แต่ก็เป็นเรื่องของตัวเองกับเพื่อนซี้ทั้งสิ้นเหมือนกัน
เริ่มเลยแล้วกันค่ะ..
เรื่องมีอยู่ว่า ส้มมีเพื่อนที่สนิทในที่ทำงานเดียวกัน
ซึ่งเคยร่วมงาน(ทำสารคดี หนังสือ)ด้วยกันมาสิบกว่าปี และแยกย้ายไปเป็น Freelance ให้กับบริษัทสารคดีต่างประเทศ
จนเมื่อปลายเดือนมีนาคม52ที่ผ่าน ได้รับการติดต่อกับเพื่อนคนนี้ สมมุติว่าชื่อ ก. ..
ก.บอกว่าตอนนี้มีโปรเจ็กต์หนึ่งซึ่งต้องการให้ส้มช่วยเรื่องบทความ
แต่ตอนนี้ ก.กำลังภาพรวบรวมเรื่องราวอยู่ที่จังหวัดหนึ่ง บริเวณภาคใต้ตอนบน
ส้มจึงออกปากชวน ก.ให้มาพักที่บ้านเมื่อถึงกรุงเทพฯจะได้ประหยัดค่าใช้จ่าย
ก.ตกปากรับคำ หลังจากนั้น 2-3 วัน ก.เดินทางโดยรถไฟมาถึงกรุงเทพฯโดยที่ส้มเองก็ไม่ได้ไปรับ
เพียงแต่รออยู่ที่บ้าน(ชานเมือง)พี่เชอรี่K.Brandname Lover ทราบดีว่าอยู่ตรงไหน??
ระหว่างที่รอเป็นช่วงเกือบหกโมงเย็น
ได้ยินเสียงรถ ไอ้เราก็รีบวิ่งไปดู แต่ก็ไม่ใช่กลายเป็นบรรดาลูกศิษย์ลูกหาคุณแม่กับคุณตา
ซึ่งมาทานข้าวเย็นกันอยู่เนืองๆ หลังจากนั้นไม่เกิน 5 นาที แท็กซี่เทียบจอดหน้าบ้าน เพื่อนโซซัดโซเซลงมา
ส้มเองตกกะใจไม่น้อยกับภาพที่เห็น
ก.มีพันเฝือกที่แขนซ้ายโดยสะพายแล่งกับบ่าได้ความว่า
วิ่งสวนรถไฟที่กำลังออกจากชานชาลาแล้วไหล่กับแขนซ้ายกระแทกกับราวเหล็กอย่างจัง
จนมีผู้ชาย-ผู้หญิงวัยกลางคนช่วยปฐมพยาบาล
ถามไปถามมาถึงเล่าต่อว่า ลงชานชาลาหน้าเพื่อหาหมอที่อนามัย.........จังหวัด......จนถึงกรุงเทพฯนี่แหละ..
จากที่ไม่เจอกันนาน ค่ำนั้นเราเลยนั่งคุยกันท่ามกลางฝูงยุง
ระหว่างคุยอยู่นั่น ส้มได้ยินเสียงลูกศิษย์คุณแม่คนหนึ่งเรียกให้ส้มเข้าไปในบ้าน
พร้อมกับถามคำถามประหลาดๆปนงงๆว่า
"ส้ม??เพื่อนน่ะทำบุญมั่งนะ..บอกเพื่อนด้วยว่าทำบุญมั่ง"
????..งง ค่ะพี่น้อง??
แต่จนแล้วจนรอดเกือบตี1ก็ไม่ได้เล่าให้เพื่อนฟัง
จนอาบน้ำเข้านอน (นึกภาพตามนะคะ) ห้องนอนไม่ใหญ่โตอะไร
มีหน้าต่าง4บาน (2คู่)
ปิดม่านหมด กำลังจะเคลิ้มหลับ เจ้าก.ผงะลุกขึ้นอย่างแรงและเร็ว
ย้ำนะคะ เร็วมาก เร็วจนเรารู้สึกโมโห
เพราะเป็นคนหลับยาก เลยถามว่า"เป็นไรอ่ะแก" ....เงียบ ...
แต่ไอ้เราก็เพ่งมองไปที่เพื่อน
ด้วยไม่คิดว่ามีอะไรสลักสำคัญถึงกับต้องเปิดไฟหัวนอนหรือลุกไปเปิดสวิทช์ไฟ
เห็นจนภาพชัดเจนว่าก.ยื่นมือเหมือนชี้อะไรซักอย่างบนเพดานห้องตรงช่วงมุมแหลม(นึกภาพออกไม๊คะ)
และทราบไม๊คะ ก.บอกว่ายังไง "แกเห็นเปล่าวะ..นั่นมันอะไรอ่ะ"
น้ำเสียงเบาแต่สั่นๆ ขอโทษค่ะพี่น้อง
ส้มไม่เห็นหรือได้ยินอะไรทั้งสิ้นจริงๆ เลยบอกว่า "เปิดไฟไม๊ล่ะ"
ก.รีบสวนกลับทันทีว่า "อย่า อย่า อย่า ไม่ต้องเลยแก" แล้วก็คลุมโปงนอน
วินาทีนั้น ต่อให้ไม่รุ้ก็พอเดาได้ว่าเรื่องมันจะเป็นอีหรอบไหน??
แต่จะกลัวก็ยังไม่เห็นอะไรซักกะหน่อย
(โดยปกติและธรรมชาติของส้ม เป็นคนกลัวผีมากถึงมากที่สุด)
สุดท้ายต่างคนต่างหลับ และลุยไหนลุยนั่นด้วยกันมาสิบกว่าปี เพิ่งทราบว่า ก.นอนกัดฟัน!!
ตื่นมาตอนเช้า ก.เล่าว่ากำลังจะเคลิ้มๆได้ยินเสียงเหมือนคนสลัดผ้าดัง พรึ่บบ!! เลยหรี่ตา
แล้วก็เอนตัวมองมาที่ส้ม แต่หางตาเห็นอะไรไหวๆบนเพดาน จึงเพ่งมองจนชินกับความมืด
มันเข้ามาใกล้ มาใกล้จนเริ่มรู้เค้าโครงร่าง ลักษณะคล้ายคน
หุ่นไม่ใช่ผู้หญิง
ไม่เห็นผมแต่เป็นรูปทรงศรีษะมนุษย์ ไม่มีขา
