ผมเชื่อว่าบ้านเมืองของเราที่เป็นบ้านเมืองมาได้ไม่ใช่ด้วยความบังเอิญ


ล้วนมีคนเสียสละที่ เราไม่รู้จัก และแม้เขาเหล่านี้ไม่รู้จักเรา ก็ยินดีเสียสละให้เรา
เพียงแค่คำว่า คนในชาติเดียวกัน และนี้คืออีก 1 เรื่องราว

นักรบนิรนาม




ไม่รู้เมื่อไรจะมีนักการเมืองสักคนที่รับผิดชอบเพียงพอต่อผู้เสียสละ
ขอเข้ามาฝากตัวในห้องนี้ด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

ขอบคุณ วีดีโอจาก youttube และภาพจาก facebook ในชุด "คนที่เราควรไปเยี่ยม" ของน้องคนหนึ่ง

ปล. วันหน้าจะเข้ามาคุยอีกครับจะนำเรื่อง นักรบที่เราลืมนาม มาเล่าให้ฟังครับน่าจะเป็นเรื่องส่วนรวมที่ทำให้การเมืองดีขึ้น หากนักการเมืองมีสำนึกได้บ้างว่า มีคนเสียสละเพื่อให้เขาเหล่านั้นเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบ
[SIZE="2"]
สังคมที่ไร้มุทิตา...
คือ สังคม ที่ คนส่วนใหญ่ ไม่รู้ว่า ใครคือคนที่ทำให้
เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนควรต้องมีหัวใจ
สังคมนี้ แผ่นดินนี้ คงอยู่ ให้เรา อาศัย อยู่ร่วมกัน ได้ต่อไป
"ผู้เสียสละทุกคน ที่ตาย ล้วนมีชีวิต และเรา ติดหนี้บุญคุณ"
ขอบคุณใน ความเสียสละ ที่ทำให้เรา ได้อาศัยอยู่ร่วมกัน
เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนควรต้องมีหัวใจ
ด้วยความเคารพในความเสียสละ อย่างสูงยิ่ง
ประเทศใคร.. ในหนึ่งวัน

ความเห็นแก่ตัว ทำให้ คน โง่ ขึ้น

ขอบคุณครับ
เรื่องราวของนักรบนิรนามนี้ ผมไม่เคยได้รู้เลยครับ
ขอบคุณครับ ที่ช่วยเตือนให้ได้รู้ว่า ทุกวันนี้เรามีแผ่นดินอยู่ได้เพราะใคร
ขอบคุณครับ ที่ทำให้ได้รู้ว่าเมื่อนก่อนนี้มีคนที่เสียสละอยู่ และ ตอนนี้ก็มีคนที่เขาเสียสละอยู่เช่นกัน

"บ้านเมืองของเราที่เป็นบ้านเมืองมาได้ไม่ใช่ด้วยความบังเอิญ"

อ่านประโยคนี้แล้วทำให้นึกถึงบรรพบุรุษค่ะ เราลืมบรรพบุรุษของเรา

บรรพบุรุษของไทยแต่โราณ ปกบ้านป้องเมืองคุ้มเหย้า..นึกถึงเพลงนี้ด้วยค่ะ ลองไปหาในกูเกิ้ล เจอว่าชื่อเพลง เราสู้ เพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ทำนอง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ร.๙
เนื้อร้อง นายสมภพ จันทรประภา
ขออนุญาตเจ้าของกระทู้ลงเนื้อร้องค่ะ

บรรพบุรุษของไทยแต่โบราณ
ปกบ้านป้องเมืองคุ้มเหย้า
เสียเลือดเสียเนื้อมิใช่เบา
หน้าที่เรารักษาสืบไป
ลูกหลานเหลนโหลนภายหน้า
จะได้มีพสุธาอาศัย
อนาคตจะต้องมีประเทศไทย
มิยอมให้ผู้ใดมาทำลาย
ถึงขู่ฆ่าล้างโคตรก็ไม่หวั่น
จะสู้กันไม่หลบหนีหาย
สู้ตรงนี้สู้ที่นี่สู้จนตาย
ถึงเป็นคนสุดท้ายก็ลองดู
บ้านเมืองเราเราต้องรักษา
อยากทำลายเชิญมาเราสู้
เกียรติศักดิ์ของเราเราเชิดชู
เราสู้ไม่ถอยจนก้าวเดียว

ข้อมูลจากเว็บ http://web.ku.ac.th/king72/2530/rao_soo.html

ขอบคุณคุณ yourfwd ที่มาตั้งกระทู้ที่ทำให้ได้อ่านแล้วได้ระลึกถึงคนที่เสียสละเพื่อให้มีคำว่าชาติบ้านเมืองครับ

