…ของบางอย่าง..อาจดูว่ายิ่งใหญ่..
>>>…แต่ไม่จำเป็นสำหรับอีกคนหนึ่ง...
>>>…ของบางสิ่งที่ดูว่า..เล็กน้อย..
>>>…แต่มากไปด้วยคุณค่าและประโยชน์..
>>>…ต่อผู้ที่ต้องการอย่างแท้จริง..

ดังนั้น..
>>>…ทุก ๆอย่าง ..อาจไม่ใช่ทุก ๆ สิ่ง..
>>>…ทุก ๆ สิ่ง..อาจจะเป็นได้ทุก ๆ อย่าง..
>>>…จะมากหรือน้อย..ไม่สำคัญ..

แต่สำคัญที่ว่า...
ของสิ่งนั้น..จะใช้ให้เกิดประโยชน์..เกิดคุณค่า..
>>>…ได้มากน้อยแค่ไหน..
>>>…ในเวลาที่จำเป็นที่ต้องการใช้ต่างหาก..



บทความโดย..ชายน้อย..

สิ่งที่ตนมีและตนเป็น

นานมาแล้ว เทพเจ้าเรียกบรรดาสัตว์มาชุมนุมกัน
เพื่อถามถึงความพอใจในรูปร่างหน้าตาของพวกเขา

" เจ้าลิง เจ้าเป็นสัตว์ที่มีความรู้สึกไว ลองมองดูเพื่อน ๆ ของเจ้าสิ เจ้าอยากมีอะไรเหมือนเขาบ้าง ? " เทพเจ้าถาม
" ข้ารึ .. ทำไมข้าถึงจะต้องการอะไรที่แตกต่างไปจากนี้ละ?
ข้ามิได้มี 4 เท้าเหมือนสัตว์อื่นรึ - หน้าตาข้าไม่ดีเท่าสัตว์อื่นรึ? ดูพี่หมีซิ
เมื่อเทียบกับข้าแล้วเขาดูเหมือนภาพเขียนสีน้ำมันหยาบ ๆ ใครนะช่าเขียนเขาขึ้นมาได้ ? " เจ้าลิงตอบ

เจ้าหมียืนขึ้น 2 เท้า บรรดาสัตว์ต่างคิดว่า เขาคงบ่นถึงความอัปลักษณ์ของตัวเอง แต่มันกลับพูดขึ้นว่า
" ข้าคิดว่า หันไปดูเจ้าช้างดีกว่า ดูสิ หางก็น่าเกลียด หูก็ใหญ่ มันเป็นสัตว์ตัวใหญ่เทอะทะเกินไป "

" ข้าคิดว่าเจ้าปลาวาฬต่างหากที่ทั้งใหญ่ทั้งอ้วน น่าเกลียด" เจ้าช้างตอบ

ส่วนมดก็กล่าวหาว่า ตัวเหมัดมีรูปร่างผอมมากจนดูไม่ได้ ในขณะที่มันมีรูปร่างดีที่สุดในบรรดาแมลง

ในที่สุดเทพเจ้าก็รำคาญส่งสัตว์ทั้งหลายกลับเข้าป่าไปเพื่อชื่นชมโอ้อวดตัวเองและตำหนิผู้อื่น..


มนุษย์เราก็เช่นกันมิใช่หรือ
คนส่วนมากฉลาดที่จะมองข้อเสียของผู้อื่น และมักมองไม่เห็นข้อเสียของตัวเอง
และหากเขามองเห็นข้อเสียของตัวเองก็มักทำเป็นลืมไปเสียโดยเร็ว

เปรียบเสมือนกับคนที่มีกระเป๋า 2 ใบอยู่ ด้านหน้า และ ด้านหลัง
กระเป๋าหลังใส่ความผิดของตัวเองทำให้มองไม่เห็นอย่างถนัด
ส่วนกระเป๋าหน้าใส่ความผิดของผู้อื่น
ซึ่งสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน


นิทานเรื่องนี้สอนว่า ถ้าคนเราไม่สามารถที่จะพอใจในสิ่งที่ตนมีและตนเป็น เขาก็คงไม่พอใจอยู่ดี
แม้ว่าโลกนี้ทั้งโลกเป็นของเขา...

ขอบคุณบทความจากทำดีดอทเน็ต(จั่นเจา)

ขอบคุณมากค่ะ อ่านแล้วสบายใจจัง..:D

โดยเฉพาะท่อนนี้ ให้ข้อคิดที่ดีมากค่ะ

ดังนั้น..
>>>…ทุก ๆอย่าง ..อาจไม่ใช่ทุก ๆ สิ่ง..
>>>…ทุก ๆ สิ่ง..อาจจะเป็นได้ทุก ๆ อย่าง..
>>>…จะมากหรือน้อย..ไม่สำคัญ..