ลอยเข้ามาเรื่อยๆจนเพ่งแน่ชัดว่านั่นเป็นท่านั่งคล้ายขัดสมาธิแต่ไม่ติดพื้น
นั่นคือเค้าลอยมา แต่มาหยุดตรงไหนรู้ไม๊คะ
เค้ามาหยุดข้างๆตัวส้มซึ่งหันหน้าเข้าหาเค้าอยู่โดยขาก่ายหมอนข้างแล้วนอนหันหลังให้ก.
(นึกภาพออกไม๊คะ)
ได้ยินแค่นั้น ส้มก็รีบแกล้งหัวเราะและสวนกลับไปว่า
"ถ้าคนอย่างแกกำลังเคลิ้ม ละคนอย่างชั้นจะหลับแล้วหรือไง
เป็นไปได้เหรอ หลับยากอย่างชั้นน่ะ" ...
"แล้วทำไมชั้นไม่เห็น อย่างน้อยก็รู้สึกเอ๊า..ทำไมไม่รุ้สึกอะไรเลย??"
ก.ไม่ตอบอะไร แต่สีหน้าไม่ค่อยดี
เวลาผ่านไปจนถึงบ่ายแก่ๆส้มวาดรูปประกอบให้ ก.ก่อนที่จะ
เขียนบทความเนื่องจากรายละเอียดยังไม่เคลียร์
ระหว่างหันข้างให้กับโต๊ะกินข้าวที่ ก.นั่งอยู่ ก.ก็ตะโกนโหวกเหวกโวยวายว่า
"เฮ๊ย..มันมาอีกแล้วเว๊ย"..เท่านั้นแหละคนตาสีขาวอย่างเราก็กระโจนออกมาจากตรงนั้นทันที
แล้วก็ถามว่ามันว่า "อะไรอีกอ่ะ ชั้นกลัวนะแก"
ก.ยืนยันอีกครั้งว่า รูปร่างที่เห็นเมื่อคืนนั่งอยู่ข้างหลังพร้อมกับยืนยันเสียงหนักแน่น
เพราะคราวนี้เห็นหน้าชัดมาก (นึกภาพตามนะคะ)
เป็นผู้ชายคล้ายโกนหัว มีตอผมขึ้นพอสมควร
มีผมขาวด้วย ผิว2สี ปากสีดำเหยียดตรงเหมือนยิ้มไม่เห็นฟัน(แต่ไม่ใช่) ย้ำปากดำจนเด่นชัด!!
เค้านั่งขัดสมาธิ(ดูจากหน้าขาที่กว้างออกทำมุมกับผ้าถุง)จริงๆด้วย
และผ้าถุงมันห้อยลงมาปิดถึงพื้น(ปราศจากเก้าอี้) สูงจากพื้นประมาณเกือบ1เมตร ท่าเดิม อยู่บริเวณข้างหลังส้มเหมือนเดิม .....
พิมพ์ไปก็กลัวไปนะคะ
ไม่เท่านั้น ลูกศิษย์ของคุณแม่ 1 ใน 6 คนเห็นเหมือนกัน
แต่!!ไม่ได้อยู่ข้างหลังเราน่ะสิ
แต่ผู้ชาย(คน)นั้นเอามือคล้องวงแขนที่พันเฝือกของเพื่อนอยู่ในคืนวันแรกที่ก.มาถึง
หลังจากนั้นช่วง2ทุ่ม เพื่อนบ้านเยื้องๆกันเห็นผู้ชาย(คน)นั้นอยู่ข้างหลังส้มหมือนกัน
เค้าได้แต่-งง เพราะส้มยืนแต่คนนั้นนั่งขัดสมาธิ
โดยไม่มีขาเก้าอี้โผล่ เลยไปเรียกแม่ยาย(เค้าเป็นแม่ชี)ออกมาดูว่าทำไมเก้าอี้สามารถตั้งทับรั้วได้
คุณยาย(แม่)ชียกมือขึ้นท่วมหัวแล้วก็รีบเข้าบ้าน...
ทุกอย่างสับสน งง-งวย ไปกันใหญ่
ไอ้เราน่ะไม่ต้องพูดแล้วกลัวจนไม่เป็นอันทำอะไร
อีกใจก็ไม่เชื่อ จนเพื่อนคุณแม่อาสาพา ก.ไปหาพระท่านหนึ่งและกำชับไม่ให้ก.มาพักที่บ้านอีก
ถามเหตุผลก็ได้แต่บอกว่าให้ก.ไปทำบุญก่อน
ก.จะทำให้เราหรือคนในครอบครัวเดือดร้อนโดยไม่รุ้ตัว
คราวนี้งงใหญ่เลยค่ะ ..
เลยโทรหา ก.แล้วถามว่าเป็นไงบ้าง ก.บอกว่า
"รุ้สึกกลัวผู้ชายคนนั้นก็ตรงที่หน้าเค้าคุ้นมากๆ
คุ้นจนยิ่งนึกยิ่งเครียด เพราะมั่นใจว่าต้องเคยเจอมาก่อนแน่"
แปลกค่ะ..ก.ไม่เจอเหตุการณ์อย่างนี้อีก
แล้วส้มหรือใครก็ไม่เคยเจอแม้แต่คนเดียวในบ้าน
ได้ความสั้นๆว่า
พระท่านบอกว่า ก.พูดเชิญชวนใครเดินทางมาด้วยหรือเปล่า
เพราะเท่าที่พระท่านบอก ก.ต้องหรืออาจรู้จักกับคนนั้น
แต่ที่ต้องเห็นอยุ่ข้างหลังส้มนั้นก็เพราะว่า
เค้าต้องการสื่อสารกับก.และต้องการให้ก.เห็นเค้าชัดๆ...
นึกแล้วกลัวค่ะ
ตอนนี้ก็ไม่ได้นอนห้องเดิมแล้วเปลี่ยนไปนอนอีกห้องแบบถาวรเลย..
บอกตามตรง ยังไม่เคลียร์เลยค่ะ
แต่เกรงใจเพื่อนๆพี่ๆน้องๆใน SBN เพราะพิมพ์มายาวยืด
เมื่อยมือมากๆ คืบหน้ายังไงจะมาเล่าให้ฟังกันอีกค่ะ
หมายเหตุ:ขออภัย(คน)ที่กล่าวถึง ไม่รุ้ว่าคุณคือใครจริงๆ ขอโทษดวงวิญญาณถ้าเราทำอะไรผิดพลาดไป