เห็นคุณ bookerian นำเพลงพระราชนิพนธ์มาไว้ให้เราได้รับรู้
ขอนำวีดีโอเพลง "เราสู้" ใน youtube มาลงไว้ด้วยนะครับ

เพื่อนในชุมชนแห่งนี้จะได้ฟังกันครับ



ขอบคุณครับ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาตอบทำให้รู้ว่ามีคนรับรู้และสนใจเรื่องบ้านเมือง

ขอบคุณที่นำมาเผยแพร่ ให้คนอย่างเราได้รับรู้

สำหรับผู้มาร่วมรับรู้ ขอบคุณทุกคนครับ
และสำหรับ ผู้ที่ร่วมส่งต่อเพื่อให้คนอื่นรับรู้ ขอบคุณมากครับ

เพราะ....

ทุกบ้านเมืองมีคนเสียสละ
วันนี้ ได้ไปเรียน ได้ไปทำงาน...
ได้ไปทำทุกอย่างตามเป้าหมายของตน


เพราะมี คนเสียสละ ทำหน้าที่ แทนเรา
เพื่อให้ เราได้อาศัย อยู่บน แผ่นดินเดียวกัน


หากอ้างว่า ที่คนเหล่านี้ทำนั้น เป็นหน้าที่ของเขา
แล้วอะไรหน้าคือที่ของเรา ที่ทำให้เรามีแผ่นดินนี้ให้อาศัย


ถ้าอาศัยอยู่บนแผ่นดินเดียวกันแล้ว...
ไ่ม่สามารถระลึกได้ ถึง คุณของผู้เสียสละ เรา ก็ เนรคุณ
ไม่เลือก เสียสละ ระลึกไม่ได้ถึงสิ่งที่ได้รับจากการเสียสละ เรา ก็ เห็นแก่ตัว


หากเราไม่เลือกเสียสละร่างกายและชีวิต
เราก็ต้องเลือกแสดงความรู้ความคิดที่ปกป้องผู้เสียสละ


ไม่อย่างนั้นเรา ก็เป็นเพียงแค่ คนที่ยืน ตรงข้าม กับคน ที่ เสียสละ เพื่อเรา

ชอบมากเลย

ขอบคุณนะคะ ที่นำเรื่องราวดีๆ มาลง

^_^:o

ขออนุญาต ทดสอบระบบใหม่สมาชิกทุกคนสามารถตอบโดยตรงจากหน้าโปรไฟล์ของตนเอง

พอได้ อ่านแล้ว ก็ เริ่ม รู้สึก แล้วค่ะ
ว่า กว่าจะเป็นบ้าน เป็นเมือง ได้ ไม่ใช่ความบังเอิญจริง ๆค่ะ

ขอบคุณ ผู้เสียสละ ทุกคน ที่ ทำให้เกิดเป็นบ้านเป็นเมืองได้ทุกวันนี้

คนที่ได้อาศัยอยู่ร่วมกันจึงต้องช่วยกัน รับผิดชอบ ต่อสิ่งที่ผู้เสียสละ เสียสละมาให้แล้วให้ได้

ขอบคุณค่ะ ขอร่วมส่งต่อค่ะ

เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ
ทุกวันนี้ภูมิใจมาก...พ่อเป็นตำรวจที่ไม่โกงกิน..แม้ว่าเงินเดือนตำรวจน้อยมากๆๆๆๆๆๆๆ จนไม่พอเลี้ยงลูกๆ
แต่ด้วยความรักและรับผิดชอบของแม่ที่มีต่อคำว่าครอบครัว แม่จึงค้าขายประกอบอาชีพค้าขายมาตลอด..
แม่และพ่อช่วยกันส่งลูกๆเรียน จนจบปริญญาตรีทั้ง 4 คน..ด้วยหยาดเหงื่อของพ่อและแม่
เพราะเงินเดือนตำรวจ ที่พ่อได้รับในแต่ละเดือนนั้น.....มันไม่พอ
แต่งานที่พ่อทำมันเสี่ยงมาก...ไม่คุ้มกะเงินที่ได้เลยจริงๆ
พ่อเป็นตำรวจตระเวนชายแดน 3 จังหวัดชายแดนใต้ พ่อเป็นคนแรกที่ต้องเข้าพื้นที่และทำหน้าที่กู้ระเบิด
โดยที่ไม่ให้ลูกน้องทำ ทั้งๆที่พ่อเลือกได้..แต่พ่อก็เลือกที่จะเสียสละแทนทุกคน

ขอบคุณผู้ที่เสียสละทุกคนในบ้านเมืองนี้

ขอบคุณคุณพ่อของคุณ s ด้วยค่ะ