อันเนื่องมาจากมีการสำรวจของในถังสังฆทานสำเร็จรูป (ถังเหลือง) ที่เห็นวางขายกันอยู่ทั่วไป พบว่า กว่า 50 % เป็นของที่ไม่มีคุณภาพ ใช้งานจริงไม่ได้ เช่น ผ้าจีวรสั้นและบางจนแทบจะเป็นผ้าซีทรู ใบชาเหม็นผงซักฟอกที่วางมาข้างๆ (กลายเป็นใบชารสโอโม่) กระดาษชำระหยาบและมีกลิ่นเหม็น แปรงสีฟันแข็งจนพระค่อนประเทศเป็นโรคเหงือกอักเสบ, สบู่ แชมพู ที่ถวายมีกลิ่นหอมแรง และผสมมอยซ์เจอร์ไรเซอร์ ทำให้พระผิดศีลต้องปลงอาบัติกันทุกวัน (มีศีลข้อหนึ่งห้ามการประทินผิวและใช้เครื่องหอม ไม่แน่ใจว่าศีลข้อที่ 6,7 หรือ 8 นี่แหละครับ) เครื่องชงดื่มมักหมดอายุ ถ่านไฟฉายหมดอายุ แบตเยิ้ม ฯลฯ หรือแม้แต่ตัวภาชนะที่ใส่ คือถัง ก็ยังทำจากพลาสติกคุณภาพต่ำ ใส่อะไรได้แป๊บเดียวก็ฉีก แตก พัง เป็นต้นครับ

รายการจุดเปลี่ยนจึงได้ไปสอบถามพระสงฆ์จำนวนหนึ่ง แล้วจัดอันดับสิ่งของสังฆทาน ตามความจำเป็นในการใช้งาน รวม 10 อันดับ ซึ่งเรียงจากจำเป็นมากสุดไปน้อยที่สุดได้ ดังนี้



1. เครื่องเขียน สมุด ปากกา ดินสอ
เนื่องจากพระสมัยนี้ต้องเรียนพระปริยัติธรรม และจดกำหนดนัดหมายต่างๆ ช่วยจำ บางรูปท่านเป็นเหรัญญิกดูแลค่าใช้จ่าย ยิ่งต้องใช้มาก แต่ไม่ค่อยมีใครถวายเครื่องเขียนเหล่านี้ พระท่านจึงต้องไปเดินหาซื้อเองเสมอ หากเราถวายไป พระท่านจะได้ใช้อย่างแน่นอนครับ อันดับ 1 จึงตกเป็นของ 'เครื่องเขียน' ไปอย่างพลิกความคาดหมาย (หรือว่าคุณทายถูกล่ะ ? เอ้อ)



2. ใบมีดโกนตราขนนก (Feather) หรือยี่ห้อ Gillette ยิลเลตต์
เนื่องจากพระต้องโกนผมทุกวันโกน แต่ใบมีดยี่ห้ออื่น พระใช้โกนผมแล้วเลือดสาด !!! ท่านจึงใช้ได้แค่ 2 ยี่ห้อนี้เท่านั้น อนึ่ง ใบมีดตราขนนกจะคมกว่ายินเลส ใช้ในการโกนครั้งแรก ส่วนยิลเลตต์จะใช้เก็บความเรียบร้อยอีกครั้ง หากท่านใดถวายใบมีด ก็ได้ชื่อว่า ช่วยไม่ให้พระต้องเสียเลือดเนื้อทุกวันโกน ข้าพเจ้าเห็นว่าได้บุญดีกว่าให้ยาอีกนะท่าน



3. ผ้าไตรจีวร ที่มีความยาวพอที่จะนุ่งห่มได้ มีความหนาพอเหมาะสม
เพราะผ้าที่ติดมากับถังเหลือง มันทั้งสั้น ทั้งเต่อ ทั้งบาง ทำให้พระท่านลำบากใจเวลาสวมใส่ ขาดความมั่นใจ และเสียภาพลักษณ์ที่ดีของสงฆ์ ผู้ใดถวายผ้าไตรจีวร จึงได้อานิสงส์มากนัก นี่ก็ใกล้จะถึงเทศกาลเข้าพรรษาแล้ว เตรียมผ้าอาบน้ำฝนไปถวายพระกันเถอะนะครับ