[SIZE="4"]บรื๋ยยยยยยยยยยยยย

อ่านไปแล้วขนลุกขนพองขนชัน

นี่มันเที่ยงคืนแล้วด้วยอ่า

น่ากัวมากมายเลยอ่ะค่ะ

ปล. ขอไปนอนคลุมโปงกอดสามีก่อนนะคะ เค้ากัววววววววว

กรี๊ดดดดด อ่านทำไมเนี่ย ฮือๆๆๆๆๆๆๆ ช่วยด้วย ไปเอาน้องหมามานอนด้วยจะช่วยมั้ยเนี่ย T^T


ช่วยรัยไม่ได้เลยน้องส้ม ช่วยกลัวด้วยได้อย่างเดียว สยองอ่ะ

อ๊าคคคคคคคคคคคค ... ดิฉันจะกดเข้ามาอ่านตอนเที่ยงคืนทำไมเนี่ยยยยยย

มือซนจิง ๆ เลยยยยยยยย....... แง.............

โกรธคุณส้ม ... ว่าแต่ ๆ มีต่อมั๊ยคะ

กลั้นใจอ่านจนจบ อ่านไปลุ้นไป

(แล้วตอนท้ายๆ ก่อนอ่านจบ คุณสามีนั่งพิมพ์งานอยู่อีกเครื่องนึง
ดันเหยียดเท้าเตะขาโต๊ะดัง กึ๊ก.. โหย!!! ไอ้เราก็สะดุ้งโหยงเลยอ่ะ)

ขอให้คุณส้มผ่านช่วงเวลานี้ไปด้วยดีนะคะ

เชื่อหรือไม่เชื่อ ก็อย่าลบหลู่ค่ะ

น่ากลัวที่สุด T_T

หลอนได้อีกนะคะเนี่ย เราว่ารีบนอนแล้วพรุ่งนี้ตื่นแต่เช้าไปตักบาตรทำบุญแล้วอุทิศส่วนกุศลให้เค้าดีกว่าเนอะ น่าจะช่วยได้บ้างดีกว่าไม่ทำอะไรเลย น่ากลัวจริงๆกับสิ่งที่มองไม่เห็น

แนะนำนะคะคุณส้ม ให้คุณก.ไปทำสังฆทาน อย่าทำแค่ครั้งเดียวเผื่อไม่มีกำลังพอส่งให้ไปในทันที ทำทั้งภัตตาหาร ถ้าคุณก.ทำอาหารไปประเคนเองจะดีกว่ามาก ถ้ารู้ด้วยว่าสิ่งที่เคยรู้จักชอบอะไรให้ทำอย่างนั้นไปประเคน จีวร อุปกรณ์การศึกษา เครื่องชำระทำความสะอาดร่างกายอย่าลืมมีดโกนแนะนำ gillette แบบที่โกนหนวดเคราหนะค่ะ