"มนุษย์เราก็เช่นกันมิใช่หรือ
คนส่วนมากฉลาดที่จะมองข้อเสียของผู้อื่น และมักมองไม่เห็นข้อเสียของตัวเอง
และหากเขามองเห็นข้อเสียของตัวเองก็มักทำเป็นลืมไปเสียโดยเร็ว"


[SIZE="3"]เห็นด้วยค่ะ และที่อยากจะพูดดดดมากกกๆเลย มานานนนนนแล้วววว
เรื่องการศึกษาในบ้านเรา ตั้งแต่ที่เราเป็นทุนนิยมเนี่ย
การศึกษาได้ปรับให้คนเรียน เรียน เรียน สอนแต่วิชาการ แข่งกันฉลาด
แต่ไม่ได้เน้นสอน คุณธรรม ความอดทน ความมีน้ำใจ การให้อภัย การมองโลกในแง่ดี
พ่อแม่ก็มัวแต่ทำงาน ไม่มีเวลามานั้งสอนเรื่องพวกนี้ หรือบางทีพ่อแม่ก็ขาดเหมือนกัน
วัดก็ไม่เข้า เข้าไปก็แค่ทำบุญ 20 บาท 100 บาท แค่นี้ก็ดีใจแล้วว่าวันนี้ชั้นได้บุญแล้ว
รู้จักแต่ทำทานอย่างเดียว แต่ไม่รู้จักการทำบุญด้วยการให้ เช่น การอภัย
การช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน หรือการมองโลกในแง่ดี
ก็ได้บุญมากกว่าการทำทานอีกด้วย ทำให้เดี๋ยวนี้มีแต่คนที่มีความรู้มาก
แต่อยู่ไม่ได้ ไม่มีความสุข เหมือนความสุขมันเป็นของหายากกกก ก็เลยฆ่าตัวตายกันเยอะ
ทั้งที่ความสุขมันไม่ได้ไปไหนเล้ย มันก็อยู่ที่ตัวเราเอง อยู่ที่ใจเราเอง เราจะคิดให้สุข
เราก็สุข ร่างกายก็สดชื่นแข็งแรงดี เราจะคิดแต่เรื่องทุกข์ เราก็ทุกข์เอง ร่างกายก็ไม่สบาย
หน้าตาก็ไม่สดชื่น (แก่ง่าย ตายยากกก)
อย่างนี้แล้วถามว่าเราโง่หรือฉลาดกันแน่

[SIZE="4"]ทั้งหมดนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวค่ะ ถ้าทำให้ใครไม่สบายใจก็ต้องขออโหสิกรรมด้วยเด้อออ!! แบบว่าอัดอั้นตันใจมานานค่ะ วันนี้มาขอระบาย สบายแล้วไปดีก่า คุณhut รับหน้าเสื่อต่อแล้วกันนะคร๊าาาา พี่ดิวตีชิ่งแว้วววว 5555

แต่คุณดิว ทำใจเนี่ยยากที่สุดเลยค่ะ แต่ก็จะพยายาม

แอบกลับมาอีกรอบ ดูลาดเลาแล้วยังไม่โดน ขอมาตอบนะจ๊ะ

ดีใจที่คุณ Tasanee บอกว่าจะพยายามค่ะ
เพราะการทำใจน้ันทำยากจริงๆค่ะ แต่ถ้าเราพยายามเราก็ทำได้
แต่ต้องเริ่มจากมีความคิดที่ถูกต้องซะก่อน แล้วค่อยๆฝึกจิตให้เข้มแข็ง
ขึ้นเรื่อย เริ่มจาก1 2 3....10
โดยการคิดดีแล้วก็ต้องแข็งใจที่จะทำดีทำสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ใช่ทำ
แต่สิ่งที่ถูกใจ เพราะถ้าชอบทำแแต่สิ่งที่ถูกใจ ชีวิตทั้งชีวิตรับรองเลยค่ะ
หาความสุขไม่ได่้เลย

ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ให้พบความสุขที่แท้จริงเร็วๆ
เพราะมันไม่อยู่ไกลจากเราเลย มันอยู่กับเรานี่แหละค่ะ

>>>…ของบางอย่าง..อาจดูว่ายิ่งใหญ่..
>>>…แต่ไม่จำเป็นสำหรับอีกคนหนึ่ง...
>>>…ของบางสิ่งที่ดูว่า..เล็กน้อย..
>>>…แต่มากไปด้วยคุณค่าและประโยชน์..
>>>…ต่อผู้ที่ต้องการอย่างแท้จริง..

โดนใจมากๆคุณ hut เราก็เชื่ออย่างนี้เหมือนกัน จนแอบโดนแซวว่า
เป็นพระเวสสันดรบ่อยๆ จิงๆแล้วปล่าวเลย แค่คิดว่าของใดๆก็ตามจะ
มีค่ามีประโยชน์ก็ต่อเมื่ออยู่กับคนที่ต้องการมันเท่านั้น** อ๊ะ อ๊ะ แต่มะ
ใช่กระเป๋านา อันนี้อยู่กะเราที่นี่ก็ดีอยู่แล๊ หุ หุ

[SIZE="4"]อ่านแล้วคิดตาม....จริงด้วยค่ะ

เห็นด้วยค่ะ ขอบคุณสำหรับบทความดีๆ ที่นำมาฝากให้อ่านกันนะคะ