4. หนังสือธรรมะ สารคดี นิตยสาร หรือที่ให้ความรู้ด้านอื่นๆ
เนื่องจากพระสงฆ์ มีหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนา จึงจำเป็นที่จะต้องมีความรู้ที่แตกฉาน ทั้งทางธรรม และรู้ทันข่าวสารบ้านเมือง เพื่อจะได้สาธิตยกตัวอย่างให้ชาวบ้านเข้าใจได้แจ่มแจ้ง การถวายหนังสือเหล่านี้ จึงถือเป็นต้นทุนแห่งธรรมทาน ให้พระท่านได้นำไปต่อยอด กระจายสู่ผู้คนได้อีกมาก ทั้งยังถือเป็นการลงทุนที่ไม่มีความเสี่ยง แถมได้ผลตอบแทนสูง น่าลงทุนเป็นอย่างยิ่ง



5. รองเท้า
(ยกเว้นพระนิกายธรรมยุตต์นะจ๊ะ สังเกตให้ดีล่ะว่าวัดที่เราไป พระท่านใส่รองเท้ากันหรือเปล่า) พระท่านต้องเดินบิณฑบาตร, ธุดงค์, ไปเรียนหนังสือ, ไปกิจนิมนต์ตามที่ต่างๆ, บางรูปต้องทำงานที่ใช้แรงงานในวัด เช่น ก่อสร้าง ทำสวน สิ่งที่ต้องรับภาระหนักก็คือ 'รองเท้า' ที่มักจะขาด เสียหาย อยู่บ่อยๆ นั่นเอง รองเท้าจึงถือเป็นอีก item หนึ่งที่มีความสำคัญอย่างสูง



6. ยาหลักๆ ที่จำเป็น
ยาสามัญประจำบ้าน ยาแก้ปวดหัว ปวดท้อง ยาแก้ไอ แก้ไข้ ลดกรดในกระเพาะอาหาร ยาใส่แผลสด แผลเปื่อย แผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก แผลพุพอง เป็นหนอง ผิวหนังอักเสบ เป็นหนอง



7. ผ้าขนหนูสีสุภาพ ไม่ต้องสีเหลืองก็ได้
เพราะผ้าขนหนูที่ติดมากับถังเหลืองมักหยาบ เล็ก และคุณภาพต่ำ จนเอามาใช้ไม่ได้ในชีวิตจริง



8. ชุดคอมพิวเตอร์
อู้วววว ไฮโซไปนิดนึง แต่ถ้าใครรวบรวมเงินได้เป็นกอบเป็นกำอย่างกฐิน ผ้าป่า ก็น่าพิจารณาถวายคอมพิวเตอร์แด่วัดที่ขาดแคลน .. ถ้าเป็นวัดที่อินเตอร์เน็ตเข้าไม่ถึงจะดีมากๆ ครับ



9. น้ำยาเช็ดพื้น
เหอ... งงไปเลย พระท่านจะเอาน้ำยาเช็ดพื้นไปทำอะไร ?? เฉลย ก็เอาไปผสมน้ำ ถูกุฏิ ศาลา อุโบสถ ไงจ๊ะ เพราะนอกจากจะช่วยผ่อนแรงในการทำความสะอาด สลายคราบแล้ว บางยี่ห้อยังช่วยฆ่าเชื้อโรคที่อยู่ในมูลนกพิราบ ฉี่หมา ฉี่แมว ฉี่หนู เห็บ หมัด ของหมาวัดได้อีกด้วย