เน้นให้เลือกของแบบที่ถ้าคุณ ก.ใช้คุณก.จะซื้อ ที่บอกแบบนี้เพราะหลักของการทำทานคือสละสิ่งที่เรามีหรือต้องการแก่ผู้อื่น เลือกไปวัดทุรกันดารหรือวัดป่าที่คนไปทำสัฆทานน้อยเพราะพระท่านจะต้องการปัจจัยนี้มากกว่าจึงส่งผลเร็วกว่า นิมนต์กล่าวแก่สงฆ์ท่านด้วยว่าช่วยสวดบอกกล่าวสิ่งที่ติดตามมาให้รับทานนี้ไปเป็นกำลังเป็นพาหนะไปสู่ที่พึงที่ชอบ อันนี้คุณส้มว่างควรไปด้วยเพราะอย่างน้อยเรารู้แล้วยังเคยมาบ้านเราด้วย

อีกอย่างที่เจตสงสัยนะคะยังไงคุณส้มลองถามคุณก.ว่าเคยไปรับปากหรือสัญญากับใครอย่างไรที่ไหนเมื่อไหร่นึกให้ดี ให้ไปทำให้ลุล่วงหรือถ้าทำให้ไม่ได้แล้วเนื่องจากคู่สัญญาตายจากไปให้ไปพบกับครอบครัวเขาเพื่อไปบอกกล่าวให้เรียบร้อยค่ะ

โอว มายบุดดาห์.....เค้ายิ่งกัวๆอยู่ ดั๊นมากดอ่านนน...คืนนี้ขออาบแห้งละกัน..บรึ๋ยยยย

เราเจอผีบ่อยมากเลย
เริ่มเห็น เริ่มเจอมาตั้งแต่ตอน 14-15 ได้
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เจอตลอด
เราไม่ได้เป็นพุทธนะ เราเชื่อพระเจ้า
theory ต่างๆก็เทียบไปทางนั้น
ตอนที่เจอครั้งแรกๆกลัวมาก นอนเกือบไม่ได้ หลอนตลอด
แต่เพราะเจอบ่อยจริงๆ เลยเริ่มชิน เดี๋ยวนี้ไม่กลัวแล้ว
เจอก็แอบตกใจบ้าง (ถ้าไม่ทันได้ตั้งตัว)
แต่เวลาเราไปไหน เราเหมือนจะรู้จะเห็นตลอด
ที่มาให้เห็นเป็นตัวเป็นๆก็เยอะ ที่มาไม่เป็นตัวก็เยอะ
ถ้าไปที่ไหนแล้วไม่เจอเป็นตัว เรากลัวมากกว่า
เพราะไม่รู้ว่าเค้าจะจ๊ะเอ๋เราตอนไหน
เคยไปสถานที่อยู่ที่นึง รู้สึกว่าเค้าตามตลอด
เวลาเราไปที่ไหนที่มีวิญญาณ-ผี อยู่ แต่ไม่เอาตัวมาให้เราเห็นเราจะรู้สึกแย่มาก
ผิวเราจะรู้สึกเย็นๆ แต่มีเหงื่อออก หายใจไม่ออกแล้วก็ใจสั่นๆ .. เป็นแบบนั้นจริงๆ

แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอแล้ว ได้ยินแต่เสียง
กระซิบข้างหูมั่ง ตะคอกมั่ง เราว่าเรื่องแบบนี้นะ ถ้าไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอก
คนที่ไม่เจอ ก็อาจจะไม่เชื่อ บอกว่าผีไม่มีจริง
ลองเจอดูซักครั้งเหอะ แล้วจะรู้ว่ามันหลอนจริงๆนะ

จ้าก...............อ่านไปนิดหน่อย ว่าจะปิดไว้ค่อยอ่านต่อพรุ่งนี้ แต่ก็ดั้น......อ่านจบจนได้

อ่ะจึ๋ย.......แล้วจะนอนหลับมั้ยเนี่ย

ปล. กลัวก็กลัว แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องนึกภาพตามที่น้องส้มบอก (ว่าให้นึกภาพตาม)

คำขอขมาและอธิษฐานจิต สัพพัง อะปะระธัง ขะมะถะ เม ภันเต อุกาสะ ทะวารัตตะเย นะ กะตัง
สัพพัง อะปะระธัง ขะมะถะ เม ภันเต อุกาสะ ขะมามิ ภันเต

คำแปล
หากเข้าเจ้า จงใจหรือประมาทพลาดพลั้งล่วงเกิน บิดา-มารดา ครูบาอาจารย์ พระพุทธ พระธรรม พระอรหันต์ทุกพระองค์ พระอริยสงฆ์เจ้า ตลอดจนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย รวมถึงผู้มีพระคุณ และท่านเจ้ากรรมนายเวร จะด้วย กาย วาจา ใจ ก็ดีขอได้โปรดอโหสิกรรมแก่ข้าพเจ้าด้วย

