@@@ถ้าวันนี้คุณรู้ว่าวันสุดท้ายของชีวิตกำลังจะมาถึง....วันนี้ก็คือวันเริ่มต้นของชีวิต@@@

ลองคิดทบทวนกับประโยคนี้ดีๆ
ทำไมวันเริ่มต้นของชีวิตคือวันที่เรารู้ตัวว่าใกล้จะ.....
มีผู้ชายอยู่คนหนึ่ง ทุกวันนี้ก็ไม่รู้จะบอกว่าเค้าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่
เป็นคนที่เข้าข่ายของกลุ่มเสี่ยงก็ว่าได้ เอาทุกอย่างยกเว้นการพนัน
ผลการตรวจเลือดประจำปีออกมาว่าเค้าเลือดบวก
แต่หมอ ยังไม่ยืนยัน แล้วก็นัดให้ไปตรวจใหม่อีกสามเดือน …
เป็นอันว่าหลังวันตรวจเลือด

และรู้ผลเค้าเชื่อว่า
ผลตรวจเลือดเป็นจริง เท่านั้นแหละ
ชีวิตดับทันที งานการไม่ไปทำ หลบตัว
อยู่กับบ้านประมาณอาทิตย์นึงได้
พอเพื่อนๆเจอหน้าเค้าอีกที คราวนี้
เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย
เพื่อนชวนไปไหนก็ไม่ไปเลิกงานแล้วก็ไปหาแฟน
พาแฟนไปทานข้าวกับพ่อแม่ที่บ้าน
เหล้าบุหรี่ก็ไม่แตะอีกเลย
แล้วก็ไม่พูดถึงเรื่องผลการตรวจเลือดอีก …
เค้ากลับมาทำทุกอย่าง เล่นกีฬา เที่ยวต่างจังหวัด
จนบางทีเราก็อดสงสัยกันไม่ได้ว่าชีวิตมันมี 48 ชั่วโมง
เพราะมันใช้เวลาทุกนาทีคุ้มมาก
จนกระทั่งคนทางบ้านและแฟนมันแปลกใจ
อดไม่ได้ที่จะแอบโทรมาถามเพื่อนว่าเค้าเป็นอะไรเหรอ
ทำไมทำตัวเหมือนคนซึ้งสัจธรรมเลย ตอนนั้นพวกเราก็อึ้งนะครับ
เพราะทุกคนรู้ดีว่าเพราะอะไร แต่ก็มีเพื่อนคนนึงพูดขึ้นมาว่า
นี่ถ้ามันเป็นคนดียังนี้แต่แรกมันก็ไม่ต้องตายแล้วหละ ..
ใช่ ถ้ามันเป็นคนดียังนี้แต่แรกมันก็ไม่ต้องตาย
ทุกวันนี้มันฟื้นกลับมาเป็นคนอีกครั้ง
หลังจากนั้นสามเดือนให้หลัง ผลตรวจ
เลือดปรากฏว่ามันไม่มีเลือดบวก
ประโยคที่มันบอกกับพวกเรา
มันบอกว่ามันดีใจที่พระเจ้าส่งมัน
ไปดัดสันดานในนรกมาสามเดือน
ทุกวันนี้มันรักครอบครัว รักแฟน
แล้วพวกเราก็คิดว่ามันทำทุก
อย่างได้ดีเท่าที่คนรักควรจะทำ
จนบางทีอดอิจฉาไม่ได้อยากให้ชีวิต
เฉียดๆอะไรอย่างมันบ้าง

ชีวิตของเราเริ่มต้นเมื่อวันที่เรารู้ตัวว่ากำลังจะตายหรือ?
จงใช้ชีวิตวันนี้ให้เหมือนว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต
ความหมายเหมือนกันว่าคนเราไม่รู้จักคุณค่าของชีวิต
จนวันสุดท้ายของชีวิตมาถึง
วันนั้นแหละที่เราจะรู้ว่าเราอยากทำอะไร
แล้วทำไมเราต้องรอจนกระทั่งวันสุดท้ายมาถึงก่อน
จึงคิดจะทำอะไรที่ใจอยากทำ
แล้วถ้าสมมุติว่าพรุ่งนี้คุณกำลังจะจากคน
ที่คุณรักไปหละ วันนี้คุณจะทำอะไรให้เค้าก่อน?

[SIZE="4"]เห็นด้วยอย่างแรงค่ะ คน90%ใช้ชีวิตไปเรื่อยเปื่อย
ดูจากตัวเราเองนี่แหละค่ะ ของพี่กว่าจะได้คิดเนี่ยก็30ก่าๆแล้วค่ะ
แต่บางคนแก่จะตายแล้วยังคิดไม่ได้เลย น่าสงสารค่ะ

ตรงใจมากๆค่ะ

อืม ๆๆ ขอบคุณสำหรับแง่คิดดีๆๆค่ะ

สัจธรรมชีวิต

ตูนเป็นคนใช้ชีวิตคุ้มค่าทุกวันค่า
เพราะว่าไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะยังได้ตื่นมาเล่นกับลูกสาว
ได้ทำอะไรดีให้แฟนหรือเปล่า เลยพยายามทำทุกวันให้ดีที่สุด
แต่กว่าจะเข้าใจสัจธรรมก้อนานค่า
เข้าใจชัดเจนเพราะว่าขี้โรคนี่เอง อิอิ

คนเราเป็นแบบนี้จริงๆ เหมือนวันนี้ ไม่ไปจ่ายค่าไฟ ที่บ้าน วันสุดท้าย

ถึงไปจ่าย จริงๆ ไม่ได้ยุ่วงมาก แต่ขี้เกียจ แล้วลืมได้ทุที

มันเป็นสัจธรรมของทุกชีวิตทุกคน ถ้าคิดได้กระทำได้ก็มีสุข ถ้าคิดไม่ได้ทำไม่ได้ก็เหมือนบัวใต้น้ำไม่โผล่ขึ้นมาก็จะเห็นแต่โคลนแต่ตม บางคนต้องเกิดการพลัดพาก การสูญเสียเสียก่อนจึงจะรู้ว่าทุกเวลามีค่าจริง ๆ อย่างตัวเราเป็นต้น