10. แชมพู
พระท่านไม่มีผมแล้วจะเอาแชมพูไปทำไมเนี่ย แถมยังฮอตฮิตติดท็อปเท็นของที่มีประโยชน์อีกด้วย แซงหน้าไมโล โอวัลติน ชาเขียว ขิงผง สบู่ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ทิชชู่ ฯลฯ ที่เห็นสลอนอยู่ในถังเหลืองซะด้วยซี คืองี้ เมื่อพระท่านไม่มีผมมาปกป้องหนังศีรษะเนี่ย ทั้งความร้อน ฝุ่นละออง เชื้อโรคต่างๆ ก็จะเข้าถึงหนังศีรษะของท่านได้โดยตรง แถมการรักษาสมดุลความชุ่มชื้นของหนังศีรษะก็จะเสียไป เพราะไม่มีผมปกคลุม ทำให้หนังศีรษะของพระ มักจะแห้ง และเกิดโรคผิวหนังอยู่เสมอ เช่น ชันตุ เป็นต้น สิ่งที่จะช่วยบรรเทาได้ก็คือ แชมพูยา ที่มีส่วนผสมปกป้องหนังศีรษะ รักษาสมดุล สังเกตง่ายๆ ที่ฉลากจะมีคำว่า 'Scalp' เป็นสำคัญ ยี่ห้อที่เป็นแบบนี้ก็มักจะเป็นพวก แชมพูขจัดรังแค อย่างคลินิค, แพนทีน, Head & Shoulder, ไนโซรัล เป็นต้น แต่น่าเศร้าใจ ที่ไม่มีใครถวายแชมพู พระท่านจึงจำต้องใช้สบู่แก้ขัด ซึ่งทำให้ยิ่งคันหัว ศีรษะแห้งไปกันใหญ่ ดังนั้นจึงขอท่านโปรดจำไว้ ว่าเราควรซื้อแชมพูไปถวายพระ แต่ก็เลือกสูตรกันนิดนึงนะครับ ให้เป็นสูตรดูแลหนังศีรษะ เพราะถ้าเกิดเราเลือกสูตร 'เพื่อผมนิ่มสลวยดำเงางาม' ไปถวายท่าน... ท่านอาจเข้าใจผิด คิดว่าเราแซวได้ครับ


การทำสังฆทาน นอกจากจะถวายเป็นสิ่งของแล้ว อีกทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจมากๆ ก็คือ การบริจาคเงินให้กับโรงพยาบาลสงฆ์ เพื่อช่วยเหลือพระภิกษุที่อาพาธค่ะ หวังว่าข้อมูลนี้คงจะเป็นประโยชน์ ทั้งกับท่านพุทธศาสนิกชนที่มีจิตกุศลต้องการทำสังฆทาน และกับพระภิกษุสามเณร ผู้รับสังฆทาน ที่เป็นเนื้อนาบุญของโลก และเป็นผู้ที่จะสืบทอดพระพุทธศาสนาของเราต่อไปครับ

มีประโยชน์มากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ

ขอบคุณมากค่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ขอบคุณมากค่ะ มีประโยชน์จริงๆ
เพราะเวลาจะทำบุญก็จะทำแต่ แปรงสีฟัน ยาสีฟัน สบู่ (ของใช้ที่ชอบอยู่ในเซทเดี๋ยวกับสังฆทาน)
วันหลังจัดเอง หรือซื้อแบบที่มีของใช้พวกนี้ด้วยดีกว่า เพราะได้ประโยชน์จริงๆ

อนุโมทนาบุญค่ะ

เป็นประโยขน์กับพวกเราชาวพุทธมากๆ


ขอบคุณนะคะ

สาธุค่ะ ดีมากๆ เลย

ข้อ ๑. กับข้อ ๘. ไม่เคยรู้มาก่อนจริงๆ ค่ะ :):)