หากข้าพเจ้ามีเจ้าของในตัวติดตามมาขออนุณาตมีคู่ มีครอบครัวได้เหมือนคนปกติทั่วไป ขอถอนคำอธิษฐาน คำสาบาน ที่จะติดตามคู่ในอดีต ขอให้ค่างผ่ายต่างเป็นอิสระต่อกัน ข้าพเจ้าจะประพฤติตนในทางที่ถูก ที่ชอบ ที่ควร ขอบุญบารมีในอดีตกาลที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน จงส่งผลให้ข้าพเจ้าและครอบครัวตลอดจนบริวารที่เกี่ยวข้องจงเจริญด้วย อายุ วรรณะ สุขะ พละ ลาภ ยศ สุข สรรเสริญ สติปัญญา ปฏิภาณ ธนสารสมบัติ อุปสรรคใดๆ โรคภัยใดๆ ขอให้มลายสิ้น ขอให้ข้าพเจ้ามีความสว่างทั้งทางโลก และทางธรรม ตั้งแต่บัดนี้ตราบเข้าสู่พระนิพพาน เทอญ

หากมีผู้ใดเคยสร้างเวรสร้างกรรมกับข้าพเจ้า ไม่ว่าจะชาติใดภพใดก็ตาม ข้าพเจ้ายินดีอโหสิกรรมให้ ขอถอนความพยาบาท ความอาฆาต และคำสาปแช่งในทุกชาติ ทุกภพ ขอให้ข้าพเจ้าพ้นจากคำสาปแช่งของปวงชน ของเจ้ากรรมนายเวร ขอให้พ้นนรกภูมิ พบแสงสว่างทั้งทางโลก และทางธรรม เทอญ ก่อนสวดตั้งนะโม 3 จบ

คุณพ่อคุณแม่รวมถึงผู้มีพระคุณต่อผมครับ ผมยอมรับว่าผมเคยคิดในทางไม่ดีในทางเสื่อมเสียต่อท่าน ถึงสมองจะคิดไปเอง โดยที่ผมมิสารถควบคุมได้ ขอให้ท่านโปรดอโหสิกรรมให้ผมด้วยเถอะครับ ผมไม่อยากจะมีบาปติดตัว โปรดอโหสิกรรมให้ผมเพื่อให้ผมหลุดพ้นจากบาปกรรมที่มาจากการคิดไม่ดีต่อท่านด้วยเถอะครับ สาธุ

โหหหหหหห หลอนได้อีกค่ะคุณส้ม...ของแบบนี้คนที่เห็นก็เหวอ ส่วนคนที่ไม่เห็นหัวใจจะวายเอาง่ายๆเง้อ (ไหน ตรงไหนอ่ะเพื่อนน ) คือจะหลบก็ไม่ได้ อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ปรกติเราไม่ค่อยกลัวอ่ะ แต่อ่านเรื่องนี้มีขนลุก นึกถึงตอนท้องเจอบ่อยมากมายๆ นั่งทานข้าวอยู่ คุณหมอที่รู้จักกันขับรถมาจอดหน้าร้าน ทุกคนลงจากรถหมดแล้ว แต่เราเห็นผูหญิงคนนึงยังนั่งอยู่ที่คนขับแหละ (T_T)' ยังแอบไม่เชื่อตาตัวเอง เพราะคุณหมอคนนั้นเค้าขับมาเองนี่นา มีเดินไปดูใกล้ๆ เจ๊แกก็ยังนั่งมึนอยู่อย่างนั้นไม่สบตาเราเลยด้วย(ซึ่งก็ดีแล้ว อ่า) เดินกลับมาถามฝาชีว่าเห็นใครในรถเปล่า เค้าลงไปกันหมดเลยใช่มะ... แย่แล้ว (คนท้องอยากกลับบ้าน เอิ๊บบ จะเปนลม)

เอ่อ โชคดีที่มาอ่านตอนเช้า ไม่เคยเจอ ไม่ค่อยเชื่อเรื่องวิญญาณ แต่ก็กลัวอยู่ดี ^^'

โห...บีบหัวใจ ตื่นเต้นและน่ากลัวจิงๆค่ะ แล้วเรื่องราวเป็นยังไงต่อ คลี่คลายไปทางไหนคะ รอๆ..

รอฟังต่อนะคะ ...ดีที่อ่านตอนเช้าแค่นี้ก็หลอนมากแล้ว

คุณส้ม ขอบอกว่าน่ากลัวมาก.กกกกกอ่ะ

ดีนะเนี๊ยะ ไม่อ่านก่อนนอน มาอ่านตอนเช้า

บรื้อส์....... ขนลุกอ่า

แงๆๆๆ หนูกลัวอ่ะ

ยังดีนะเนี่ยที่มาอ่านตอนเช้า ไม่งั้นนอนไม่หลับชัวร์

แนะนำคุณส้มน่าจะไปทำบุญนะคะ สู้ๆค่ะ ขอให้ผ่านไปได้ดีนะคะ

คุณก.ต้องไปเคลียร์กับคุณคนนั้นเอง
เพราะเค๊ามาด้วยกัน:D
เค๊าคงมาขอความช่วยเหลืออะไรซักอย่าง

กลัวเลยค่ะหันไปมองข้างหลังโดยพลัน :p

ตามนี้เลยค่ะ....ยังไงฝากให้คุณ ก. รีบทำบุญนะคะ..
จะได้หมดเคราะห์...ร้ายกลายเป็นดี...หนักกลายเป็นเบา......