สาธุ สาธุ อนุโมทนามิ .....:D

ขอบคุณมากๆค่ะ จะมาบอกว่าพี่ตอบถูกล่ะ ตอนเด็กๆ เวลาเข้าพรรษาของทุกปี พ่อจะพาไปถวายเครื่องเขียน พวก สมุด ปากกา ไม้บรรทัด ต่างๆ นานา กะพระที่วัดแถวบ้านและแถบใกล้เคียง เพราะเป็นช่วงที่มีพระอยู่จำวัดมากที่สุดในช่วงปี มีการศึกษาพระธรรมในช่วงเวลานั้นๆ ด้วยนะคะ จำได้แม่นว่า เข้าพรรษาได้วันหรือสองวัน ก็จะหอบของกันไปถวายพระกันช่วงเย็นๆ ซึ่งเป็นช่วงที่พระบวชใหม่เริ่มเรียนหนังสือ (ทางธรรม)กัน ส่วนสาเหตุที่พ่อพี่ทราบก็เนื่องมาจากว่า พ่อพี่เคยบวชเรียนมานานนะคะ เท่าจำไม่ผิด สิบกว่าพรรษาได้ ก็สิบกว่าปีมั้งค่ะ ตอนบวชอยู่ ก็เป็นอาจารย์สอนธรรมะให้กับพระบวชใหม่ด้วย พอสึกมาแล้ว ลูกศิษย์สมัยตอนยังบวชอยู่ ก็ยังเรียกติดปากว่า อาจารย์ๆ กันอยู่เลย เพื่อนสมัยเรียน ไม่รู้ คิดว่าพ่อเป็นครู เพราะบุคลิก ให้มาก ออกแนวดุๆ ขรึมๆ พูดแล้วก็คิดถึง เดี๋ยวโทรหาพ่อดีกว่าจ้ะ;)

เราคนหนึ่ง ที่ไม่เคยซื้อถังสำเร็จเลยค่ะ
เพราะเรารู้สึกว่า มีแต่ของห่วย ๆ ในถัง ให้เราใช้เรายังไม่เอาเลย
แล้วจะเอาไปทำบุญให้พระใช้เนี่ยนะ....:(



เราขอเลือกเอง เลือกของเหมือนที่เราใช้
ทำสังฆทานทุกครั้ง จะเลือกของเอง แล้วก็ให้ทางห้างแพคให้ค่ะ


อืมม เครื่องเขียน มีดโกน กะแชมพูนี่ไม่เคยใส่เลย เอามั่งดีกว่า ทีหลัง


ขอบคุณนะคะ ที่เอามาฝากกัน
สาธุค่ะ

แต่ในรูป เครื่องคิกเลข stats เลยนะตัว :D

คุณหนู อ่านแล้วประทับใจจังเลยจ้ะ อนุโมทนาในความละเอียดอ่อนด้วยค่ะ (พูดงี้ได้เปล่า) :)

เมื่อก่อนเราก็ซื้อหน้าวัด หรือตามห้างอ่ะค่ะ แต่พอมีถังเวียน เราก็เอาความสะดวกเรา บวกกับ บางครั้งเราคิดว่าทางวัดอาจจะอยากได้สตางค์ไปทำกิจอย่างอื่น
เพราะถังสังฆทานเราเห็นแต่ละวัดที่เรามีเยอะมากกกกกกก เราก็เลยนิยมให้เป็นเงินมากกว่าค่ะ แล้วท่่านอยากได้อะไรก็ให้เด็กไปซื้อเอา
หรือสามารถเอาเงินส่วนนี้มาซ่อมแซมกุฏิ จ่ายค่าน้ำค่าไฟ ในกรณีที่เงินบริจาคส่วนนั้นไม่พอ (ในทางปฏิบัติเราก็ไม่ทราบว่าทำได้หรือเปล่า)

ก็ไม่รู้ว่าจะถูกจะผิด เพราะคิดแบบฆราวาสอ่ะค่ะ (สำหรับเราได้ทำก็โอเคแล้วค่ะ) คิดต่างไปบ้างคงไม่เป็นไร

ขอบคุณคุณ PREZZO มากค่ะ สำหรับกระทู้ดีดี :)

ด้วยความเคารพ และเป็นพุทธศาสนิกชนคนนึง


ผมมีความคิดเห็น(ส่วนตัว)

ว่า...คอมพิวเตอร์ มิได้เป็นปัจจัยสำคัญสำหรับพระ(นักปฏิบัติ) ครับ


เพราะว่าพระส่วนใหญ่จะสวดมนต์ เดินจงกลม นั่งสมาธิ ทำกิจของสงฆ์ตามพระบัญญัติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า



คอมพิวเตอร์เป็นดาบสองคม ยิ่งอินเตอร์เน็ตแล้ว ยิ่งเป็นดาบสองคม


เคยเห็นพระเดินพันทิพย์ เลือกซื้อคอมพิวเตอร์ โปรแกรมคอม หรือยิ่งกว่านั้น หนัง,เพลง กันไหมครับ?


ผมเอง ผู้ที่อยู่ในธุรกิจนี้ผมไม่ชอบ และไม่อยากเห็นพระมาทำอะไรที่ไม่ใช่กิจของสงฆ์ครับ


ถ้าพระสงฆ์ต้องการจะเผยแพร่พระพุทธศาสนาทางอินเตอร์เน็ต ก็ต้องให้ลูกศิษย์ลูกหาเป็นคนช่วยทำครับ



ด้วยความเคารพ ของสังคทานอย่างอื่น ใช้ได้จริงและมีประโยชน์ครับ




ขอบคุณครับ

เดี๋ยวนี้ก็มีแต่วัดเจริญ ๆ อ่ะค่ะ แต่ทุกครั้งเราก็ใส่เงินด้วยอยู่แล้วนะ
คิดแบบคุณสุก็ใส่เงิน ก้โอเคแล้วค่า...บุญทำมากทำน้อย
ก็ขอให้มาจากใจที่บริสุทธิ์ก็พอ;)

พอดีงานที่เราทำ ตะก่อนเคยมีพวกสังฆภัณฑ์เป็น port หนึ่ง
ที่เราถูกฝากให้ดูแลอยู่พักหนึ่งค่ะ

พอบิดราคาแข่งแล้วเซ็งเป็ดทุกที
คือบ.ที่ผลิตถังสังฆภัณฑ์ เค้าดูราคากะขนาด packaging อะ
ไม่สนใจคุณภาพเลย เลยไม่ซื้อถังสำเร็จอีกเลยจากนั้น

อาทิตย์ก่อนก็เพิ่งไปทำค่ะ เอาใส่รถไว้เลย ขับออกตจว.
เจอวัดไหน อยากทำก็เลี้ยวแว๊บบ โลดด ทำงี้แหละตอนนี้
ยิ่งไปตจว. รู้สึกว่าพระจะได้ใช้จริง ๆอ่ะ

เป็นประโยชน์มากจริงๆค่ะ

ขอบคุณนะคะ ^^

[SIZE="4"]ขอบคุณค่ะ
จะจดไว้เพราะไม่อยากซื้อถัง
และเวลาไปวัดคนอื่นเค้าถวายกับข้าวเยอะแล้ว

เอาของจำเป็นไปถวายดีกว่า

เล่านิดนึง

พ่อเคยมาเข้าฝันว่าอยากกิน KFC
ตื่นเช้ามาเลยซื้อไปถวาย
หลวงตาหัวเราะใหญ่ แซวว่า
"พ่อวัยรุ่นจัง..เลยพลอยให้หลวงตาได้ฉันท์ KFC ไปด้วย"

อนุโมทนาบุญด้วยคนครับ

เป็นคนนึงที่ไม่ซื้อถังสำเร็จรูปเหมือนกัน
แต่ถ้าบางทีไม่ได้เตรียมตัวอะไรก็จะหาของง่ายๆถวาย เช่นชุดยาสามัญสภาพที่ไม่หมดอายุและก็ข้าวสารเป็นถุงๆอ่ะครับ
สองสิ่งนี้เป็นปัจจัยสี่ที่จำเป็นต่อพระสงฆ์มากครับ :)

ตูนก็ไม่เคยซื้อแบบถังเหมือนกันค่ะ ส่วนมากจะเลือกซื้อของเอง เพราะถูกใจกว่าได้ของที่คิดว่าพระท่านน่าจะได้ใช้

แต่กับแชมพู ตูนเคยจะซื้อ แต่แม่ตูนบอกว่าไม่สมควรค่ะ เพราะผิดกฏของพระ คนขับรถที่เคยบวชเรียนมาก่อนก็บอกว่า แชมพูพระใช้ไม่ได้จริงๆ

ยังไงรบกวนผู้ที่มีความรู้มาบอกข้อเท็จจริงให้ทราบหน่อยได้ไหมค่ะ ถ้าไม่ผิดกฏจริงๆคราวหน้าตูนจะได้มีคำตอบให้แม่เวลาเลือกซื้อแชมพูไปถวาย

ขอบคุณล่วงหน้านะคะ และขออนุโมทนาให้ผู้รู้ มีความรู้แตกฉานในเรื่องพระธรรมต่อๆไปค่ะ สาธุ