(ห่วงแต่เขา....เรายังเอาตัวไม่รอด..อิ...อิ...)

[SIZE="2"]อืมมมมมมมมมม..........มาให้เห็นชัดๆเลย
ยังไงลองไปทำบุญใหญ่ๆให้เค้าดูนะคะ ให้เพื่อนด้วย

เราเป็นคนตาขาวที่สุดของที่สุด แต่เจอประจำเลยค่ะ

เรื่องที่เราไม่เห็นเองนั้นไม่แปลกค่ะ

เพราะสมัยก่อนตอนที่เรามีคนมาตาม เรานอนกับน้องสาว เรานอนอยู่ แล้วน้องสาวเพิ่งขึ้นนอนได้ 5 นาที อยู่ๆเราก็ใจหายว๊าบบบบบบบบ เสียวสันหลังวูบบบบบบบ เราลืมตาขึ้นทันที แล้วเค้าคนนั้นก็มายืนอยู่ตรงปลายเท้าเราค่ะ ......... สรุป เราเห็นอยู่คนเดียว น้องสาวเพิ่งหลับตามันไม่เห้นอะไรด้วยเลยไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น........... เราเห็นคนเดียวกันนี้ 4 ครั้ง ในที่แตกต่างกัน

ในที่สุดเรางงงงงงงงมาก เพราะลักษณะการเจอ ความรู้สึกที่เจอคือแบบเดียวกันหมด
เราจึงไปหาคนรู้ (พี่ทิพย์ ตอนนั้นไม่รู้จักกัน.....) ก็ได้ความมา พี่เค้าอธิบายรูปร่างได้ตรงหมดทุกอย่าง เค้าก็บอกเราว่าให้เราไปทำอะไรบ้างบอกว่าคนๆนี้คือใคร หาเจอได้ที่ไหน ณ ตอนนั้น.......... ก็ไปทำตามที่พี่เค้าบอก จากนั้นก็ไม่เจออีกเลยค่ะ ทำบุญ หรือทำอะไรที่ตรงจุดจะสำเร็จ ถ้าทำบุญทั่วๆไปบางทีจะไม่ถึงค่ะ

ถ้าตะเองไม่อยากเห็นอะไรเลยนะคะ....ก่อนนอนให้สวดมนต์ สวด บทพาหุงมหากา แล้วแผ่เมตตา ทุกคืนค่ะ จะไม่เห็นอะไรเลย แต่ต้องสวดให้จบนะคะ ไม่งั้นกลางคืนจะนอนฝันร้าย น้องเราเป็นมาแล้วค่ะ ตอนแรกก็งงว่าทำไมตอนหลังเพิ่งคุยแล้วน้องบอกว่าสวดอะไรบ้าง สรุปสวดไม่จบสลับบทอีกต่างหาก ....ถ้ารู้สึกว่าไม่ไหวยาวไปให้สวด ชิณบัญชร ก่อนก็ได้ค่ะ ผลของชินบัญชรจะอ่อนกว่าบทพาหุงมหากา นิดหน่อย เพราะจริงๆจะต้องสวดต่อกัน 3 บท ถึงจะครบสูตรค่ะ

แต่ละท่านมีประสบการณ์น่ากลัวมาก ๆ ค่ะ
อ่านแล้วขนลุก...กกก

เราก็เหมือนจะเคยเจออยู่บ้างแต่ไม่รู้ว่าคืออะไรแน่ เลยคิดว่า คิดไปเองๆๆ ตลอด
อย่างน้อยก็รู้สึกดีขึ้นนิดนึง -_-"

น่ากลัวจังสงสัยคืนนี้นอนไม่หลับแน่ ๆ


จขกท. ลองทำบุญแผ่เมตตาไปนะคะ เข้าใจว่าเค้าคงไม่คิดจะมายุ่งกับจขกท.
แต่ว่าเราก็อุทิศส่วนกุศลให้เราจะได้สบายใจด้วยค่ะ

เราเชื่อในพระเจ้าค่ะ เราหลุดพ้นจากพวกนี้มานานแล้ว

แฟนเราเป็นพุทธ แต่เค้าไม่กลัวเรื่องพวกนี้

เค้าว่ากันว่า ยิ่งกลัว ยิ่งเจอค่ะ !!!

ไม่ได้ลบหลู่นะคะ แต่ว่า อย่าไปกลัวมันค่ะ
ยิ่งเราให้ความสำคัญกับมันมากเท่าไหร่
มันจะยิ่งมีฤทธิ์อำนาจค่ะ

อยากจะบอกว่า เมื่อก่อน เราโดนหลอกทุกวันค่ะ
กราบ บน ไหว้ ทุกศาล ทุกพระ ทุกวัดค่ะ
กลัวผี มาก ๆ ค่ะ นอนหงายไม่ได้เลยมาเป็นเวลาสิบกว่าปี
เพราะเวลานอนหงาย มันจะมาค่ะ มาเป็นเงา ๆ ตัวใหญ่ ๆ
เสียงกระซิบข้างหูบ้าง เราขยับตัวไม่ได้เลย
ท่องคาถาร้อยแปดมันก็ไม่ไป

วันนึงเราทนไม่ไหวแล้ว นอนกลางวัน มันก็มา
เราเลยบอกมันว่า ถ้ามาอีกขอให้ไม่ได้ไปผุดไปเกิด
ขอให้เป็นผีเร่ร่อนไปตลอดไป๊ ๆๆๆ

พระเจ้า มันไปค่ะ มันไปจริง ๆ ค่ะ
มันไม่กลับมาอำเราตอนหลับอีกเลยค่ะ
แต่จะมีมาในรูปแบบอื่น ๆ มาแบบแซว ๆ
เช่น แว๊ป ๆ ตอนขึ้นบันได
อะไรงี้เป็นต้น

ยอมรับว่าเราก็มีตุ้ม ๆ ต่อม ๆ บ้าง แต่พอตั้งสติได้ก็ไล่มันไปค่ะ
ไม่ได้เป็นหมอผีนะคะ :D แต่...กว่าจะผ่านตรงนี้มาได้ก็นานเอาการอยู่ค่ะ

กรณีคุณส้ม เราไม่รู้จะแนะนำยังไง ได้แต่เป็นห่วงด้วยความสัตย์จริง
และปรารถนาให้คุณส้ม รอดพ้นจากวิญญาณชั่วทั้งหลายนะคะ:)

แงงงงงงงงงงงงง ขนลุกเลยอ่าาาา

เค้าอยู่คนเดียวด้วยอ่าาาา น้องหมาก็ไม่มี

กลัวอ่าาาาาาาาาาาาา งือ งือ

ทำบุญค่ะ อุทิศส่วนกุศล

กะว่าหลอนแน่แล้วตรู!!..พออ่านข้อความคุณเอ
ขำก๊ากเลยค่ะ
เฮ้อ..จะมาเหยียดขาอะไรกันตอนนี้เนี่ย คุณสามี อิอิ:D


แค่ช่วยกลัวเป็นเพื่อนก็ซึ้งละค่ะพี่โก้..:D


ถ้าไม่นึกภาพตามมันจะไม่หลอนนะคะพี่มล..ส้มว่า!!


ขอบคุณจากใจจริงค่ะ


55555++คุณโอ๋ก้อ..กลัวเป็นเพื่อนหน่อยน่า


ใช่ค่ะพี่ดิว มีผู้ใหญ่และใครหลายๆคน
บอกกับ ก. อย่างนี้เหมือนกัน
แต่เค้านึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกน่ะค่ะ
เป็นไปได้ไม๊คะ เรื่องชาติที่แล้วอ่ะค่ะพี่ดิว

ขอบคุณคุณฝ้ายมากค่ะ
ถ้าส้มเจออย่างคุณฝ้ายคงเป็นลมแน่ๆเลย

คุณส้มขา

เอจะปูเสื่อรอฟัง ขนหัวตั้ง ขนลุกขนพอง อีกรอบนะคะ

รู้สึกตื่นเต้นและลุ้นกับเหตุการณ์มากเลยค่ะ

ป.ล.ขออภัย มิได้ลบหลู่ท่าน...แต่ประการใดนะคะ

จริงๆเจตเป็นคนไม่ใส่ใจเรื่องผีนะคะคุณส้ม ไม่ปฏิเสธการมีหรือไม่มีอยู่เลยไม่กลัวเพราะเราอยู่กันคนละที่ไปกันคนละทาง คงเหมือนคลื่นวิทยุ กระแสไฟฟ้า จับต้องเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้ จะมีหรือไม่ไม่ใช่เรื่องที่ทำให้ชีวิตปัจจุบันดีขึ้น เพียงแต่พอคนรู้แล้วคนเรามันเอาไปคิดไปนึกไปกลัว พระพุทธเจ้าท่านก็ว่า ความกลัวเกิดจากความไม่รู้ แล้วมันเป็นทุกข์ไงคะเลยแนะนำอย่างที่ว่า ทำไปก็ไม่เสียหายกลับดีเสียอีกที่เป็นการสอนจิตใจให้รู้ว่าของที่เราทำเราให้นั้นมันเป็นประโยชน์แก่บุคคลอื่น อันนี้คือสิ่งที่เราได้จริงคือรู้จักสละ พอสละแล้วอะไรต่อมิอะไรที่จะมาผูกกับเราก็หาห่วงมาเกี่ยวมาผูกไม่เจอค่ะ

บางครั้งเวลาคนเราไปตบปากรับคำหรือแม้แต่เอาจิตไปเกี่ยวกับใครแล้วทำให้อีกฝ่ายนั้นเกิด "ความรู้สึก" ขึ้นมาก็เป็นเหตุให้ติดตามกันมาได้ คุณก.หรือพี่ผู้หญิงของคนขับรถนั้นก็คงเหมือนกันในลักษณะที่ไปทิ้งห่วงให้อะไรมาผูกมาเกี่ยวได้ง่ายเลยมีตามมาหนะค่ะ