ขอบคุณมากๆค่ะและขอให้เจริญในธรรมยิ่งๆขึ้นไป
สาธุค่ะ

ดีคับพี่แย้ม

ส่วนตัวสุ่ยมองว่าขึ้นอยู่ที่พระท่านแต่ละรูปอะคับ
อย่างพระอาจารย์ที่สุ่ยนับถือ ท่านจะมีไว้ทำเอกสารสำคัญเช่น รายรับรายจ่าย
หรือจดหมายเพื่อให้พระผู้ใหญ่พิจารณา แต่ไม่ใช้อินเตอร์เน็ตในการทำงาน
แบบนี้สุ่ยว่าก็อยู่ในข่ายที่น่าสนับสนุน เพราะถือเป็นเครื่องทุ่นแรงท่าน
ส่วนเรื่องเผยแผ่ศาสนาทางเน็ต อันนี้สุ่ยไม่ขอ Comment นะคับ

ดีคับ พี่ตูน
ตอนที่สุ่ยบวชเนี่ย จำได้ว่ามีกฏอยู่ข้อหนึ่งคือ ห้ามพระท่าน ประทินหรือใช้เครื่องหอม
อันนี้สุ่ยเลยไม่แน่ใจว่าญาติโยมแต่ละท่านมีความเห็นอย่างไร
เพราะแชมพูมันก็หอมอยู่เน้อ...รอคนอื่นๆที่เคยบวชเรียนมาช่วยวิเคราะห์คับผม

สุ่ยว่าที่สำคัญคือ ทำบุญด้วยใจ
เลือกสิ่งที่ดีที่สุดและเหมาะสม
เท่านี้ก็ได้บุญมากโขแล้วคับ

ว้า ลำบากใจจังค่ะ เอาเป็นว่าพี่ยังไม่ซื้อไปถวายดีกว่าเน๊อะ รอคนที่มีความรู้มาบอกอีกทีเพื่อความสบายใจดีกว่า

[SIZE="3"]ขอบคุณมากเลยค่ะ สำหรับข้อมูล ได้ประโยชน์มาก
ส่วนใหญ่เวลาทำสังฆทาน ก็จะเลือกมากเหมือนกัน โดยเฉพาะผ้าไตรจีวร ข้าวสาร เครื่องโกน จำได้ว่าเคยซื้อเครื่องโกนไฟฟ้าไปถวายด้วย ตอนแรกยังลังเล กลัวว่าจะเป็นการสนับสนุนให้พระติดสบายหรือเปล่า แต่ก็แหม ยุคสมัยมันเปลี่ยนไป คิดว่าน่าจะอะลุ่มอล่วยกันได้

แล้วก็เครื่องเขียนกับหลอดไฟฟ้า เห็นว่าจำเป็นมากเหมือนกันนะคะ อย่างวัดนี่จะใช้หลอดไฟกันเยอะมากๆ ก็เลยซื้อไปถวาย

ส่วนยา คิดว่าหลายคนเวลาไปทำบุญต้องซื้อไปถวายด้วยแน่ๆ แต่เราจะเน้นแต่พวกอุปกรณ์ทำความสะอาดแผลฆ่าเชื้อโรคมากกว่า พวกแอลกอฮอล์ สำลี เดทตอล พลาสเตอร์ ผ้าก๊อต

ส่วนเรื่องแชมพูกับสบู่ เพิ่งทราบนะคะเนี่ยะ ว่าจริงๆแล้วเป็นข้อห้าม ดีว่าแชมพูเลือกแต่ Head&Shoulder ไป แต่สบู่นี่ เลือกที่คิดว่าหอมที่สุด เพราะคิดว่า เกิดชาติหน้าจะได้อานิสงส์เนื้อหอม ฮ่าๆๆๆ ซะงั้น --"

ส่วนอันนี้เห็นด้วยกับคุณ yaminter ค่ะ กลับไปเมืองไทย ไปเดินพันธุ์ทิพย์ งงเลยเหมือนกัน เราเป็นคนค่อนข้างศรัทธาพระนักปฏิบัติมากๆค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