โบราณว่าบาปอยู่ที่คนทำ กรรมอยู่ที่คนก่อ กรรมคือตัวส่งผลและเกิดจากความรู้สึก เปรียบเทียบง่ายๆสิ่งมีชีวิตถ้าเราไปทำให้เกิด "รู้สึก" ขึ้นมาก็เกิดเป็นกรรมแก่เราเป็นเหมือนกุญแจคล้องลงกลอนเรียบร้อย เช่น ต้นไม้เวลาเราไปเด็ดไปกินหรือไปโค่นมันหรือจำพวกไวรัสแบคทีเรียเวลาเราล้างด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อจึงไม่เกิดกรรมเพราะมันเป็นสิ่งมีชีวิตแต่ไม่มีความรู้สึกจึงไม่เกิดกรรมที่ผูกกันให้ไปแก้ แต่พวกหมูหมากาไก่ ฯลฯ เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกตามสัญชาตญาณ เราไปทำกรรมกับมันก็ต้องชดใช้กัน ยิ่งมนุษย์ด้วยกันนี้ก่อกรรมจากความรู้สึกล้วนๆเลยค่ะเพราะมนุษย์มีสิ่งที่สิ่งมีชีวิตอื่นๆไม่มีคือสติและสัมปชัญญะ

เลยอยากแนะนำคุณส้มว่าอย่าไปกลัวค่ะเขาทำอะไรเราไม่ได้หรอกถ้าทำได้ไม่มาเป็นอะไรก็ไม่รู้ติดตามเราไปมาและหาความสงบเองไม่ได้ เราไม่เห็นไม่รู้หนะดีแล้วเป็นกุศลของตัวเราเอง รู้เห็นและยังรับมือหรือทำใจไม่ได้นี่มันทุกข์ขนาดจ้า เลยให้คิดว่าเวลาเราไปทำทานซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด ให้มองที่แก่นคือการสละ พลังของการสละจะส่งเป็นกุศลให้บ่วงทั้งหลายมันคลายลงแต่จะไม่หลุดทันทีถ้าเราไม่รักษาศีล ไม่ทำจิตเราให้นิ่งให้เรียบให้สงบ(ภาวนา)ไม่ก่อให้เกิดตะขอไปเกี่ยวโน่นนี่นั่นมาอีก ทำยากแต่ต้องทำค่ะ เจตว่าไม่ร้ายแรงนะกรณีคุณก.แต่ต้องหมั่นทำเพราะเราไม่รู้ว่าเคยไปก่อให้อะไรต่อมิอะไรมีความรู้สึกแรงกล้าต่อเรามากกี่มากน้อย

กรณีกรรมเจตปัจจุบันคือว่าจะไปขออโหสิปลวกที่ขึ้นบ้านเจตอยู่เหมือนกันค่ะ เพิ่งฉีดตายไปทั้งรังและต้องเรียกเค้ามาตั้งสถานีล่อเหยื่อด้วย(แพงอีกต่างหาก Y-Y) ทำไงได้ไม่งั้นบ้านพังแน่เลยยังผ่อนไม่หมดเป็นหนี้ธนาคารอีกตั้งเป็นสิบๆปี เค้าว่าให้อธิษฐานจิตเดี๋ยวมันก็ไปแต่จิตไม่แข็งไม่เป็นกุศลพอเลยต้องใช้วิธีทางโลกไปก่อน กรรมแท้ๆเลยค่ะT-T

ทำบุญแล้วอุทิศบุญไปให้เค้าตรง ๆ เดี๋ยวเค้าก็ไปครับ

ขอบุญกุศลทั้งหลายที่ข้าพเจ้าได้ทำแล้วนี้จงประสบแด่วิญญาณที่ตามนี้ด้วยเทอญ

แล้วตามด้วย

คาถาแผ่เมตตา

(แผ่ให้สรรพสัตว์ทั้งหลาย)
สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ
อัพพะยาปัชฌา โหนตุ
อะนีฆา โหนตุ
สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งสิ้น
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย
จงมีความสุขกาย สุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเทอญ

เข้ามาอ่านเมื่อคืนราวตี 1 ได้ รอลุ้นต่อจ้า

ทำไมชั้นจะต้องเข้ามาอ่าน มาวุ่นวายกับเรื่องชาวบ้านเค้าตอนตีสองด้วยเนี่ยยยยยย

น้ำก็ยังไม่ได้อาบ.....แล้วก็คงจะไม่อาบแล้วแน่ๆคืนนี้

ทำมายยยย...ทำม๊ายยยยยย กดเข้ามาทำม๊ายยยย T_T

นึกว่าเรื่องตลก แล้วจั่วหัวอย่างงี้เป็นมุข อะไรยังไง กะจะเข้ามาขำค่ะพี่น้อง

ฮากริบมั้ยล่ะคร๊าาาาา ฮือๆๆๆ T_T

ปล. แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้กลางวันจะเข้ามาอ่านต่อ ติดตามตอนต่อไป ....เง้ออ :D

แง แง เข้ามาทำไมเนี่ย อาทิตย์หน้าอยู่คนเดียวด้วย จะหลับลงไม่เนี่ย แย่แล้วครับ ทำไงดี ไม่เข้ามาอ่านแล้วนา ทู้นี้